Week 18

24.04.26 – 30.04.26

Vrijdag ☘️

Alles van de reis wordt opgeborgen. Wasmanden leeg gemaakt en weg gelegd, koffers ontsmet en terug op zijn plaats gezet voor de volgende reis.

Daarna ga ik naar de winkel achter aardappelen en brood. Tegen dat ik aan de winkel ben, blijf ik in mijn hoord herhalen dat ik brood en yoghurt nodig heb. Met honger gaan winkelen is nooit een goed idee. Ik breng allerlei artikelen mee die ik niet nodg heb. Ik lijk wel een lintworm te hebben, want ik zou alles opeten wat er op mijn pad komt. Bij het uitladen van de boodschappen merk ik dat ik geen aardappelen mee heb. Echt waar! Nu moet ik nogmaals terug naar de winkel want mijn kip heb ik reeds uit de diepvries gehaald.

L. wil geen lentefeest. Het zijn allemaal volwassenen en ze heeft er zelf niet veel aan zegt ze. Daarom spreken we dat we haar Iphone (die ze normaal van de centjes die krijgt, zou kopen) van ons krijgt. We bestellen hem onmiddellijk omdat we bang zijn dat we dat type niet meer kunnen bestellen. Dinsdag wordt hij normaal geleverd. We zullen moeten afwachten want er zijn veel problemen (stakingen) bij de post.

’s Avonds kijk ik met K. enkele afleveringen van de nieuwe serie. Ik kruip dicht tegen hem met een brandende kachel op de achtergrond, zalig!

Zaterdag ☘️

Dat het vandaag een dag zou worden van 10 000stappen wist ik deze ochtend nog niet. We zijn niet naar de Ardennen. Ik heb het gelijk een beetje gehad met koffers inladen. Het is gelijk dat ik nood heb om te acclimatiseren.

Na een uitgebreid ontbijt rijd ik met L. naar de stad. Ze heeft een SIM kaart nodig voor in haar telefoon. Daarvoor maak ik de nodige documenten in orde. Het origineel plan om me op de parking van Albert Heijn te parkeren, laat ik vlug varen aangezien er een lange rij staat aan te schuiven voor op dezelfde parking te geraken. Ik betaal de parkeerkosten via de app op mijn telefoon. Na de proximus winkel, waar alles heel vlot is gegaan, wandelen we naar de WIBRA. Een bikini en oorbellen gaan de zak in. In de zeeman kopen de eerste bh voor L. Terug een mijlpaal en niet alleen voor haar. Wat me opvalt in beide winkels is dat er geen paskamers zijn. Raar toch, aangezien ze er ondergoed en kleding verkopen. Je moet het thuis passen en als het niet goed is, mag je het terugbrengen met het ticket natuurlijk. En ik, ik ben niet goed in bijhouden van ticketjes.

In Panos koop ik voor iedereen van mijn gezin een broodje. L. en ik delen een broodje omdat ik niet veel honger heb en zij krijgt nooit een volledig broodje op. Voor we onze tocht naar huis inzetten, stoppen we in de MaxiZoo om het hondeneten op te pikken.

L. kan niet wachten tot haar telefoon er is en daarom bestelt ze alvast een hoesje om hem te beschermen. Ze kijkt eerst op Burga maar dat is toch de duur voor haar en beslist om één te kopen vanop Amazon.

Daarna help ik K. een hele namiddag in de tuin. Pas om 17u30 is alles proper en opgeruimd. Dat verdient een ijsje. Gelukkig is er een automaat in de buurt want de rest is gesloten. Voor 3 grote potten en 1 klein potje ben ik 19 euro armer. Is dat veel eigenlijk? Volgens mij zouden we meer betalen, mochten we in een brasserie iets bestellen voor 4 personen.

Ik ben doodop. Na mijn bad probeer ik het laatste deel energie uit te halen om te koken. Voor de meisjes probeer ik een nieuw recept: ravioli. Voor ons een zoete aardappelkroketten met vis.

Mijn zetel roept. K. moet eerst een bad nemen waar hij lekker kan inweken, want het ziet er een beetje zoals zwarte piet uit. Daarna kijken we samen naar Downtown Abbey. Ja, nogmaals The Grand Finale. Ik vind dat ik op het vliegtuig de clue heb gemist.

Zondag ☘️

Na het ontbijt maken de meisjes hun huiswerk. Vandaag moeten we naar een eetfestijn dat mijn schoonzus organiseert voor kindjes in Uganda. Met het geld zorgen ze voor een beter leven voor de meisjes. Ze bouwen er scholen enzo van. Een heel goed doel, we proberen daarom ieder jaar van de partij te zijn.

Omdat het huiswerk meer van mijn tijd vraagt dan voorzien, heb ik minder tijd om me klaar te maken. De plannen om mijn haar een make-over te geven, laat ik vallen en probeer enkel mijn koortsblaas te verbergen. Ook al heb ik er onmiddellijk een pleister van Compeed op gekleefd, is er hij er toch nog doorgekomen, de snoodaard.

Pas na half vier zijn we weer thuis. De balletjes in tomatensaus en stoofvlees hebben wel gesmaakt. Iedere dinsdag zien we een groot deel van de familie en toch is het een hartelijk weerzien.

In de late namiddag vind je ons nog buiten in de lounge. L. speelt met K. een spelletje badminton. We eten de rest van de ravioli op, toch smaakt hij niet zoals we hem gepresenteerd kregen in Zuid-Afrika. Het is niet onlogisch als je weet dat ik geen keukenprinses ben.

Maandag ☘️

In de voormiddag werk ik op kantoor. Aangezien ik donderdag naar een event van het werk moet, heb ik op het laatste moment een afspraak bij de kapper gemaakt en alleen vandaag is er een plaats vrij. Gelukkig heb ik flexibele uren en door vroeger te beginnen en later te stoppen kan ik al een uur van vandaag inhalen.

Na mijn afspraak stop ik in de school waarvan ik de opleiding opvolg. Ik kom een ex-collega tegen. Het is een leuk weerzien. Daarna is het spurten naar huis want de volgende online meeting staat al op de planning. Met de boterham in de hand zet ik mijn camera uit. Ondertussen neem ik mijn lunch en volg ik de vergadering digitaal mee. Voor ik mijn dashboard opruim en de nodige afspraken verstuur om mijn klantenportefeuille up-to-date te maken, geniet ik 10 minuten in de zon.

Ondertussen is L. van school. Terwijl zij haar huiswerk maakt, kan ik nog een uur verder werken voordat ik de vraag krijg wat we gaan eten. Alles wat ik voorstel is niet goed. Uiteindelijk mag ik tomatensoep met lookbroodjes opdienen. Mijn tweede stokbrood is beschimmeld terwijl de vervaldatum nog niet voorbij is. Dat vind ik hatelijk. Ten eerste had ik er veel zin in en ten tweede heb ik ervoor betaald.

Pas na 19u komt het pakje voor L. aan. Haar hoesje vindt ze de max en ik ook. Lekker trendy, een lichtblauw met zwarte bolletjes. Het zal heel mooi bij haar telefoon passen.

Dinsdag ☘️

Vandaag is gevuld met gesprekken. Toch komen er maar 2 opdagen. Tijdens de middag haal ik een broodje met zalm en kruidenkas om het, voor het kantoor op de trapjes, lekker in het zonnetje op te eten. In de namiddag volg ik een online infosessie waarvan ik een aantal dingen noteer in mijn schriftje om waarschijnlijk nadien nooit meer naar te kijken. In het naar de parking wandelen, krijg ik last van hevige krampen. Ze zijn zo hevig dat ik mijn concentratie op de baan verlies en bijna iemand van het zebrapad maai. Ik verontschuldig mij uitgebreid en zeg dat ik ze niet gezien had. Het is ook zo, kan ook door de laagzittende zon geweest zijn. Iedere moment dat ik moet stoppen, vraag ik me af hoelang het nog zou duren tegen dat ik thuis geraak. Of ik thuis geraak of moet ik ergens langs de weg stoppen en even wandelen. Ik kan enkel mijn broodje zalm verdenken waarom ik zo’n hevige krampen krijg. Het is de tweede keer. De vorige keer zag ik reeds bij het beleggen dat zalm een rare kleur had, maar nu kocht ik het op een andere plaats. Bijzonder jammer vind ik het persoonlijk, want ik hou van de combinatie.

Ik spurt bij thuiskomst naar het toilet terwijl L. superenthousiast is, want haar telefoon was toegekomen. En ik beloofde haar om hem vandaag te installeren. Ik verbijt mijn pijn en doe mijn best om haar te ondersteunen. We vertrekken te laat naar oma en opa.

Voor oma heb ik ook een telefoon besteld en ik zou haar vanavond moeten helpen. Het overzetten van haar gegevens van de oude naar de nieuwe verloopt niet zonder problemen. Het duurt tot ik het door heb dat ze geen internetverbinding heeft. Ik moet nog een beetje van slag zijn door de hevige krampen die ik een uur eerder had. Uiteindelijk slaag ik erin om haar contacten en mails over te zetten. ‘De rest kan ze zelf installeren’, zegt ze.

Ondertussen is het acht uur geworden en A. vraagt om te vertrekken omdat ze wil studeren voor morgen. Wonder boven wonder, K. is thuis gekomen, helemaal onverwacht. Gelukkig heeft hij niet veel honger, want ik heb niets voor hem voorzien.

Woensdag ☘️

Vandaag zie ik Linda terug voor de eerste keer deze week. Het is heel uitzonderlijk dat het zolang duurt. Door omstandigheden kon het niet anders. Het origineel plan was dat ik in de namiddag thuis zou werken maar ik was vergeten dat ik de namiddag vol met afspraken gepland heb. Heel gemakkelijk kan ik in de groepschat van het gezin een berichtje plaatsen omdat iedereen nu bereikbaar is. De meisjes vinden het geen probleem en maken zelf iets te eten.

Vandaag staat er een doos op de tafel wanneer ik thuis kom. De nieuwe internetbox werd geleverd. Het zou voor een betere verbinding moeten zorgen. Tijdens een online meeting kon het wel eens gebeurd dat ik in freeze stand stond.

We geraken het niet eens deze avond. Ik wil frietjes bestellen en K. wil barbecueën. Het zijn frietjes met bbq-vlees geworden. Na het eten wil ik in bad want morgen staat er event van het werk gepland.

Donderdag ☘️

Vandaag mag ik van de ene vergadering naar de andere hollen. Voordat Linda en ik ons afzonderen om te vergaderen, check ik mijn mails. Het zijn er gelukkig niet veel en hierdoor kan ik een aantal gesprekken inplannen voor de toekomst. Linda en ik bereiden onze mini-event samen voor, plannen de nodige lokalen in, zetten data vast om gesprekken te voeren en lichten alles toe op de briefing die erop volgt. Daarna loop ik naar de Proximus winkel om de oude internet- en de digibox af te geven.

Ondertussen heeft iedereen het gebouw verlaten en kunnen we gaan lunchen. Eerder deze week maakte ik een reservatie in een restaurant waar we nog niet geweest zijn. De snacks zijn heel lekker en we krijgen zelfs grote porties. Natuurlijk krijg ik niet alles op. Er wordt veel gelachen en de trend is ingezet voor de namiddag.

Samen met andere collega’s vertrek ik met een autovol richting Gent. Het event dat gepland staat, gaat door in Planet Group Arena. Waar je de plaatselijke voetbal kan zien spelen. Van de briefing zelf heb ik weinig onthouden, behalve dat het directiekader erkent dat er een aantal dingen fout zijn gelopen bij de herstructurering. We moeten geduld hebben en ze zullen eraan werken. Dat is al even erg als het zinnetje: ‘Ik neem het mee’. Daarna volgt de ene speech na de andere voor de provinciaal directeur die in pensioen gaat. Het eten staat geserveerd wanneer we ons naar een verdieping lager bevinden. Er is keuze tussen vis, balletjes in tomatensaus of een hamburger. Linda en ik delen een vis met aardappelen en verse tartaarsaus. Lekker, maar de portie is nog te groot. Ik heb niet zoveel honger omdat we deze middag een warme maaltijd hebben genomen.

Ik zie de oude teamleider terug en het is een leuk weerzin. Ik merk dat ze ons gemist heeft omdat ze ons verschillende keren opzoekt. Ik haar ook, het is altijd wennen als er nieuwe bazen zijn.

Daarna zetten Linda en ik het dansfeest in. De dansvloer wordt geopend en de collega’s volgens ons stapgewijs. Eigenlijk ben ik niet van de dansvloer, zelfs niet bij een reeks van dezelfde soort muziek, enkel om een drankje aan de bar te kopen of om naar het toilet te gaan. Morgen zal ik terug voelen welke spieren ik heb gebruikt die anders in slaapmodus zijn. De collega’s worden opnieuw veilig thuis gebracht en ik stap van de poolwagen over naar mijn auto.

Bij thuiskomst zie ik A. in de zetel liggen. Het is eens iets anders waar de kinderen op hun ouders wachten tot ze veilig thuiskomen. Ik probeer ze in har bed te krijgen maar ik met geen stokken krijg ik ze wakker. Ik doe het licht uit en laat ze in de zetel liggen.