Na wat schrijven op mijn blog vertrek ik om boodschappen. Ik rij eerst achter hondenkorrels. Ik heb nochtans een bestelling geplaatst maar die is nog niet aangekomen. Ik heb een volle klantenkaart waardoor ik een gratis zak heb. Daarna probeer ik nog eens een poging te doen om mijn ecocheques op te doen maar niemand wilt ze. Bij de krëfel hebben ze maar 1 toestel wat ik al helemaal niet begrijp. Hoe je maar 1 koffieapparaat met pads en ecocheques kan aanbieden, gaat boven mijn klakje. Super jammer want nu zijn ze nog niet op.
L. heeft voor haar Sint een cadeaubon gekregen van Dreamland. Ze weet direct wat ze wilt. Gelukkig want ik vind de winkel sinds de make-over niet meer leuk. De winkel is heringericht en sindsdien heb ik de indruk dat er minder volk in de winkel loopt. Vroeger kon ik de winkel niet buiten komen zonder iets te kopen, nu moet ik er mij naartoe sleuren want ik vind de winkel niet praktisch ingericht, hij lijkt precies kleiner. Niet dat de winkel mij vroeger super aansprak want uiteindelijk was het een groot magazijn. Nu is het nog altijd in hetzelfde magazijn mits een andere inrichting, mooiere lagere rekken, dreambaby is terug in de winkel verwerkt, terwijl vroeger deze in een ander gebouw zat. Het lijkt dat er minder te vinden is voor grotere kinderen. Gelukkig mocht ik voor L. een Roblox kaart afhalen dus lang heb ik niet moeten rondlopen in de winkel.
Het lijkt wel een eeuwigheid geleden dat we naar de Ardennen geweest zijn. Dat komt natuurlijk omdat we op reis geweest zijn en het weekend nadien was A. jarig. Nu zijn we er terug en het voelt zalig. Hier heb ik de tijd om rustig naar een nieuw boek te zoeken. Dit is een taakje dat ik elke dag maar naar de dag nadien verplaatste en uiteindelijk heb ik geen boek gedownload op mijn e-reader. Aangezien dat er hier al volop afgeteld wordt naar Kerst ben ik dat thema gaan zoeken in de bibliotheek catalogus en zo ben ik op een serie gebotst.
Van Kirsty Ferry heb ik nog niets gelezen. Ze heeft de Pencradoc serie geschreven. Holly’s Kerstgeheim is het derde deel van de serie dus dat zal nog even moeten wachten. Ik start met ‘Het geheim van Rose’. De rest heb ik bewaard voor de toekomst want die zijn momenteel niet beschikbaar. Ik kan telkens 2 boeken plaatsen. Het andere boek is van Jenny Bayliss ‘Twaalf dagen voor kerst’. Mocht je nog mooie boeken hebben en je wenst dit te delen, laat gerust een reactie onderaan achter. Ik zoek ze dan op in de digitale catalogus van de bibliotheek of ik ze kan lenen.
Een dagje luieren kan soms zo’n deugd doen. Gewoon in het midden van de dag naar The Masked Singer kijken terwijl ik via sociale media weet wie er uit de show gegaan is. Het moet kunnen in de Ardennen. Thuis zou ik het ene was machine na het andere insteken of boodschappen doen of…, Daarna kijk ik naar Behind the mask. Ik moet eerlijk zeggen dat ik de versie van de vorige seizoenen leuker vind. De beelden die de BV zelf maakt en zo de gezichten van hun entourage van de ontmaskering kan bekijken. Dat mis ik nu. Ik vind het niet erg want ik zit zalig achter mijn ‘stoof’. Lekker gezellig!
Ik heb geen zin om te koken en vraag aan K. of we iets gaan eten in de buurt. Hij heeft zin in Chinees maar de vriend die komt logeren, lust het niet. Ik reserveer in een authentiek restaurant op zo’n 15 minuten van hier. Als je binnenkomt zou je je direct omkeren maar het restaurant (die bestaat uit 1 kamer) zit vol. Blijkbaar is het ook een B&B. Ik stel voor om een menu te nemen. Je moet wel even geduld hebben maar het is het wachten waard. Het eten is super lekker. Veel te veel voor mij. Ik ben nogal een kleine eter maar ik had zin in de scampi’s en een goede steak.
De vriend en K. installeren zich met een fles rode wijn. Ze hebben hun goed geamuseerd 😜. Voor de vriend was het dessert er teveel aan. L. heeft flink gegeten, haar balletjes in tomatensaus waren anders maar lekker zei ze. Het onverwachte kan soms heel gezellig uitdraaien.
Zondagochtend zorgt de vriend voor ontbijt. Ik eet 2 wafels op van oma en opa en een pistolet met confituur en een stuk kaas erbij. Na het ontbijt ga ik rond met de stofdoek. Je ziet dat het een lange tijd geleden is dat ik geweest ben. Dan is het tijd om huiswerk te maken. Alle taken voor deze week worden afgewerkt door L. Komt er volgende week een dag dat ze weinig zin heeft of moe is dan heeft ze zich al voorop gezet en moet ik minder aan haar sleuren om alles af te werken. Een mooie win-win situatie noem ik dat 😊. Voor ik het weet, is het tijd om naar huis te vertrekken. Waze zegt mij route A en half weg raadt hij route B aan. Ik kies route B want route A kan soms langer duren. De rit verloopt heel vlot en zijn vlug thuis. Ik steek nog een wasmachine aan en vouw een gevulde wasmand op die niet door de kaboutertjes gedaan is. Ik maak een slaatje met kip. Ik start het 3e seizoen van The Lincoln Lawyer op Netflix.
Maandagochtend rij ik naar een andere vestiging voor een tussentijdse evaluatie. Deze duurt uiteindelijk maar 20 minuten. Dat is niet altijd te voorzien. Als het goed loopt, hoef ik niet altijd rond de pot te draaien en kan een gesprek korter duren. Ik hou het graag to the point. Duidelijk taal is belangrijk. Na mijn afspraak stop ik onderweg voor een andere afspraak om daarna naar huis door te rijden. Ik doe nog enkele telefoons en werk aan mijn vacatures. Hello Fresh is geleverd. Ze hebben zelf voor mij gekozen. Ik probeer ’s avonds 1 van de gerechten uit. L. is ziek geworden op school en kiest voor een veilig optie. Gebakken aardappels met boerenworst. Het is lekker, gelukkig. We ruimen de keuken op en steken de vaatwasser aan. Ik kan nog een paar afleveringen van The Lincoln Lawyer en ga dan slapen. Er is veel wind en regen. Ik geraak hierdoor moeilijk in slaap.
Vandaag (dinsdag) werk ik op het kantoor. Het is heel koud ’s morgens. Tijd om de mutsen, sjaals en handschoenen uit de kast te halen. K. liet zien via een camera dat het gesneeuwd heeft in de Ardennen. Mag ik al stil hopen op een witte Kerst?
We hebben ons eerste overleg nadat de collega in pensioen gegaan is. Het verloopt een beetje chaotisch maar we komen er wel. De verlofperiode van 2025 komt al ter sprake. Ik krijg altijd stress want je wilt altijd dat je verlof kan nemen zoals je het zelf gedacht hebt. Het probleem is dat ik nog geen planning heb. Ik weet niet of A. nog op een kazou kamp wilt gaan. Wanneer dat het zou doorgaan. Of L. op kazou zal gaan. Ik probeer natuurlijk de maanden juli en augustus zoveel mogelijk te overbruggen. Maar ik ben er nog niet aan uit. Onze teamleider wil dat er altijd iemand van ons aanwezig is. Terwijl wij eerder van het principe zijn dat een ander ook eens back-up mag zijn. Wij (als team) springen zo vaak in voor een andere regio. Als puntje bij paaltje komt zal zij de knoop moeten doorhakken want er zal altijd wel iemand zijn die niet volledig haar verlof zal krijgen. Ik krijg daar stress van. Wordt vervolgd.
Het is oma en opadag. Opa maakt balletjes in de tomatensaus. Super lekker maar veel te veel gegeten. L. morst op haar broek en trui. ik steek direct haar kleren in het wasmachine eens we thuis zijn. Ik krijg een restje mee voor K. maar die heeft zelf balletjes gemaakt. Zeg maar ballen, ik vind dat ze nogal groot uitgevallen zijn.
Woensdag heb ik een afspraak met mijn teamleider. Om de zoveel tijd zitten we samen om te kijken of we nog op schema zitten qua doelstellingen. Ze vermindert mijn workload zodat ik mij terug kan focussen op de dingen die ertoe doen. Kort na de middag heb ik terug een afspraak. Onderweg pik ik nog een dossier op om daarna thuis de administratie te verwerken. Opa heeft L. deze middag opgepikt dus ik haal haar even voor ik aan het eten begin. Bulgurbowl met kip en Mexicaanse kruiden. Je eet dat met rode bieten-tortillachips. Ik stond er weigerachtig tegenover omdat ik helemaal niet van rode bieten hou. Maar terug een lekker gerecht. Zo lekker dat er geen chips meer over zijn voor K. De plekken zijn nog uit de trui van L. Dit wordt nog een wasrondje. Normaal gezien ben ik heel tevreden over ossengalzeep maar nu was ik teleurgesteld dat de plekken er niet uit zijn. Tomatensaus blijft moeilijk om te verwijderen. Iemand nog andere tips na al 2x gewassen?
Donderdag is een drukke dag. Mijn mails worden nagekeken om nadien in een online vergadering te gaan. Daarna kan ik nog een uur werken vooral ik terug de baan op moet. Mijn afspraak is te laat. Ik vind dit heel vervelend, niet als dit maar 5 minuten is maar een kwartier is echt te laat. Ik zou het op prijs gesteld hebben, mocht ze mij verwittigd hebben. Ze was het vergeten. Ik denk dan iedereen kan iets vergeten maar als je mij bij de start ook liet wachten dan neigt het bij mij eerder naar van ik heb weinig tijd dus jij moet je maar schikken. Weinig respectvol. Hopelijk is ze de volgende keer wel op tijd. Daarna rij ik door naar mijn standplaats. Er staat een teamvergadering gepland. Er is iemand uitgenodigd en heeft een uitleg waar ik bijna van in slaap val. Ze is nog geen kwartier ver in haar uitleg en ik heb moeite om mijn concentratie bij te houden. Misschien omdat ik er weinig mee te maken heb. We praten daarna over de toekomstplannen van onze organisatie. Wat nog heel vaag en onduidelijk is, wat dan weer voor veel onrust zorgt bij de collega’s. In het voorjaar zal er misschien meer duidelijkheid komen, wordt vervolgd. A. gaat frieten eten met haar vriendinnen en ik rij na het werk achter mijn bestelling hondenkorrels. Ik ben juist thuis en ik krijg telefoon van A. Haar fiets is weg aan het station. Ik rij met de auto achter haar en we gaan samen nog eens kijken in een andere fietsenstalling. Niets te vinden. Ik ben razend en de rest kan je lezen in deze blog. Ik zet het op Facebook in de groep van onze gemeente en ik krijg direct een tip binnen. Ik ga morgen op inspectie. We zullen zien of we geluk hebben. Ik bestel frietjes van de frituur voor ons twee. Geen zin meer om te koken na dit nieuws. Ik kon het eigenlijk wel verwachten dat het mij niet zou smaken maar ja…
Vind je deze een leuke blog maar heb je geen zin om een reactie achter te laten. Klik dan hieronder op het hartje. Dat doet me veel plezier.
Ontdek meer van herenowfamilyblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Die kabouters zijn echt niksnutten. Zo lui!
Ik lust ook geen rode bieten, maar met van die chips smaak je dat misschien niet hard?
Ik heb zo’n spray van Vanish gekocht in een actie (1+1 gratis — zou dat anders nooit kopen :p) en dat heeft wel tomatensaus uit mijn trui gekregen. Maar ik heb ‘m daarmee direct in de was gedaan. Ik weet niet of het nog goed gaat werken als het kledingstuk al een paar keer gewassen is.