Week 4

16.01.26 – 22.01.26

Vrijdag ☘️

Als je op donderdag begint met machine na machine was te draaien, dan weet je dat je op vrijdag veel kledij kan beginnen opvouwen. Dit is een goede workout, maar daarvoor moet je wel je horloge dragen en hem niet op de oplader laten liggen – zoals ik 🤦‍♀️. Veel andere dingen doe ik niet vandaag of kan ik me toch niet meer herinneren. Enkel dat we in de namiddag om de pelletkachel gereden zijn. Het zijn babystapjes, nu is de kachel thuis maar wanneer hij geïnstalleerd zal worden, wie kan me dat vertellen?

Na de zelfgemaakte frietjes en balletjes in tomatensaus, installeren we ons in de zetel. Het wordt een avondje bingewatchen.

Zaterdag ☘️

’s Morgens na het ontbijt is er ten huize C. een bedrijvigheid van jewelste. We geven vandaag de laatste nieuwjaarswensen door bij oma en opa. Op het laatste moment wil ik toch de satijnen bordeaux broek aandoen. Bij het aantrekken van die broek merk ik er een serieuze vetplek op. Het is het lot dat beslist dat ik toch de lange rok (waarvoor ik het hele stad heb afgedweild) moet dragen. Gelukkig heb ik hem gisteren gewassen en hoef ik juist de rimpels uit te strijken. Even een stressmomentje of we hierdoor nog op tijd zullen zijn. De geschenken en de champagne worden ingeladen. De laatste nieuwjaarsbrief mag ik niet vergeten. Volgend schooljaar zal L. in het middelbaar zitten en daar worden er geen nieuwjaarsbrieven meer gemaakt. Ik merk dat meter en peter dit wel jammer vinden.

Bij aankomst staat de tafel mooi gedekt en de aperitiefhapjes staan klaar. Iedereen ziet er stralend uit. Uiteindelijk voel ik me toch feestelijk, terwijl er niemand iets van gezegd heeft. Ik snap het, want ik had zelf ook niet een waw-gevoel. L. leest haar laatste nieuwjaarsbrief voor haar peter voor. Dan is het tijd voor uitwisseling van de cadeautjes. Ik heb een groot zwart deken gekregen. Dit stond op mijn kerstlijstje 🤩. Heel blij mee. Voor K. had ik een doosje olijven ingepakt omdat hij graag een olijfboom wil planten, toch begreep hij de hints niet. In het vervolg moet ik duidelijker zijn wat ik op het kaartje schrijf. Ik kon toch moeilijk met een grote olijfboom binnen komen. L. heeft juweeltjes en parfum gekregen, ze is helemaal in de wolken. A. haar geluk kan ook niet op als ze haar poster krijgt van haar favoriet spel en een powerbank.

Zondag ☘️

Omdat K. ongelofelijk slecht gezind is, (ik begrijp waarom, toch kan ik er niets aan veranderen) ga ik wandelen met de meter van L. Ik heb geen zin om zijn gezaag en geklaag aan te horen. Gelukkig is hij een beetje beter gezind als ik thuis kom.

De vaatwasser wordt aangezet met het gerief van het feestje van gisteren. Ik kijk naar TV meer klank krijg ik niet te horen vandaag. De meisjes trekken naar boven en brengen de tijd door op elk van hun kamer.

Maandag ☘️

Vandaag vertrek ik op tijd naar Linda. We hebben afgesproken om samen naar een andere vestiging te rijden. Gelukkig komen er een aantal van mijn afspraken niet opdagen want ik heb een dubbele boeking. Het is immers de laatste keer in deze vestiging en daarom moest die afspraak zeker doorgaan. Hartzeer heb ik er niet van. Ik vind het wel jammer dat ik hierdoor bepaalde collega’s niet meer of minder zal zien en kan samen werken.

In het naar huis rijden koop ik een familielasagne. Een doosje mac&cheese neem ik mee voor L. Op school vindt ze die overheerlijk, hopelijk deze ook? Na het eten probeer ik even mijn ogen te sluiten, maar dat is buiten K. gerekend, die mij mee door memorylane neemt van zijn foto’s uit Zuid-Afrika. Om kwart voor zeven vertrek ik naar een workshop. Samen met Linda heb ik me ingeschreven voor een avondje fotografie met de GSM. Ik moet zeggen dat het de moeite waard is. Met een boekje vol bruikbare tips vertrek ik rond half elf uur terug naar huis. K. is nog wakker, maar niet lang meer, want ik ben doodop en verlang naar mijn bed, dus we gaan vlug slapen.

Hier zie je een paar probeersels. Zie je waar de focus op ligt?

Dinsdag ☘️

Iedere week spreek ik met Linda af welke dagen we op het kantoor werken. Vandaag werkt zij van thuis en ik alleen op het kantoor. Dat is heel uitzonderlijk. Zo uitzonderlijk dat veel collega’s vragen ‘of ze nog komt of waar ze is’. Grappig… Er staat maar één fysiek gesprek gepland. Mijn afspraken van gisteren moet ik nog afwerken. Hiervoor moet ik een bepaalde procedure volgen die niet duidelijk omschreven staat, allé ik begrijp sommige dingen niet. Bij het navragen zegt de ene zo en de andere dan weer iets anders. Uiteindelijk moet er niets verstuurd worden, omdat de klant alles digitaal ontvangt. Soms zoek ik het te ver. Aan de onthaalbalie is het ongelofelijk druk. Ik probeer te helpen waar ik kan alhoewel de onthaalbediende het misschien beter kan organiseren zonder mijn hulp omdat ze het werk gewoon is.

Na mijn bemoeienissen stap ik naar mijn auto op de parking van Albert Heijn. In de winkel koop ik vlug 2 klaargemaakte slaatjes voor K. Deze avond is het oma en opa dag en het kan wel eens uitlopen. Zo heeft hij iets om te eten en het restje dat ik meekrijg, zal voor morgen zijn. Zelf eet ik tijdens de middag 2 boterhammen met een kommetje soep. Nadien heb ik een online meeting. Ik zou meer uitleg krijgen over de specifieke taken die ik in het team moet uitvoeren. Het is een hele speciale digitale vergadering. Het is een voorstelling dat opgenomen wordt. Ze hebben ervoor gezorgd dat je niets kan zeggen of geen emoticons sturen. Alles wordt precies geblokt. Vragen kunnen er wel gesteld worden en enkel diegene met de meeste likes krijgen een antwoord. De rest nemen ze mee of weten ze zelf geen antwoord op. Binnen twee weken moeten we van start gaan en er zijn nog zoveel onzekerheden. Alles wordt in één adem gezegd en afgerammeld. Het laatste half uur was ik niet meer geconcentreerd. Het kan komen omdat het internet af en toe uitviel. Ineens herstartte mijn computer, terwijl ik niets gedaan had.

Na ons bezoekje aan oma en opa spelen we een spel tafelvoetbal. Wij, samen met ons vieren. Ondanks dat het slechts twee spelletjes zijn, amuseer ik me te pletter. Het competitiebeest komt boven. Terwijl A. (dat mijn compagnon is) er erg kalm onder blijft. L. haalt haar streken boven, telkens ze een goal maakt. Het is een uur speelplezier zonder dat er iemand op zijn kamer zit of achter een scherm.

Woensdag ☘️

Mijn eerste werkdag van thuis uit start pas vandaag. Het lukt (planninggewijs) niet zoveel meer om van thuis uit te werken, omdat de dagen vol gepropt worden met de vele afspraken. Volgende week is het de laatste week in het oude team. Hopelijk brengt februari meer structuur en rust in mijn hoofd. Ik ben een beetje de weg kwijt. Mijn hersenen draaien op volle toeren omdat ik nu niet meer op automatisme kan draaien. Alles wat ik vertel, is nieuw, hiervoor moet ik veel internetpagina’s lezen en dat is best vermoeiend. Voor mezelf heb ik een overzicht gemaakt met al die pagina’s zodanig dat ik een back-up heb als ik een bepaalde vraag krijg waarop ik het antwoord niet weet.

Ik volg op instagram ‘zininfeelgood’. Er worden steeds boeken voorgesteld. Ten ere van Blue Monday, terwijl het al woensdag is, krijg ik een aantal voorstellen van blauwe boeken. Ik heb geleerd om er een printscreen van te nemen, want als ik het zoek, vind ik het meestal niet meer terug. Wanneer mijn boek uit is, ga ik op zoek in de digitale bibliotheek of ze één van onderstaande boeken hebben.

Donderdag ☘️

Deze ochtend ben ik ruim op tijd op het kantoor. Mijn online meeting start om 8u30. Daarna heb ik 2 afspraken (die niet komen opdagen, maar wel verwittigd hebben). Hierdoor heb ik extra tijd om dossiers in orde te stellen en wat administratie te doen. Een collega zegt dat ze vandaag frietjes gaan bestellen, toch zeg ik dat ik mijn lunch mee heb en deze keer pas. Is dat niet flink van mij? Ik moet eerlijk bekennen dat we gisteren frietjes van de frituur afgehaald hebben. 2 keer frietjes zou er wel ingaan, toch laat ik het voor deze keer aan mij voorbijgaan. Enkele frietjes krijg ik gepresenteerd en daar zeg ik geen nee tegen.

In de namiddag gaat de laatste teamvergadering van het huidige team door. Ik mag er niet goed aan denken. Het is zo jammer dat een goed team uit elkaar gehaald worden. Gelukkig zal ik nog enkele collega’s zien, omdat we op dezelfde vestiging zitten. Toch denk ik dat het anders zal zijn. Volgende week hebben we nog een keer afgesproken om ‘echt’ de laatste dag te vieren. Het moet een gezellige, ontspannende namiddag worden. We krijgen vier vragen mee als voorbereiding.

• Breng een foto mee en vertel er iets over.
• Som een leuke of moeilijke herinnering op dat je meegemaakt hebt met het team!
• Welke sterkte ga je missen van het team?
• Vertel iets over het team?

Er wordt wat heen en weer gediscussieerd wat we gaan doen als middagmaal. Uiteindelijk hak ik de knoop door en stel ik voor dat we samen gaan lunchen zodanig dat niemand ’s avonds zich in bochten moet wringen om iets klaar te maken. De rest springt op de kar en ik reserveer in een restaurant volgende week vrijdag om 12u15.

K. heeft reeds hamburgers uit de diepvries genomen, hierdoor staat de spinaziepuree vlug op tafel. L. heeft spijt dat er niet meer over is. K. kan heel goed kruiden, met een snuifje zout zoals Jeroen Meus dat doet 🤦‍♀️. De meisjes lopen kort van stof. A. kijkt maar raar op als K. iets zegt. Ik weet zelfs niet meer over wat, maar ik zag dat het niet in goede aarde gevallen was. L. komt terug op de discussie dat ze liever het leegmaken en vullen van de vaatwasser door vier personen verdeeld. Ik herinner haar aan de kerstvakantie waar ze geen enkele keer de vaatwasser leeg gemaakt heeft. Gelukkig legt ze zich bij mijn argument neer en gaat ze verder aan de slag met haar taak voor vandaag. K. en ik kijken naar elkaar en beseffen dat er een moeilijke tijd zal aankomen eens ze in haar puberteit zal zitten. Zeker als ze beide hun maandelijkse kwaaltjes zullen hebben. Het zou wel eens kunnen stormen ten huize C.

’s Avonds kruip ik onder mijn nieuw deken. De verwarming staat nochtans aan, toch krijg ik een fris gevoel over mij. Het zijn vooral mijn voeten die koud krijgen en eens mijn voeten koud hebben, kan ik mij helemaal niet meer verwarmen.

Zoals je in mijn blog van Toevallig bij het zappen kom ik op een nieuwe ziekenhuisserie op tv. K. zit naast mij in de zetel eindeloos te scrollen op zijn telefoon. Af en toe vraagt hij wat er gebeurd is. Omdat het nog maar het begin is, kan ik niet veel vertellen. Na de tweede aflevering krijg ik hoofdpijn en treedt de vermoeidheid op. Ik zet de tv uit en gaan slapen.

Tot volgende week?

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen