13.02.26 – 19.02.26
Vrijdag ☘️
Het is de laatste dag van de gekke week op school. Iedere dag was een themadag. Naar keuze is het onderwerp van vandaag. Gisterenavond was het grote paniek omdat L. niets had om aan te doen, terwijl er boven een supergrote mand staat met verkleedkledij. Ze had niets meer dat de juf nog niet gezien heeft. Miraculeus staat ze deze ochtend op in haar mooiste kleren.

Met een kroontje op haar hoofd is ze omgetoverd tot een mooie prinses. Overal staan bloemetjes op. Ze is blij met haar keuze dan ik ook. Nadat de meisjes naar school vertrokken zijn, staan de wasmanden te lonken om leeg gemaakt te worden. Voor ik start aan de strijk, steek ik de gordijnen in de wasmachine. Na jaren branden met hout merk ik dat ze serieus afgezien hebben. Ik laat ze daarom even weken in de machine.

Voila, zo hoort het, een lege wasmand naast een volle. Na een geruststellend telefoontje naar de Maxi Zoo dat mijn bestelling binnen is, vertrek ik. Eerst moet ik voor K. zijn internationaal rijbewijs afhalen. Vorige week stond ik mooi aan te schuiven in de rij zonder afspraak om aan de balie te horen te krijgen dat ik een volmacht moet hebben. Deze keer ben ik voorbereid, met een handgeschreven volmacht in mijn handtas rijd ik naar de stadsdiensten. Het is het seizoen van de kermissen in iedere stad want de parking staat vol met molens. Ik rij 5 keer heen en weer om een parkeerplaats te vinden. Na veel zuchten kan ik me eindelijk parkeren zo’n tien minuten stappen van de stadsdiensten. Ik betaal mooi met de app en gelukkig, want een paar stappen verder zie ik een auto met een parkeerboete onder zijn ruitenwisser. Gewapend met een paraplu stap ik de stadsdiensten in. Ze hebben technische problemen, even dacht ik dat ik toch terug zonder rijbewijs naar huis zou gaan. Gelukkig mag ik direct aan de balie zonder afspraak en haal ik heel fier mijn volmacht boven. Een korte check met mijn identiteitskaart en klaar, ik kan terug vertrekken. Het heeft me € 0,68 gekost, beter dan 30 euro boete.
Voor ik naar Maxi Zoo rijd, stop ik in de Colruyt om 5 plooibakken af te geven. Zoveel boxen vullen mijn volledige koffer en dan kunnen de zakken hondeneten er niet meer bij. Voor deze maand neem ik enkel de senior zakken mee omdat we nog genoeg van de adult hebben. Bij thuiskomst zijn de gordijnen gewassen en neem ik nogmaals de strijkplank uit de kast om ze direct te strijken en op te hangen.
’s Avonds vertrekken we naar de Ardennen. Joepie de poepie! Terwijl ik tegen de rit ernaartoe opkijk, gaat ze toch heel snel voorbij. L. en ik spelen een wedstrijdje woordjes raden, stap voor stap, klimmen naar de eerste plaats in de rang. Dat was ons doel voor de avond en ondertussen zijn we aangekomen.
Zaterdag ☘️
Omdat het droog en mooi weer is, zoek ik een Komoot wandeling op de app. Het is lang geleden en na vorige week te luieren in de zetel is het tijd om de benen te strekken. Met een dikke muts en neksjaal ben ik klaar om aan de wandeling te beginnen. Het wordt een wandeling waar ik meer in een moeras wandel dan op een pad omdat het de afgelopen dagen fel geregend heeft. Toch stelt Komoot me niet teleur, zoals je kan zien op de foto’s is het een tocht door het bos waar we enkel en alleen de stilte van de natuur horen. K. vindt de wandeling te kort en beslist om even af te wijken van de route om nog wat meer kilometers te wandelen. Of moet ik eerder hoogtes zeggen, want de zeespiegel ligt ver onder ons.



Tijdens de middag wil ik graag een stoofpotje maken. Het vlees werd gisteren uit de diepvries gehaald. Dit lijkt niet zo een goed plan want een stoofpotje moet immers enkele uren opstaan tegen dat het klaar is. Ik switch van menu naar frietjes met balletjes in tomatensaus. Dju, geen frietjes in de diepvries. Ik kijk vriendelijk naar K. of hij een zak in het winkeltje wil halen. Dezelfde winkel waar we zojuist gepasseerd zijn met de auto en waar ik op dat moment zei dat ik niets nodig had. 🤦♀️. Ondertussen neem ik een douche, wat deugd deed naar zo’n wandeling met veel klimmen. Tegen die tijd is K. terug en kunnen de frietjes in de airfryer. De rauwe groenten worden gesneden. Enkel frietjes zonder groenten lijkt het of ik steeds iets mis op mijn bord. Heb je dat ook? Behalve bij frietjes van de frituur.
Terwijl K. naar de jacht is, maak ik het stoofpotje klaar. Op een inductievuur kan ik tenminste mijn vlees goed aanbakken. Vroeger lag mijn vlees te koken in mijn boter. Eens het goed bruin is, doe ik de ajuin en paprika erbij. Daarna een brik tomatenblokjes dat vul ik nogmaals met water op zodanig dat het vlees onder het vocht ligt. En nu sudderen maar.
Vandaag is het Valentijn. A. is bij haar vriendje en wordt ’s avonds aan het station opgepikt. Ze heeft een leuke dag gehad. Eigenlijk wilde ik een blog over Valentijn schrijven. Terwijl ik deze blog schrijf, zijn we al enkele dagen verder en vind ik het te laat. Misschien volgend jaar?
Zondag ☘️
K. wil al heel lang naar een berg gaan. Een paniek gevoel overvalt me omdat ik sinds gisteren pijn in mijn onderrug voel. Hoe dichter we bij de berg rijden, hoe minder steil ik de berg vind, omdat we telkens met de auto dichter rijden. De pijn is ineens weg uit de onderrug😅. Omdat we de naam niet weten, vinden we niet de juiste wandeling op Komoot. K. is het beu van te zoeken en drukt ergens op een wandeling. We rijden naar het startpunt waar we geen verbinding meer hebben met het internet. Gelijk in de vorige eeuw loop ik met mijn arm gestrekt naar een hoger gebied. Gouden tip om een wandeling met Komoot te doen: Bewaren om offline te gaan! Na vijf minuten heb ik terug ontvangst en kan ik de wandeling downloaden. Vandaag werkt de app niet zoals het hoort. Er wordt geen verbinding gemaakt met mijn horloge. De kaart blijft steeds in dezelfde positie staan. Het is altijd leuker en vooral gemakkelijker, voor een leek zoals mezelf die heel slecht is in kaartlezen, dat deze in dezelfde richting ronddraait als mij.




Op de foto zie je het niet, toch kan ik je verzekeren, het ging steil omhoog. Bijzonder dankbaar ben ik dan ook als een bankje uit het niets tegen de rotsen staat. Waar we even de tijd kunnen nemen om de opening van een rots te bekijken en natuurlijk een rustpauze. Gelukkig is het hem allemaal waard want bovenaan heb je een prachtig uitzicht. Omdat het koud en fel waait, vertoeven we er niet te lang. Bij het afdalen voel ik me juist zoals Jack Sparrow in The Pirates of the Carribean. Ik zwier met mijn handen in de lucht om mijn evenwicht te kunnen houden op het smalle pad om de grote stenen te ontwijken of om er niet op uit te glijden.






Tijdens onze wandeling zijn we op het kasteel van Logne gebotst. Allé, wat er nog van overschiet. Midden in een bos en op een berg natuurlijk ligt dit pareltje verborgen. Het was een schuilplaats voor roversheren die bekend stonden als de ‘Wilde zwijnen van de Ardennen. Vanaf april tot en met november kun je het bezoeken. Het is nogal prijzig vind ik zelf. € 11,.. voor volwassenen en € 9,.. voor de kindjes.
Tijdens de middag eten we het stoofpotje. Het heeft nog enkele uren opgestaan en K. heeft er Madeira wijn aan toegevoegd en maizena om een mooie egale saus van te maken. Het valt in ieder geval in de smaak bij L. want ze neemt enkele borden met rijst erbij.
In de namiddag kijken we (K. & ik) naar Bridgerton. Telkens als er een pikante scene is dan moet ik het doorspoelen, omdat er 1 van de twee meisjes beneden rondloopt ☺️. Gelukkig gaan ze, zoals altijd, vlug naar boven en kunnen we het steeds terugspoelen 😄. Terwijl de witte vlokjes uit de lucht vallen en de tuin in een mooi betoverd tapijt verandert, kijken we de ene na de andere aflevering af. Samen met een dipsausje en een lekker drankje kan onze avond niet meer stuk.
Maandag ☘️
Vandaag heb ik een dag verlof. De meisjes zijn thuis omdat het Krokusvakantie is. A. wil ondanks het slechte weer naar Carnaval gaan. Daarom vertrekken we tegen de middag naar huis. Onderweg stoppen in KFC om een hapje te eten. Ik kies een menu met een (kip)hamburger met frietjes en een drankje. Omdat het koud is, eten we alles in de auto op. A. haar drankje zijn ze vergeten, ze mag nogmaals naar binnen wandelen. Het stond nog op de toog, ze hadden het niet in de zak gestoken.

Na het eten rijd ik rechtstreeks door achter het vriendje van A. Hij staat vast in de stad omdat hij zijn aansluiting gemist heeft naar onze gemeente. Daarna trekken ze met hun drieën naar boven om zich te verkleden. L. wil meegaan. Samen zet ik ze af, zo dicht mogelijk bij de stad. Echter heeft de politie de auto’s verbannen uit de stad en moeten ze een heel eind te voet.
Ondertussen is K. thuis gekomen en maakt hij een lunch klaar. Omdat we toch alleen zijn, kunnen we in alle rust de volgende afleveringen bekijken, zonder dat mijn vinger op de knop van de afstandsbediening moet staan om verder te spoelen. Twee uur later word ik opgebeld door A. Ze gaan nog één attractie doen en dan wil L. naar huis. K. vraagt om churros en tangulu mee te brengen. Ik spreek met hen op de plaats af waar de kermis is. Echter, bij aankomst staat de politie, met de blauwe zwaailichten op, iedereen door te sturen. De stad is niet bereikbaar met de auto. Ik ben naar A. dat ik via een andere weg zal proberen en dat ik hierdoor nog 10 minuten weg ben. De andere weg staat ook afgesloten binnen 800 meter. Ik rij zover ik kan en deel mijn locatie. Op het moment dat ze naar de auto stappen, opent de politie de baan. Ik rij een beetje dichter en verwelkom hen in een warme auto. Ze zijn nat en onderkoeld. De doorweekte schoenen en sokken worden uitgedaan. Eens thuis geef ik een trainingsbroek van K. aan het vriendje. De natte kleren worden voor de kachel gedroogd. L. springt direct in bad om zich op te warmen. En wij zijn dankbaar voor de churros en de tangulu.
Dinsdag ☘️
Om half acht ben ik wakker. Het is precies of mijn biologische klok denkt dat ik moet opstaan om te gaan werken. Gelukkig heb ik vandaag een extra dagje verlof. L. is ongeduldig op haar pakketje aan het wachten. Ze heeft een aantal kledingstukken gevonden die ze graag wil voor haar reis naar Zuid-Afrika. De nodige modeshow wordt gegeven en de kledingstukken zijn goedgekeurd.
Het is droevig weer buiten. Regelmatig hoor ik de regen tegen de ramen tikken. De TV en de kachel worden opgezet. Samen met K. kijk ik naar een aantal afleveringen die we opvragen via de app. We maken het gezellig met een koekje en een kopje koffie. Wat moet een mens meer hebben?
Woensdag ☘️
Als je denkt dat je alles geregeld hebt qua opvang dan komt er een tiener langs met andere plannen. Het originele plan was dat A. vandaag thuis was en ik morgen namiddag. Tijdens de middag belt ze vertrekt naar een vriendin. Wanneer ik zeg dat ze eigelijk morgen zou gaan, dan zegt ze dat ze zich vergist heeft van dag en vandaag schijnt de zon. Ze wil gaan skaten met haar skatebord. Ik weet dat ze morgen niet zo’n schitterend weer geven dus ik laat het toe met de afspraak dat L. regelmatig contact houdt.
Tijdens middag wandel ik naar Panos voor een broodje. Jammer genoeg zijn ze deze week gesloten. Ik kon naar een andere bakker gaan maar ik vind het te ver. Eigen heeft het lot beslist dat ik vandaag frietjes van de frituur mag eten.
De namiddag verloopt snel. Ik heb enkel een online meeting (waar ik niet veel wijzer uit geworden ben) en daarna kan ik gezellig samen met Linda op de bureau vertoeven.
Ik loop vlug de winkel binnen, want in de diepvries zit geen gehakt meer en ik wil vanavond wraps maken en morgen hete bliksem. De voorbereiding doe ik deze avond al zodanig dat ik morgen enkel de oven hoef op te zetten.
Donderdag ☘️
Vandaag ben ik extra vroeg op het kantoor. Om half negen moet ik online zijn. Pure tijdverspilling want het is eigenlijk een klagenuurtje geworden en niets concreet. Mijn eerste afspraak is te laat, de andere komen niet opdagen. Ik moet tot op het laatste moment wachten om mijn afspraak af te werken omdat ik nog brieven moet versturen. Daarna rijd ik helemaal naar Sint-Gillis-Waas voor een gesprek van een half uur. Ik ben meer onderweg geweest. Thuis heb ik precies tijd genoeg om mijn soep te warmen en dan aan mijn bureau de boterhammen op te eten want de volgende meeting staat alweer te wachten.
’s Avond eten we hete bliksem waar volgens mijn dochter broodkruimels op ontbreekt 🤦♀️. Morgen is het mijn verlofdag en de kinderen hebben nog geen school en daarom vertrekken we vanavond reeds naar de Ardennen.
Is het voor jou ook een drukke week geweest?
Heb je geen zin om een berichtje na te laten, maar wil je wel je vriendschap tonen?
Klik op het hartje hieronder!⤵️
Ontdek meer van herenowfamilyblog
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.

Mooie foto’s!
Die van het kasteel zouden nog leuke zijn om te tekenen met potlood of pastel.
Wat een gave foto’s van die Zondag <3 Genieten. Mooie foto's
Dat mis ik se, op kantoor zitten met jullie!