Ik wil het niet specifiek over reizen hebben maar de manier van reizen. Je kan met de auto op reis gaan, een fietsvakantie maken, de trein of de vlieger nemen om je te verplaatsen en het is vooral over het laatste dat ik deze blog wil schrijven.
Op één of andere manier brengt de luchthaven het slechtste in een mens naar boven. Het is daar meestal een drukste van jewelste. Je moet 2u of soms langer op voorhand aanwezig zijn. Daar begint het al. Je begint je zenuwachtig te maken van de avond voor je moet vertrekken. Ga ik mijn wekker horen (als je ’s nachts vertrekt)? Ga ik daar op tijd geraken, want er is meestal file omdat er altijd werken op de banen zijn. Zit alles in de koffer? Zijn alle koffers mee? Weegt de koffer niet te veel? Verschillende keren wordt deze op de weegschaal geplaatst.
Als je met een groep op reis gaat dan begint de stress. Gaan we ze vinden? We hadden toch op die plaats afgesproken? Is iedereen er? Op de luchthaven moet je inchecken. Als je voltallig bent kan je zoektocht naar de juiste balie starten. Aan de balie is het aanschuiven. Lang leve Corona. Waar iedereen een meter afstand moest nemen! Nu staan je op elkaar gepropt gelijk als sardienen in een doosje. Alsof de rij dan vlugger zal gaan, maar dat is niet zo. Alle informatie is door het reisbureau of online ingevoerd, maar toch moet alles opnieuw gebeuren aan de balie. De bagage krijgt een sticker en jij een extra voor mocht je bagage verloren gaan. Liever niet, maar je weet nooit.
Vervolgens kan je aanschuiven bij de beveiliging of douane. Alle elektronisch materiaal zoals iPad en andere dingen moeten uit je handbagage genomen worden. Je riem en schoenen zal je dikwijls moeten uitdoen. De spanning of het lichtje zal rood worden, is aanwezig op het moment dat je door de detector stapt. Soms word je er willekeurig uit gepikt voor een drugstest, ook kinderen. Hierin maken ze geen onderscheid. Ok, na dit kan je even bekomen. Je kan rustig naar de gate wandelen. Na een tijdje wachten is het tijd om te gaan boarden.
Boarding = chaos. Iedereen moet door een trechter naar het vliegtuig. Opstopping verzekerd. Business Class wordt altijd eerst opgeroepen terwijl die vooraan in het vliegtuig zitten. Goed, ze hebben meer betaald, maar zorgen wel voor de nodige vertraging want iedereen moet voorbij deze rijen om naar hun plaats te geraken. Er zit geen systeem in het opstappen wat onlogisch is. Waarom laten ze de mensen die achteraan in het vliegtuig niet eerst opstappen en diegene die vooraan zitten niet laatst? Dit zou toch voor mindere vertraging zorgen. Zou het zo niet efficiënter verlopen? Iedereen moet steeds wachten omdat ze hun handbagage bovenaan in de voorziene koffer steken. Dan kan je 2 rijen opschuiven en is het idem dito. Ze krijgen soms de handbagage er niet in, dan moet de stewardess komen om te helpen.
Bij het verlaten van het vliegtuig idem dito, dezelfde chaos. Er wordt bij het landen door de microfoon gevraagd om niet recht te staan voordat het vliegtuig stil staat. Zodra dat het vliegtuig landt en vertraagt, staan er al mensen recht. De stewardess vraagt nogmaals om te blijven zitten. Wanneer het vliegtuig opgepikt wordt om naar de juiste gate te gaan, beginnen de volgende te rommelen in de koffer om de handbagage te nemen. Ze zitten dan zeker 20 minuten met hun jas aan en handbagage op de schoot gereed om af te stappen, terwijl de deuren van het vliegtuig nog niet open zijn. Ik heb alle begrip voor mijn mensen die een connecting flight moeten hebben. Die mogen van mij altijd voor, dat zijn meestal zakenmensen. Wanneer de deuren van het vliegtuig open gaan dan zie je de laatste rijen ook rechtstaan. Waarom zou je dit doen? Tegen dat jouw beurt is, dan zijn we terug een kwartier of meer later. Het heeft geen zin. Blijf rustig zitten! Mensen hebben geen geduld. Ik snap dat ze enthousiast zijn. Ze willen dat hun vakantie zo vlug mogelijk begint, maar hé ik wil dat ook. Als al die ongeduldige pieten van het vliegtuig zijn dan zie je elkaar terug aan de bagageband die nog leeg staat. Eerst zijn ze je voorbij gestormd in de hallen om dan te wachten op hun bagage. Ze willen de beste plaats aan de band hebben, zodat ze direct hun koffer kunnen oppikken.
Als je met een touroperator op reis gaat dan staat er buiten een bus op jou te wachten. Je stapt op de bus en daar moet je meestal terug wachten. Ofwel omdat er iemand nog niet op de bus zit of wel op de persoon die de parlé doet wat de richtlijnen zijn in het land. Zij of Hij vertelt of je kraantjeswater mag drinken. Of je buiten het resort mag wandelen enzovoort. Een kwartier of een half uur later (als je gelukt hebt) kan je eindelijk vertrekken naar het hotel waar je met verschillende personen tegelijkertijd aankomt en moet inchecken. Niet voordat de nodige papieren in gevuld zijn. De laatste jaren gaat dit wel vlotter maar een online systeem zou toch wel gemakkelijker zijn.
Conclusie: Je hebt een gezonde dosis geduld nodig om op reis te gaan. Weet dat je naar betere oorden gaat nadat je het bovenstaande overleefd hebt!
Ontdek meer van herenowfamilyblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Een reactie achterlaten