Week 12

13.03.26 – 19.03.26

Vrijdag ☘️

Vandaag vieren we feest! Er is binnenkort iemand jarig en dat willen we vandaag vieren. Eerst moet ik om half negen aan de school staan want ik had aan L. beloofd om haar groepje naar de sporthal te voeren en tegen de middag terug op te pikken. Dat brengt me wel in tijdnood want ik moet om half één op mijn volgende afspraak zijn. Tussendoor moet ik nog van alles doen. Ik moet naar een mail kijken dat K. me gestuurd heeft. Eén of andere factuur die op een platform staat dat ik steeds zelf moet gaan downloaden. Documenten voor de reis afdrukken, mijn Visa oppikken bij de bank, mijn kleren voor vanavond mee nemen, ontharen en mijn badpak aan doen want…

Vandaag ga ik naar de Wellness, heel jammer dat het zo verschrikkelijk slecht weer is. De wind blaast bijna de pannen van het dak. In het bubbelbad buiten zitten, gaat er (vrees ik) niet inzitten, tenzij tussen de buien door. Gelukkig zijn er nog veel mogelijkheden binnen. Een zwembad, sauna, in de relaxlounge zitten met een borrelplank in een aangenaam gezelschap van 5 vrouwen. Dit kan toch tellen op een vrijdag terwijl er veel mensen aan het werk zijn. Dat noemt men zelfzorg. Zo kan ik het drukke leven volhouden gecombineerd met een gezin.

Ook al hebben we de wellness 2,5u voor ons alleen, vliegt de tijd voorbij. Daarna zet ik de jarige terug thuis af om zich klaar te maken voor de volgende activiteit. Gezellig tafelen met hetzelfde gezelschap. Een vrouwendag kan toch alleen maar deugd doen, niet?

Zaterdag ☘️

Het weerbericht zegt af en toe een bui dus wil ik vandaag een wandeling maken. K. en ik wandelen we in de Geelstervallei. De bosgeelster is blijkbaar een zeldzaam plantje. Bij het bezoeken van de website zie het volgende staan:

• Wees je er goed van bewust dat je een overstromingsgevoelige vallei doorkruist. Modder hoort er zeker bij.
• Laarzen zijn dus onontbeerlijk in het winterhalfjaar

Dit zou heel handig geweest zijn, mochten we dit op voorhand geweten hebben, want zelfs met stevige schoenen is het niet te doen in het voorjaar.

Tijdens de middag eten K. en ik een croque-monsieur. Na het eten vind je me in de zetel voor mijn schoonheidsslaapje. Ook al hebben de meisjes de TV stiller gezet, vind ik nog steeds dat hij te luid staat. Dat is het nadeel als je goed hoort 😢. Met onderbrekingen kom ik misschien toch aan een uurtje slaap. Voor de rest van de namiddag vind je me in de zetel. Het blijft bewolkt weer, dus wat kan een mens doen dan te scrollen op zijn telefoon of met de meisjes mee naar de televisie kijken? K. wast onze wandelkleren en zijn werkkledij en hangt ze nadien te drogen op een rekje in de living voor de kachel. Onlangs heb ik een wasproduct vanuit de Action meegebracht en ik vind dat het heerlijk ruikt.

’s Avonds maakt K. frietjes met everzwijnfilet klaar. Het is terug om je vingers van af te likken. We zitten gelijk zotten te stekken op ons bord. Wat eigenlijk heel ongezond is, toch kunnen we het niet laten.

Zondag ☘️

Na mijn ontbijt stuur ik een vriend dat ik even zal langskomen om naar zijn printerproblemen te kijken. Eigenlijk hadden we gisteren afgesproken, maar het was helemaal uit mijn gedachten gegaan. Mijn brein staat op weekendmodus en dan durf ik wel eens iets vergeten. Ik had het ook niet in mijn agenda gezet. Omdat de zon volop schijnt, neem ik de fiets in plaats van de auto. Onderweg moet ik mezelf steeds tegenhouden om niet te koersen en enkel te fietsen. Iets drijft me waardoor ik steeds harder en harder wil trappen op de pedalen. Ik wil op tijd zijn, maar als je al te laat vertrokken bent, dan kun je niet meer op tijd zijn. Door tegen mezelf te zeggen, geniet nu toch van dit moment, lukt het me om niet bezweet en met de longen uit mijn lijf aan te komen. De printerproblemen zijn een mechanisch probleem en geen softwareprobleem. Het laatste kan ik meestal oplossen, ondanks dat ik allerlei dingen probeer en opzoek via de ChatGPT, krijg ik het niet in orde.

De was is gesorteerd en het eerste machine wordt aangezet want de zon schijnt 🤪. De meisjes doen hun schoolwerk en ik stofzuig ondertussen de bovenverdieping. Na hun schoolwerk stuur ik de meisjes naar buiten. Het is een ideaal moment om vitamine D op te doen. A. gaat skaten en L. fietsen. Om het mooie weekend af te sluiten bestellen we pizza. Ik heb een vegetarische gevraagd met extra groenten Ze zien er heerlijk uit, jammer dat de groenten rauw zijn. Ik eet graag een paar stukjes rauwe paprika maar niet op een volledige pizza.

Maandag ☘️

Deze week ga ik 3 dagen naar het kantoor. In de voormiddag heb ik gesprekken en dacht tijdens de middag naar huis te rijden maar ik heb een bestelling bij Collect & Go gereserveerd tussen 16u en 17u. Het zou dan stom zijn om daarvoor terug naar de stad te rijden, dus ik blijf mooi op de werkplek. In de namiddag experimenteren collega’s met AI om ons de gevaren ervan te leren kennen. Bij mij is het nog onschuldig. Er wordt een combinatie van een foto van mij en Linda samen gevoegd en het zit er nog mooi uit. Maar er worden ook andere dingen voorgesteld zoals een mannelijke collega met een vrouwelijke collega in de sauna waarvan ik besef dat het soms niet zo onschuldig en ongevaarlijk is.

Na 16u ga ik mijn boodschappen afhalen. De medewerker zet mijn kar vol wel met 6 curverboxen. Ik begin al te zweten hoe ik dat in mijn MINI ga krijgen. Gelukkig kan hij het na 4 boxen brengen omdat er in sommige niet veel artikelen liggen. L. helpt me bij het uitladen en alles in de kasten te zetten.

Vanavond staat gehaktballetjes in de airfryer met pasta op de menu. L. wil heel graag de balletjes rollen. aangezien ze alle grote aannemen, toon ik haar een trukje met een koffielepel. Ze doet het fantastisch want alle balletjes krijgen dezelfde vorm en grootte.

Dinsdag ☘️

Vandaag staan er een hele dag gesprekken gepland. Wanneer je na een gesprek te horen krijgt, dat een klant er tegenop zag om te komen maar dan heel blij is dat ze toch geweest, awel dat maakt mijn dag goed! Het blijft maar duren want de volgende klant kent mij nog uit een ver verleden toen ik nog op een school de administratie deed. Hij is heel blij dat hij me nogmaals gezien heeft en kijkt uit naar een verdere samenwerking met me. Je kan wel geloven dat ik met een grote glimlach naar huis ga.

Vandaag is het opa en oma dag. De jarige (mijn schoonzus) mocht de menu kiezen. Ze koos voor Schaslick (geen idee hoe je het schrijft) en omdat ik buiten mijn blog aan het schrijven ben, kan ik het niet onmiddellijk opzoeken. Het is een ovenschotel met aardappelschijfjes en groenten in tomatensaus met varkenswangetjes. Superlekker en mals. Bij het opzoeken blijkt het toch iets anders te zijn maar opa noemt het zo.

’s Avonds kijk ik verder naar de laatste aflevering van mijn serie en begin een nieuwe serie. Wil je weten welke, dan zal je binnenkort mijn maandoverzicht moeten lezen.

Woensdag ☘️

Tijdens mijn ontbijt lees ik de blog van Irene. Die staat sinds gisteren al gepubliceerd maar heb er nog geen tijd voor gehad om hem te lezen. Ik schiet in een lachbui en kom niet meer bij. De tranen rollen over mijn gezicht. Het is sinds onze blogavond geleden (denk ik) dat ik nog zo gelachen heb. Wil je ook eens goed lachen, dan kan je hem hier lezen? Ik lees stukjes aan K. voor en zelfs hij moet lachen.

Deze ochtend was ik mezelf aan het overtuigen om met de fiets naar het kantoor te rijden. Het is al enkele dagen goed weer, zonnig, wel nog fris ’s morgens en toch weet ik niet hoe het komt, maar ik zie er tegenop en toen K. zei dat de naft nog goedkoper staat dan de diesel, was ik helemaal overtuigd om met de auto te rijden. Ik weet het, ik ben nog vlug omgepraat vooral als het in mijn eigen voordeel is. LOL.

Normaal gezien rijd ik tijdens de middag naar huis omdat het woensdag is, maar niet vandaag. Ik heb met Linda afgesproken om projecten uit te werken en vooral eens te brainstormen hoe we het willen aanpakken. Nadien heb ik een afspraak vastgelegd met de andere collega’s om het verder uit te werken. Het was zo lang geleden dat we nog dingen samen uitgewerkt hadden. Je zou het niet gezegd hebben want met de glimlach op ons gezicht, kwamen de voorstellen heel gemakkelijk, alsof er nooit een ontbreking is geweest. Ik kijk er naar uit om nog meer van die dingen te doen. Dat geeft me energie en het is daarvoor dat ik gekozen heb om in dit team te zitten. Om proactief aan de slag te gaan, om samen te werken met Linda, om dingen te realiseren. Werkt het niet, dan zorgen we wel dat het op een andere manier zal werken maar dan hebben we het toch tenminste geprobeerd.

Donderdag ☘️

Vandaag werk ik van thuis uit. Gelukkig, want ik geraak moeilijk uit mijn bed, terwijl ik het gevoel heb een goede nachtrust te hebben gehad. Ondanks dat ik nog vers geperst fruitsap maak en een boterham met koffie neem, zit ik om 8u achter mijn computer. Het voordeel van thuis werken, ik moet slecht 2 stappen nemen om achter mijn bureau te zitten.

Er staan enkele telefonische gesprekken gepland zowel naar klanten als opvolging of ze mijn opdrachten op een correcte manier hebben uitgevoerd. Ik vraag een advies aan de teamleider, die me doorstuurt naar backoffice omdat hij in dit bepaald dossier geen beslissing wil nemen. Een beetje systeem paraplu die soms wel nodig is en een duidelijk standpunt naar de toekomst kan zijn.

Tijdens de middag eten K. en ik de overschot van dinsdag op terwijl de honden aan onze voeten liggen (echte dierenbeulen zijn we) om nog maar eens terug te komen op mijn minder leuke ervaring met de politie. A. komt thuis. Terwijl ze iedere week op donderdag tijdens de middag thuis komt was ik nu verrast 🤪. Mijn brein was het vergeten.

Het is zalig om in de zon te zitten want ookal is het nog maar maart geeft ze wel meer warmte. Er is minder wind dan gisteren. In de namiddag heb ik een afspraak met een expert gepland om me meer uitleg te geven over mijn dashboard. Ik wil het graag een beetje overzichtelijk houden. Terwijl ik op tijd in de meet zit, laat zij op zich wachten. Bij het bekijken van haar agenda merk ik dat ze waarschijnlijk nog in een andere meet zit. Ik stuur haar een chat dat ze me een seintje kan geven als ze klaar zodanig dat ik niet steeds in de meet moet zitten wachten. Na twintig minuten komt het berichtje binnen dat ze klaar is om haar uitleg aan me te geven. Ik ben blij dat ik initiatief genomen heb want ik zie het bos door de bomen nu. Het zal aan mij zijn om het goed op te volgen maar ik weet tenminste nu waar ik moet op letten. Daarna is het aan mij om naar de volgende vergadering te hollen, digitaal wel gezien want onze wekelijkse casbespreking gaat van start. Tijdens de meet vind ik het altijd heel interessant maar ik vraag me af hoelang ik het ga onthouden omdat ieder dossier zo anders is. Waarschijnlijk als ik dezelfde situatie voor heb, weet ik niet meer wat ik ermee moet of kan doen. Er wordt wel een verslag gemaakt. Iedereen noteert voor zijn eigen meer details als het over zijn case gaat en wordt het dikwijls niet meer voluit geschreven.

L. komt ondertussen thuis en vraagt verschillende keren om haar te helpen om haar agenda af te drukken. Aan zo’n handeling weet ik dat ze eigenlijk moe is en dat ze haar taak wil afwerken zodanig dat het gedaan is en geen geduld meer heeft om te wachten tot ik klaar ben. Terwijl ik onder het scherm signalen zit te geven dat ze toch geduld moet hebben, vertrekt ze naar boven. Zo kan ik tenminste op een deftige manier alles afronden.

Tot volgende week?