Blog Uitstelgedrag

Vrijdag is een me-dagje maar ik heb het gevoel dat er weinig van me time overschiet. Ik moet om negen uur bij de wijkinspecteur zijn om een verslag te geven van de gestolen fiets. Voor dat ik naar mijn afspraak ga rij ik langs de tip die ik nog gekregen heb via Facebook. Ik rij om 10u naar de Action om enkele spullen voor een overlevingspakket te maken voor een pensioen. Ik vraag aan collega of ze zin heeft om mee te gaan. Samen kiezen we een aantal spulletjes uit.

• Houten dienblad
• Geurkaars: voor de gezellige avonden
• Kleurboek voor volwassenen: tegen de verveling
• Slaapmasker: om je langer kan slapen als het licht wordt
• Oordopjes: voor als je man teveel zaagt
• Chocolade: omdat je nu tijd hebt om te genieten van je koffiepauze
• Knaller: om je pensioen met een knaller in te zetten.
• Er komt nog een koffiemok en bucketlist

Er is een fotoboek gemaakt. Geef toe dat is toch een leuk cadeau? Donderdag mogen we onze voeten onder tafel steken en dan zal ze van ons geschenk kunnen genieten.

Ik kijk tijdens de lunch een paar afleveringen naar The Diplomat want The Lincoln Lawyer is afgelopen. Voor ik terug rij naar Dreamland want ik was de bon van A. vergeten, (Wat de kop vergeet moeten de benen uitzweten, zeggen ze bij ons) hoor ik iemand op onze voordeur kloppen. Het is een papa van een klasgenoot van L. Hij denkt dat hij de fiets van A. in een wegel zien staan heeft volgens de foto op Facebook. Ik rij er direct naartoe. Onderweg denk ik, zou dat kunnen? Dat zou fantastisch zijn en ja hij is het. Ik kan het niet geloven. Er mankeert niets aan en staat nog vast. Ik vraag aan de overbuur of ik hem even mag achterlaten om er nadien met de camionette achter te komen. Het is geen probleem. Ik rij naar huis achter de camionette.

Door al de commotie ben ik niet meer naar Dreamland gereden, dat zal een taakje zijn voor volgende week. ’s Avonds rijden we naar de Ardennen.

Zaterdag start ik eindelijk in mijn boek. Ik ben blij want hij lees vlot. Dat vind ik altijd belangrijk voor een goed boek. Boeken waar ik mijn concentratie moet bijhouden, lukt mij niet om uit te lezen. Waar er van het heden naar het verleden gewisseld wordt, vind ik moeilijk om het verhaal na te vertellen, dan vergeet ik vlug waarover het verhaal gaat.

Er moeten dringend boodschappen gedaan worden in de Ardennen. Alles is op. De frigo en diepvries zijn zo goed als leeg. K. gaat mee en het wordt een gezellig onderonsje. Het is leuk winkelen want de meisjes blijven in het huisje. Nadat alle boodschappen weggezet zijn, ben ik blij en tevreden dat alles terug aangevuld is. We kunnen er weer tegen voor een aantal weekends. Het huiswerk wordt gemaakt. Er is een planning die gevolgd moet worden. L. maakt haar huiswerk maar vergeet haar taken voor de rest van de week te maken. Ze belooft om het morgen te doen. Samen met A. heb ik het examenrooster ingevuld. Vandaag herhaalt ze wiskunde en ze merkt dat er een fout in de resultatenlijst staat. De 2 moet een 8/10 worden. Dat is een positieve evolutie 😅. Ze vraagt een rechtzetting via mail aan haar juf. Voorlopig is er geen tekort voor dit vak en hierdoor zal ze minder tijd moeten besteden aan de voorbereiding.

Op zondag eten we in shiften. L. is eerst wakken en ontbijt alleen, ze kan niet wachten. Dan staan K. & ik op, wij ontbijten samen daarna roep ik A. op. Ze vraagt waarom ze al moet opstaan. Ik mag de boeman spelen om de vervelende feiten op te noemen dat het nodig is om de examens voor te bereiken. Ik lees nog eventjes in mijn boek en verzameld dan alle spullen die terug mee naar huis moet om op tijd te kunnen vertrekken want we gaan deze avond naar een mosselfestijn. L. maakt eerst haar taken zoals afgesproken gisteren. Het gaat niet gemakkelijk. Het is een taak over een staartdeling met 2 cijfers. Ze zegt dat ze die tafels niet kent en dat het daaraan ligt. Ik leg uit dat ze op een kladpapier het kan uitrekenen maar ze snapt er niets van. We vullen de taak samen in en noteer dat de meester het haar nog eens moet uitleggen want ze begrijpt het niet. A. voelt zich niet goed. Ze heeft pijn aan haar benen. Zou dit nog groeipijnen kunnen zijn of spelen de maandelijkse hormonen een rol? Ik geef haar een dafalgan junior en stel voor dat ze een dutje dot. Slaap doet dikwijls wonderen. De voorbereidingen voor de examens verhuizen naar morgen. Dat is het voordeel van een planning, je kan zoveel schuiven als je wilt zolang je de timing maar in de gaten houdt. Ik ben te vroeg op het eetfestijn en toch komen we als laatste aan. Ons gezelschap is altijd goed op tijd. Het is een gezellige avond.

Maandagochtend voer ik A. naar het station. Het is geen weer om een hond door te jagen. Regen en wind, hatelijk vind ik het. Ik roep L. op maar ze zegt dat ze keelpijn heeft. Ze spuit met een keelspray in haar keel. Omdat het al een aantal dagen duurt ga ik met haar naar de dokter. Enkel zwaar verkouden zegt hij. De spray mag ze verder doen en een dafalgan tegen de pijn. Ze moet tot en met woensdag thuis blijven. Mijn plan om naar het kantoor te gaan valt in het water. Ik ben blij dat ik alles heb kunnen afwerken wat op mijn agenda staat. Ik krijg spijtig nieuws van een collega. Ik ben er niet goed van. Ik stuur haar een berichtje om haar te steunen en als ze graag eens babbelt mag ze mij gerust bellen laat ik in het smsje weten. A. mist haar trein. Ze komt te laat buiten van haar gesprek met de klascoach. Ik pik haar op aan de school. K. is ondertussen aan het eten begonnen. We eten puree met rode kool en kippenworsten. Het is super lekker (lees teveel gegeten) want de puree valt te zwaar op de maag doordat er kaas in is. Morgen moet ik naar een opleiding en daardoor mag L. bij oma en opa logeren. Hopelijk is ze snel beter.

Vandaag (dinsdag) ga ik naar Gent voor een opleiding. Ik neem de trein in een groter station dan mijn gemeente, omdat ik meerder treinen op een uur heb als ik terug kom. Een uitwisselingsdag met collega’s vind ik altijd tof. Het is naar de catering dat ik uitkijk vooral de ontbijtkoeken want een koffie met hazelnoot haal ik in Starbucks. Heerlijk! Ik heb veel bijgeleerd vooral wat we niet mogen doen 🤦‍♀️. ’s Middags worden we verwend met belegde broodjes maar ze zijn niet krokant. Ik heb al betere gegeten. Ik ben waarschijnlijk te kritisch. Beroepsmisvorming zeker? Er wordt op tijd afgerond waardoor ik een trein eerder kan nemen. De trein staat reeds aan het perron, ik installeer mij met mijn e-reader. De treinconducteur vertelt door de micro dat er verschillende haltes afgeschaft zijn door werken. De trein stopt niet op mijn halte, ik pak vlug mijn gerief en spring van de trein. Ik moet de volgende nemen op hetzelfde spoor. Ik ben bezorgd want op de app staat een rood teken bij de volgende trein. Ik spreek de conducteur aan en hij verzekert mij dat die wel zal stoppen. In principe is een half uur wachten niet zo erg. Het gaat hem wel over dat ik één keer op een jaar een trein moet nemen en dit moet tegenkomen. Hoe vervelend moet het niet zijn voor de mensen die dagelijks het openbaar vervoer nemen? Ja kijk, met de trein rijden is altijd een beetje reizen zeker? Gelukkig is het oma en opa dag dus ik hoef niet te koken. Hespenrolletjes met prei en witlof staan op de tafel voor wie wilt. Voor mij het eerste want ik lust enkel rauw witlof. We kunnen op tijd naar huis vertrekken waardoor A. zich nog een beetje kan voorbereiden op de examens. L. speelt nog even op het spel van de Sims. Ik lees ondertussen in mijn e-reader wat mijn plan op de trein was maar het lot besliste er anders over. Door de vele commotie ben ik aan de praat geraakt met iemand die toevallig ook in Gent voor een opleiding was. Ik ga nog even kijken of alles gelukt is bij A. en merk dat ze eigenlijk niets gedaan heeft voor haar examens. Ik zeg dat ze zeker morgen in gang moet schieten want dat ze al verschillende dagen niets gedaan heeft.

Deze nacht ben ik om 3u40 wakker geworden door hoofdpijn. Ik voel dat ik een medicijn moet nemen of de migraine zal er door komen. Ik slaap een half uur langer vandaag, gelukkig moet ik niet opstaan. A. trekt haar plan en L. slaapt op haar laatste dag thuis uit. Aangezien ik vandaag thuis werk, verlies ik geen verplaatsingstijd. Er staan geen vergaderingen gepland dus kan ik rustig aan mijn mails beginnen. Ik krijg nog veel gedaan vandaag. Er staat 1 afspraak buitenshuis gepland en daarna maak ik spaghetti tegen dat A. van de trein komt. Het smaakt bij zo’n rot weer. A. werkt haar taak voor morgen af en neemt dan een pauze. Halfweg de namiddag ga ik eens kijken of ze terug gestart is. Opnieuw heeft ze nog niets gedaan van voorbereiding voor haar examens. Uitstelgedrag ten top! Hoe motiveer je een tiener voor haar examen? Iemand tips?

Het is vier uur in de namiddag. Het lijkt wel of het tien uur ’s avonds is. Het regent pijpenstelen, veel wind en ik hoor zelf donder. Nog een half uur en mijn werkdag zit erop. Ik heb geen zin in hello Fresh dus zoek ik iets in de diepvries. Frietjes met kaasbolletjes, jammie. Ik doe er nog spaghettisaus over. Sorry, voor wie dit niet aan kan. Ik zou zeggen, proberen die handel. Door de zeurende hoofdpijn ga ik naar bed, ik neem een kersenpitkussen mee en lees eerst nog een beetje.

Als ik van ’s morgens hoofdpijn heb, dan weet ik dat het voor een volledige dag is. Ik drink bewust geen koffie omdat ik denk dat het misschien erger kan worden. L. voelt zich nog steeds niet goed. Ik probeer haar te motiveren om naar school te gaan want vandaag kan ik moeilijk thuisblijven. Met de deal mocht het niet lukken dan mag ze de school vragen om mij te contacteren. Ze vertrekt met de fiets door het koude weer. Ik neem nog een dafalgan voor ik vertrek. Eens op de bureau maak ik een overlevingspakket voor een pensioen af. Ik maak een aantal kopieën en verwerk mijn mails van vandaag. Tijdens de middag staat er een afscheidslunch gepland. Met ons team, ik kan niet zeggen hele want er zijn een aantal afwezig, zitten we aan een ovale tafel op de eerste verdieping. Super leuk dat we apart zitten, zo hoeven we ons niet te schamen als de decibels van het lachen naar omhoog gaan.

Als voorgerecht heb ik houtduif gekozen, heel erg lekker. Ik ben dan ook blij met mijn keuze. De andere optie is iets met rauwe vis, sushi-achtig. Ik ben daar niet zot van. Na het voorgerecht komt het voorgerecht, in mijn geval dorade. Andere collega’s hebben hert gekozen. Aangezien wij regelmatig wild eten omdat K. jager is, ga ik voor de vis. Het is iets wat ik thuis weinig maak. Voor dessert kies ik een pannenkoek met ijs, de andere optie is een kaasbord maar dat vind ik te zwaar na twee gerechten. Een heerlijke namiddag heb ik beleefd. Veel gelachen en lekker gegeten wat wilt een mens nog meer? Geen koppijn misschien? Ik merk aan elke beweging dat ik maak de migraine er durft doorkomen. Ik probeer mij zo veel mogelijk te ontspannen en geen plotse bewegingen te maken. In het naar huis rijden zet ik mijn zonnebril op. Mensen zullen raar gekeken hebben. Want wie zet een zonnebril op bij het vallen van de avond. Voila het weekend kan voor mij starten. Ik ben heel blij dat ik morgen niet hoef te werken. Thuis maak ik pasta voor l. A. beslist om zelf iets te maken: noodles met een gekookte ei. 1 ding is zeker vanavond eet ik niet meer behalve een dafalgan. Hoofdpijn wordt erger, ik ga in bad in de hoop dat dit helpt en terug vlug in mijn bed.

Vind je deze een leuke blog maar heb je geen zin om een reactie achter te laten. Klik dan hieronder op het hartje. Dat doet me veel plezier.