Week 21

15.05.26 – 21.05.26

Vrijdag ☘️

Deze ochtend ga ik met K. mee naar het bos. Hij heeft een boom in stukken gezagen, die tijdens een storm, over de weg was gevallen. Van de eigenaar mag hij het hout hebben in ruil voor zijn werk. Met de auto en quad pikken we de grote blokken op. Na een paar keer rijden van beneden naar boven en omgekeerd, is de koffer vol gestapeld met hout. Lex vindt het niet leuk dat hij zijn plekje moet delen.

Daarna moet er een beetje gesnoeid worden. Vanuit de hoogzit delegeer (commandeer) ik K. waar hij moet snoeien om terug een goed zicht te krijgen. Tegen de middag zijn we klaar. K. bakt ribbetjes en worsten op de barbecue terwijl ik frietjes in de airfryer leg.

Om L. buiten te krijgen gaan we in de namiddag even naar de stad. We wandelen winkel in en winkel uit. En in onze zak gaan mee naar huis:

• 3 jeansbroeken
• 1 T-shirt
• pak papier
• haarklem
• 2 Dekbedovertrekken
• 2 onderlakens
• doosjes Pocky (lijkt op mikado met aardbeiensmaak)
• Octopus zuignap
• Jelly Straws (plastic pijpzakjes met snoepgel)
• Satijnen haarmuts
• Leesbril

Drie uur later zijn we weer thuis. We hebben ons tijd genomen in de winkels ondanks dat L. moe is. Toch is ze na de tweede winkel miraculeus ‘genezen’. Het helpt ook dat we de afspraak hebben gemaakt dat ik enkel de jeansbroeken zou betalen en dat ze de rest van de kleine spullen met haar eigen geld moet betalen behalve natuurlijk de dingen die ik voor mezelf gekocht heb.

Zaterdag ☘️

Zaterdagochtend start zalig, met een tas koffie in de hand bij de vuurschaal. Het is direct een ander gevoel als de zon schijnt. In de voormiddag gaat K. terugwerken in het bos en ik lever het materiaal die hij hiervoor nodig heeft want hij kan dit niet meenemen op zijn tractor. Buiten het eten maken doe ik niet veel meer in de voormiddag en dat is precies wat ik nodig heb. Rust! L. is ondertussen wakker en eet direct het middageten als ontbijt. Ik doe alles in kommetjes en ga met K. lunchen in het bos met het geluid van alleen maar vogeltjes op de achtergrond.

In de namiddag lees ik mijn boek op de e-reader uit. Dit zal je in het maandoverzicht van mei kunnen lezen. L. probeer ik aan het werk te krijgen voor school toch gaat het niet zo goed vandaag. Morgen is een andere dag. Dat is iets wat ik geleerd heb. Wat vandaag niet lukt, lukt morgen wel. Het is ook de boodschap dat ik van de school krijg om niet te pushen. Ook al is het soms nodig, maar ik merk vlug of ze die duw nodig heeft of niet. Vandaag wil ze ook rust, denk ik, vooral in haar eigen wereld. Ik laat haar maar.

Zondag ☘️

L. is vroegere wakker dan gisteren. Na het ontbijt begint ze aan haar huiswerk. Ze heeft niet zoveel voor maandag en dinsdag te doen daarom doet ze al iets voor woensdag. Zoals ik al zei, de ene dag gaat beter dan de andere. ’s Middags eten we lasagne. Ik koop telkens hetzelfde merk: Come A Casa en toch merk ik dat hij niet hetzelfde smaakt als anders en L. ook want ze vindt hem zelfs niet lekker.

Mijn boek is uit. De zoektocht naar nieuwe boeken kan opnieuw beginnen. Voor ik het besef, zijn we enkele uren verder voordat ik mijn zinnen gezet heb op een paar boeken. Naar de geschikte kabel om alles over te zetten van pc naar e-reader moet ik niet meer zoeken. De laatste keren was ik het zo beu dat ik er nu een sticker op gekleefd heb. Op deze manier zie ik hem direct in de lade liggen.

Na de afwas vertrekken we naar huis. Het weekend zit erop, toch in de Ardennen. Tegen half vijf zijn we thuis. K. is een half uur later vertrokken en heeft er een uur langer over gedaan. Hij is dan ook niet te genieten als hij thuis komt. Zucht! Ik reageer er niet op, want het vraagt te veel energie. Nu ik net een beetje opgeladen ben van 5 dagen thuis wil ik mijn boost houden om de volgende week door te komen.

Helemaal geen zin heb ik om te koken, daarom bestel ik online frietjes om af te halen. Je krijgt volgens hun website een voorgesteld uur. Op precies dat uur ben ik aan de frituur. Ik begrijp niet als je een reservatie maakt en je komt aan, dat dan je bestelling nog moet gebakken worden. Zo heb ik dan nog eens 30 minuten moeten wachten. Ik heb dan ook een slechte review gegeven. Ik vind het echt niet kunnen, maar ik ben natuurlijk verwend bij onze frituur. Vandaag zijn ze gesloten dus ben ik genoodzaakt om ergens anders te gaan. Ik zet TV op en volg de ene aflevering na de andere tot het bedtijd is. Ondertussen is A. thuis gekomen van de Airsoft. Ze heeft haar geweldig geamuseerd, maar is doodop. Ze gaat op tijd slapen, net zoals ik.

Maandag ☘️

Zoals de laatste drie keer sta ik op onze rendez-vous punt zodanig dat Linda me kan oppikken. Vandaag is zij eerst. We zijn ruim op tijd en toch kunnen we niet direct naar onze gereserveerde parkeerplaats want we hebben geen dagvergunning. Ik wil niet nog een keer een boete. Ik rij daarom naar een andere parking. Door het vernieuwde circulatieplan moet ik een heel eind om rijden en dan bedenk ik me dat er een andere parking dicht bij het werk is of het niet beter dat we daar gaan parkeren. Ik rijd daarom terug. Uiteindelijk komen we om 8u45 aan. Om 10u komt de dagvergunning binnen. De auto verplaats ik pas tegen de middag want nu moet ik dringend de digibox binnen brengen vanuit de Ardennen. Verschillende herinneringen via sms zijn hiervoor verstuurd.

Normaal hebben ze een ‘Business corner’ waardoor je als bedrijf niet hoeft te wachten. Er zijn vier of vijf loketten. Vandaag zijn het de eerste twee plaatsen die hiervoor open staan, maar omdat ze zoveel volk is, springen ze in. Hierdoor moet ik ook in de rij staan tot het mijn beurt is. Vind ik niet zo leuk, maar bon… De laatste persoon is vrij en hij wist dat ik voor business kwam want ik had het eerst gevraagd omdat vroeger het laatste loket voor bedrijven was. Hij wil me eerst niet helpen toch probeer ik hem te overtuigen, omdat het enkel iets afgeven is. Ik veronderstel dat hij toch een vinkje kan aanduiden in zijn computer en klaar is kees. Mijn overtuigingskracht heeft geholpen, want hij doet het.

In de namiddag doe ik het ene gesprek na het andere. Voor de verandering is er veel opkomst van de kandidaten en nu komen er geen werkgevers. Het ligt niet altijd aan de kandidaten. Ik geef de nodige opdrachten mee en sluit de dag af met een vol hoofd. Ik voel me heel moe, een beetje uitgeblust, van het vele babbelen en registreren.

Dinsdag ☘️

Het is opvallend rustig op de baan en daarom laat ik me verleiden om langs een andere baan te rijden dan normaal. Verkeerde keuze, dat merk ik wanneer ik te laat op de parking kan parkeren. Zoals iedere dinsdag kunnen er afspraken in mijn agenda geboekt worden. Meestal plan ik zelf afspraken erbij omdat ik er toch ben en dat deed ik ook voor vandaag. Sommige komen opdagen, andere niet. Ik geef de ondersteuning of uitleg die ze vragen.

Na het werk pik ik L. op om bij oma en opa te gaan eten. A. liet me weten via bericht dat ze te veel werk heeft voor school en dat ik op haar niet hoef te wachten. Het zijn ‘platte slingers’ zoals opa het zegt, met spaghettisaus. Heerlijk maar wel gevaarlijk vooral als je een witte T-shirt aan hebt. Gelukkig heb ik vandaag niet gesmost.

Een kommetje extra krijg ik mee naar huis voor de thuisblijvers. Ze zijn blij dat ik op tijd thuis ben want ze hebben reuze honger. K. is goed gezind, dus ik ben ook goed gezind. Als dessert eten we samen een ijsje voor de TV.

Woensdag ☘️

Deze keer gaan ze me niet liggen hebben en ik rij langs de ‘gewone’ weg naar de parking van het kantoor. Enkel in de voormiddag ben ik op kantoor. Zoals gisteren is er vandaag een felle wind en die maakt een piepend geluid tegen de deur van het bureau. Heel vervelend. In principe zou ik de winkel moeten binnenstappen om boodschappen, maar dan ben ik later thuis en ik heb vandaag geen zin om langer te werken dus stel ik het uit.

Iedereen heeft zijn goesting ‘gekookt’ en ik eet een restje van de spaghetti op. In de namiddag heb ik de ene belafspraak na de andere. Het is de eerste keer dat mijn agenda zo vol staan en ik vind het pittig om alles te kunnen registreren. Om 16u45 kan ik eindelijk afsluiten, dan toch later dan voorzien, maar niet zoveel.

Aardappelen en spinazie staan op het menu. Voor de meisjes fishsticks en voor ons zalmburgers. Ze zien er niet uit, gelukkig zijn ze wel lekker.

Donderdag ☘️

K. merkt dat ik het moeilijk heb. Hij blijft in mijn buurt. Regelmatig komt hij me een knuffel geven. Precies wat ik nodig heb, geen vragen stellen toch bevestigen dat hij er is. Je kunt dat zo hebben dat iemand zit te kijken naar jou en dat voel ik bij K. Hij houdt me in de gaten door regelmatig naar mij te gluren. Ik merk het dat hij weet dat ik het lastig heb. Het is nog altijd chaos op het werk. Vandaag is de dag dat we het signaleren aan de teamleider. Gelukkig ben ik niet alleen en gaan we als team een signaal geven. Maar eerst moet er nog gewerkt worden. Ik ben zo verdiept in mijn dossiers dat ik een online opleiding mis. Pas na een half uur besef ik dat het bezig is. Een signaal, want normaal mis ik zo’n dingen niet. Ik zou iets moeten regelen voor L. haar afscheid van de lagere school. Ook hiervoor ontbreekt me de energie. Terug een signaal, ik herken ze toch heb ik voorlopig nog niet gevonden wat ik er zelf kan aan doen.

Tijdens de middag eten we samen buiten in het zonnetje. Ik doe een powernap en ga dan terug aan de slag. Na het wekelijks vragenuurtje is het zover. Het signaal dat er iets moet veranderen. Toch krijgen we het antwoord dat hij het te druk heeft en dat hij zelf geen energie heeft. Dat baat me zorgen, want ook die signaleren herken ik bij andere. Voilà, daar moeten we het ermee doen. Tijd om een oplossing voor mij te zoeken, want van hem zal het niet komen. Maar niet vandaag.

A. komt ‘hangry’ thuis en wil iets eten. Als ik vraag wat, blijft het antwoord vaag. Ik stel voor om naar de winkel te gaan en ze me moet laten weten wat ik moet meebrengen. Dat maakt het voor mij gemakkelijker. Ze stelt kroketten met appelmoes en kaasburgers voor. Top, zo weet ik alvast wat er vandaag kan klaar gemaakt worden. Ik neem alvast een winkelkar, want ik weet dat ik veel boodschappen moet kopen omdat de kasten leeg zijn.

Fier om mezelf ben ik als ik de winkel verlaat. Ik heb om 180 euro gekocht met twee overvolle zakken eten en barbecuevlees voor dit weekend. De koffer zit vol en de zakken wegen een ton. Het weerbericht voorspelt prachtig, zonnig, warm weer. Tijd om de barbecue aan te steken in de Ardennen. Instant blij ben ik als ik de koelkast open trek en een gevulde frigo zie.

De gevraagde menu wordt op tafel gezet. De vaatwasser wordt gevuld en de keuken is proper. K. en ik gaan buiten zitten op het terras. De honden lopen vrolijk rond, ook zij genieten van het stralend weer. Voor mij mag het alle dagen van dit zijn. Hoor ik daar enige positiviteit? Het komt hoor, in kleine stapjes en bij kleine gelukjes.

Heb jij deze week kleine gelukjes gehad?