Iets uit de natuur wat mijn aandacht trok…

Voor dit verhaal kan ik verschillende vakjes van de blogbingo aanduiden. Ik weet dat het bij de klassieke bingo niet de bedoeling is. Toch zou het onder de categorie kunnen vallen van:

iets wat een lach op mijn gezicht toverde
iets wat me verraste
iets uit de natuur wat mijn aandacht trok
Het kleinste gelukje

Ik ga het toch bij één houden en ik zet het vast onder het vakje iets uit de natuur wat mijn aandacht trok.

In mijn weekoverzicht zal je kunnen lezen dat K. en ik zaterdag een mooie wandeling in de sneeuw hebben gemaakt. Tijdens de wandeling zijn we op een ree gestoten. Dat is wat mijn aandacht trok in de natuur. Het stond helemaal alleen, in het midden van het pad in het bos, telkens met zijn poot in de grond te kappen. Een teken dat het op zoek is naar eten. Een prachtig tafereel in een schitterend wit landschap, want de grond is bedekt met een laag sneeuw. Wil je het ook zien? Klik dan op de video hieronder.

De adrenaline zit in mijn lijf. Bij de volgende bocht denk ik dat er terug één zal staan. Wat natuurlijk niet zo is, want het is een ree in het wild en niet in een park. Het is zeldzaam dat je een beest op je pad ziet, zeker als je met kinderen op stap bent. Wij waren in stilte aan het wandelen en plots stond het voor ons. Een paar minuten later loopt het langs de zijkant van het bos weg en zien we het niet meer terug. K. zegt dat het naar ons stond te kijken, terwijl we voorbij wandelen. De honden hadden het ook in het oog. Ze wilden er graag eens achterzitten, maar deze keer bleven ze mooi aan de leidband. Wel met het luide gejank van vreugde.

De boomtoppen met een laagje sneeuw roepen bij mij een gevoel van rust op. Hoe mooi kan een dreef zijn als alles wit ziet? Prachtig toch!