Week 9

20.02.26 – 26.02.26

Vrijdag ☘️

Wat een avontuur! Ik kan je vertellen dat ik vandaag iets meegemaakt heb dat ik eigenlijk nog nooit meegemaakt heb. Ik zal beginnen bij het begin…

K. krijgt een bericht van DNF – wat staat voor Département de la Nature et des Forêts. Er loopt een everzwijn in een tuin en of hij de situatie eens wil gaan bekijken. Bij aankomst worden we ontvangen door een mevrouw die haar verhaal in het Frans doet. Ze geeft telkens de vogels eten en hij komt altijd alles om gooien. In haar tuin merken we de sporen die hij reeds aangericht heeft. Bij het openen van haar poortje zien we een klein everzwijn uit het struikgewas komen. Ik merk dat hij mensen gewoon is, omdat hij weinig schrik heeft. We beloven haar dat we terug zullen komen.

Eerst moeten we de boodschappen (die ik gisterenavond voor vertrek nog geplaatst heb) afhalen bij Collect en Go. Dat moet binnen een bepaalde tijdspanne. Ze doen dit om de massa te spreiden en vragen om dit te respecteren. Nadat de boodschappen zijn weggezet, doe ik mijn jachtkledij aan omdat ik ervan overtuigd ben dat het minder zal afschrikken.

Gewapend met enkel een net en een bak om het klein everzwijn in te steken, keren we terug naar mevrouw. K. is een jager en geen schieter. Hij heeft de voorkeur om het everzwijn aan de andere kant van de jacht los te laten en hopelijk trekt hij daar verder zijn plan zonder de mensen terug op te zoeken. Het pakken van het dier verloopt natuurlijk niet zonder een nodige serenade. Eens in het hok komt het dier tot rust. We rijden ermee naar het bos en laten het met alle zorg opnieuw vrij. Hij stapt rustig onder het struikgewas en verdwijnt tussen de vele bramen. Vol adrenaline ben ik benieuwd of we hem nog gaan terugzien.

Zaterdag ☘️

Op deze regenachtige dag voelt het aan alsof het zondag is. Het heeft allemaal te maken omdat we sinds donderdagavond reeds in de Ardennen zijn. Jammer genoeg houdt het niet op met regenen. Gelukkig krijg ik lekker ontbijt voorgeschoteld. Tijd om een nieuwe serie op Netflix te zoeken. Ik maak ’s middag spaghetti klaar, voor zover dat je spaghetti eten kan noemen. In ieder geval is het een tijdje geleden bij ons en het smaakt ons allemaal. Mijn ogen vallen niet direct op iets leuks. Samen met K. kijk ik naar een actiefilm. De film wordt even op pauze gezet wanneer K. telefoon krijgt om dringend iets af te halen. Omdat ik al verschillende dagen niet buiten geweest ben, behalve om de honden eten te geven, rijd ik naar de glascontainer. De doorzichtige bokalen en flessen kan ik nog in een bijna volle container proppen. De gekleurde moet ik terug meenemen want die puilt al uit. Er staan zelfs als zakken gevuld met flessen naast de container. Ik zal de gekleurde bij ons thuis in de glascontainer deponeren.

Nadat de honden eten gekregen hebben, vlucht ik terug naar binnen. Ik warm me op aan de kachel. Ondertussen is K. terug thuis en kunnen we het laatste deel van de film bekijken. Hij gaat ’s avonds naar de jacht, terwijl ik een nieuwe serie start. Ik ben goed voor 7 seizoenen.

K. heeft een geweldig verhaal te vertellen als hij thuis komt. Een wasbeer is op de ladder van een uitkijktoren gekropen tot aan de tenen van K. 1 ding staat vast: ik ga nooit meer mijn eerst van de toren. Moest ik dat tegen gekomen zijn dan was heel het bos wakker want een schreeuw zou ik niet kunnen inhouden.

Zondag ☘️

Na K. zijn verhaal van gisteren heb ik slecht geslapen. Ik droomde dat een vleermuis op mijn kamer gevlogen was en op mijn hand kwam zitten. Je kun je wel voorstellen dat ik niet alle rust ben wakker geworden. Ik hou echt niet van zulke dromen.

Het is de laatste verlofdag in de vakantie. Veel zin om te koken heb ik niet meer en vraag aan K. of hij pizza kan meebrengen. Spijtig genoeg is er een probleem met de pizza automaat alsook met de panini machine. Hij brengt voor ons een menuutje mee, terwijl L. de overschot van gisteren opeet. Ik kies scampi’s heel lekker. A. gaat voor de penne à la carbonara en K. bouletten in tomaten saus met gebakken aardappelblokjes die ik nog moet klaarmaken in de airfryer.

Waze vertelt met de aankomsttijd niet korter dan 2u zal zijn. Tussen de buien door laad ik de auto vol. De meisjes zijn bang voor de regendruppels lijkt me 🤦‍♀️. Ik vraag aan mijn copiloot L. om de kachel aan te zetten. Na drie dagen duurt het terug even voordat ons huis opgewarmd is.

We kijken nog wat TV en daarna gaan we naar ons bed om nog een aantal pagina’s van mijn thriller te lezen op de e-reader.

Maandag ☘️

De eerste dag na de vakantie verloopt moeizaam. L. geraakt bijna niet uit haar bed. Ze slaapt langer dan normaal. A. mag nog een beetje blijven liggen, niet alleen omdat ze een uur later mag starten, maar ook omdat we een afspraak hebben bij de orthodontist. Gelukkig stopt het even met regenen als L. moet vertrekken. Ik begin alvast mijn mails te bekijken. A. neemt haar tijd om te ontbijten en daarna haar tanden te poetsen. Samen rijden we naar onze afspraak. Er wordt aan haar verteld dat ze een goede mondhygiene heeft. Ze moet pas binnen een jaar opnieuw een afspraak maken voor een stand van zaken. Haar nachtbeugel moet ze wel nog blijven dragen en af en toe flossen onder de draad omdat er anders een ontsteking kan optreden.

Na onze afspraak zet ik haar aan de schoolpoort af. Ik rij terug naar huis, want vandaag is het geen dag om naar het kantoor te gaan. Linda en ik chatten wat heen en weer. Wat mis ik onze wekelijkse afspraak op maandag om toffe ideeën uit te werken. Ondertussen zijn we 3 weken verder en ik moet wel zeggen ook al is er geen enkele afspraak hetzelfde dat mijn werk toch een beetje eentonig is. Gelukkig kan ik in de namiddag naar de school rijden voor de opleiding die ik opvolg, dat breekt mijn dag een beetje. Nadien moet ik de desbetreffende administratie afwerken. En omdat ik langer werk, om mijn afspraak van deze ochtend te compenseren, kan ik direct A. aan het station oppikken.

ChatGPT heeft me de voorbije weken heel goed geholpen. Ik heb een maandmenu opgevraagd voor 2 volwassenen en 2 tieners waar ik om de twee weken naar de winkel moet, of in mijn geval online bestellen. Hierdoor kan ik vanavond mijn vlees en groenten uit de diepvries nemen. Het gebraad wordt met mosterd ingesmeerd en goed gekruid. Nadat het even aangebakken werd in de pan, wordt het 20 minuten in de airfryer gelegd op 180 graden. De buitenkanten zijn goed gebakken en in het midden is het mooi rosé, voor ieder wat wils. Mijn tweede menu staat al klaar om te bestellen. Ik doe dit omdat ik er zo van overtuigd ben dat ik veel minder geld uitgeef en redelijk gezond kook.

Dinsdag ☘️

Ik heb deze nacht heel slecht geslapen. Het voelde aan alsof ik altijd koud had, terwijl mijn lijf wel plakte. Begrijpen, wie begrijpen kan? Staat de menopauze aan de deur? Als dat nog niet voldoende is, heeft er iemand MIJN koeken op gegeten die ik vandaag wenste mee te nemen naar het werk. K. heeft er niet moeten naar vragen. Verschillende verwijten krijgt hij naar zijn hoofd alsof hij het laatste koekje opgegeten, terwijl ik wel weet dat de meisjes er voor iets tussen zitten, maar die waren al weg.

Als dat nog niet voldoende is, krijg ik telefoon van mijn teamleider om een extra opleiding op te volgen, omdat er een collega voor lange tijd is uitgevallen. Ik moet kort op de bal spelen, want er is deze week al een terugkomdag georganiseerd.

Daarna worden Linda en ik door een collega in de teamzone geroepen. Door familiale omstandigheden kan ze een aantal gesprekken niet doen en vraagt of we het zien zitten om een deel van haar over te nemen. We begrijpen dat deze week een moeilijke week voor haar zal zijn en nemen met plezier over. Dat wil wel zeggen dat we onze klanten en haar klanten moeten combineren.

Woensdag ☘️

De eerste klant is aanwezig om half negen. Omdat Linda zich nog moet installeren, neem ik de eerste. Een geluk, want tijdens het gesprek wordt er Frans gesproken. Dat is niet een favoriet van Linda. De voormiddag is mooi verdeeld, om de beurt doen we een gesprek. Ik kan pas om half één naar huis vertrekken. Eigenlijk is het beter dat ik op woensdag zo laat vertrek omdat alle schoolkinderen al uit de stad zijn en dat rijdt gemakkelijker.

Ik installeer onmiddellijk mijn computer aan mijn thuiswerkplek want ik moet direct een telefonische afspraak afwerken. Ook al wist de klant dat ik ging bellen, ze was niet tevreden met mijn vragen. Ze werd boos en ik vind het niet gerechtvaardigd. Haar vaste contactpersoon wordt op de hoogte gebracht en ik noteer het in haar dossier. Daarna eet ik een boterham met soep, maar smaakt me niet echt.

Wat een zonnig weer. Ik stuur de meisjes naar buiten. L. amuseert zich in de boomhut en aan de schommel terwijl A. met haar skatebord op pad gaat. Samen met K. maak ik een wandeling om mijn gedachten vrij te maken van de ergernis. Nu dat de zon schijnt moet ik ervan profiteren. Hierdoor werk ik graag een uur langer. Alles schuift natuurlijk op door dit en ik moet eerst nog naar de winkel voor ik kan beginnen met koken want de aardappelen zijn op.

A gaat mee met me. Met een overvolle kar komen we aan de kassa. De kassierster staat er precies tegen haar zin. Misschien is ze boos omdat ze het mooie weer mist? En mooi stapelen in mijn mandje lukt ook niet. Terwijl ik soms denk bij anderen, hoeveel gaan ze nog in dat mandje krijgen?

Nadat alles op zijn plaats staat, begin ik aan het eten. Vandaag staat er Chinese koolpuree met spekblokjes. K. mist extra vlees, ik niet omdat het ondertussen half acht geworden is. Dit is een ideale lichte maaltijd voor het slapengaan.

Donderdag ☘️

Ook vandaag rijd ik naar het kantoor om de klanten op te vangen van een collega. Echter, is mijn verplaatsing voor niets geweest want er komt niemand opdagen. Het is een drukte van jewelste. Blijkbaar zijn er een paar misverstanden bij het boeken van een bureau. Er zijn plaatsen te kort. En dat is nu iets dat we al, vanaf dat we bouwplannen zagen, signaleerden. Na een uur komt de rust terug, iedereen is aan zijn gesprekken bezig, behalve ik. Ik bereid me in backoffice voor op mijn afspraak in de namiddag. Ook daar neem ik een afspraak van een zieke collega over. Zijn we flexibel bezig of niet? Tijdens de middag eet ik nog samen met mijn collega’s om daarna te vertrekken.

De parking staat vol geparkeerd. Er is nog één plaats over waar een bordje hangt. Ken je het? Het was niet directie maar een andere naam. Ik kan niet uitmaken voor wie het bedoelt is. In de veronderstelling dat ik niet lang op mijn afspraak moet zijn, zet ik de auto daar. Ze zullen het me wel zeggen als ik hem moet verplaatsen en doe ik alsof ik het niet wist 😅. Het is een aangename ontmoeting.

Ik ben juist op tijd thuis om in een online meeting aan te sluiten. Daarna doe ik nog wat administratie en telefoons. Ondertussen is het tijd om aan het avondeten te beginnen. Ik sms naar K. dat hij zich moet haasten want het tijd is om naar Bridgerton te kijken. Eerst moeten we de camionette in de garage afzetten voor onderhoud.

Je kan het niet geloven maar volgens mij hebben kinderen een bepaalde sensor waardoor ze weten op welk moment ze naar beneden moeten komen (behalve als ze moeten gaan slapen). Iedere keer bij een pikante scene in de reeks, komt eerst de jongste naar beneden en daarna de oudste. De serie wordt telkens op pauze gezet. Alsof dat nog niet genoeg is, komt er ook nog een vriend op bezoek. De sfeer is weg. Ik zet dan maar de Columbus op. Het is de laatste aflevering met Pascal Naessens en uiteindelijk de beste vind ik. In dit seizoen mis ik vooral de diepgaande gesprekken dat je kan voeren tijdens een lange reis.

Naar welke programma’s, series, films kijk jij op dit moment?