Blog Bijna jarig

Deze blog is later online gekomen wegens tijdgebrek. Sorry, voor wie de wekelijkse blog gemist heeft.

Binnenkort ben ik jarig! 4️⃣5️⃣ jaar word ik. Ik probeer mijn verjaardag om de vijf jaar eens goed te vieren. Ik organiseer dit ook voor mijn schoonzus om de 5 jaar is een mijlpaal. Mooie verrassingen, leuke herinneringen mogen dan zeker. Eigenlijk doet zij dit voor mij ook steeds. Super leuk! Zo heb ik al een verrassingsfeest gekregen op mijn 30 jaar. Daar kan ik tot op vandaag nog uren over vertellen. Bij 35 jaar… weet ik het niet meer zo goed. Het is het jaar dat L. geboren is misschien dat we het een beetje rustiger gehouden hebben? Rond mijn 40ste verjaardag zijn we naar de hamam geweest, daarna zijn we samen met de familie op restaurant gaan eten, wat een super verrassing was want ik wist van niets. Ieder jaar op mijn verjaardag neem ik verlof tenzij het in een weekend valt, dan moet ik geen verlof nemen hihi. Manlief en ik gaan ontbijten en samen winkelen of iets bezoeken. Aangezien het 45 is, dacht ik een citytrip te maken zonder de meisjes. Dat viel niet in zo goede aarde maar goed. Het hele jaar door staat ‘bijna’ alles in teken van hen, dus dacht ik, nu denk ik eens aan mezelf. Awel, ik ben al weken bezig met prijzen vergelijken, met vlucht, zonder vlucht. Als ik dan een goede deal tegenkom, ga ik tot betalen en dan denk ik: ‘Is het dat (vele) geld allemaal wel waard? Weet je, op het einde van de rit zal ik terug niets hebben 😢.

Het is vrijdag whoop whoop, mijn me-dagje. Mijn me-dagje begint met te zorgen dat de meisjes op tijd op school geraken. Dan wordt de was gesorteerd en het ene machine na het andere ingestoken. Gisteren heb ik een vloerwisser gekocht en vandaag ga ik hem uittesten. Het hele huis wordt gepoetst en ik ben zo content dat alles is opgefrist. Die kleine gevulde wasmand wordt nog gestreken, na alles opgevouwen te hebben bleek het een grote wasmand te zijn. Ik beslis om nog een uur in de zon te zitten (nu dat ze schijnt) met mijn boek. Ik leen boeken van de bibliotheek en plaats die op mijn e-reader. Deze keer is het een boek van Nicky Pellegrino Bella Italia. Inderdaad Bella, A. heeft het al mogen ervaren. 10 dagen heeft ze daar met Kazou vertoefd. Dit land staat zeker op ons to-visit lijstje met het gezin. Maar wanneer ik uiteindelijk zal beslissen, zullen we nog wel zien. Terug naar mijn boek. Ik zit nog maar aan pagina 72 van 253 en ik vind het nu al prachtig. Het gaat over een Italiaans gezin met 2 dochters dat geëmigreerd is naar Engeland. één van de meisjes gaat trouwen en de andere ontwerpt bruidsjurken. Handig toch. Er is een oude vete tussen 2 Italiaanse mannen. De dochters proberen te weten te komen waarover deze vete gaat.

Na het weekend is mijn boek uitgelezen. Heel mooi. Hij krijgt ⭐⭐⭐⭐. Ik vind het altijd moeilijk om 5 sterren te geven, ik denk altijd dat er misschien wel nog een beter boek zal zijn. In ieder geval staat het volgende boek al klaar van dezelfde schrijver: Caffè Amore. Maria wil meer uit het leven dan ze kan vinden in haar kleine dorpje en reist naar Rome op zoek naar avontuur.

Maandag ga ik naar het kantoor. In de voormiddag staat er een overleg gepland. In de namiddag zit ik beneden om bijstand te bieden voor de veiligheid aan de administratief bediende. Alsof ik, met mijn gestalte, bijstand zou kunnen bieden, maar goed het is het gedacht dat stelt zeker? Ik spring de winkel binnen voor boodschappen. Deze week staat de volgende menu gepland: maandag – lasagne of moussaka, dinsdag – Oma en opadag: spinzaziestoemp met saucissen, woensdag – kroketten met appelmoes en kip, donderdag – gebakken patatten met sla en kippenburgers met kaas.

Dinsdag ga ik terug een dagje naar het kantoor. Ik voel mij eenzaam want er zijn bijna geen collega’s. De dag gaat traag voorbij ookal doe ik de ene telefoon na de andere. Ik pik de meisjes op na het werk om bij oma en opa te gaan eten. We krijgen de restjes mee naar huis dus de woensdag wordt het restjes dag. Ik heb ’s avonds nood aan een ontspannend bad en kruip nadien in mijn bed. Er is niets zo leuk als je nog lekker warm hebt om dan je bed reeds op te warmen. K. is niet thuis dus kan ik mij geen koude voeten permitteren. Ik lees verder in mijn boek. In mijn gedachten zit ik precies nog in mijn vorig boek maar dat zal wel wennen.

Woensdag regent het. Wat een hatelijk weer. Ik heb niets tegen herfst maar laat het dan waaien en droog zijn in plaats van donker en nat. De meisjes zet ik af aan school en de trein. Dat betekent dat ik ze ’s middags terug moet oppikken terwijl het toch niet regent. Op dat moment denk ik waarom zijn ze niet met de fiets? L. heeft grote honger, ik ook. Achteraf gezien had A. ook grote honger, we hebben ons verschillende keren opgeschept. Gelukkig hebben we extra meekregen van oma en opa. Joepie! In de namiddag staat er een afspraak gepland bij een werkgever. Het voordeel is dat de meisjes nu al groot genoeg zijn om ze even alleen te laten zonder oppas. ’s Avonds typ ik wat voor mijn blog want donderdag is het busy busy. Er staan namelijk veel afspraken om het kwartier. Pittig! Gelukkig komen ze niet allemaal opdagen en of hebben ze op voorhand verwittigd dat ze al werk gevonden hebben.

Op donderdag laat ik in de late namiddag mijn voeten verwennen. De nagels krijgen een mooi kleurtje en zijn weer toonbaar. Nadat ik van mijn verwennerij kom, moet ik Lyna helpen met haar huiswerk en beginnen koken. ’s Avonds pak ik de valies in want tromgeroffel, ik heb Valencia geboekt voor 4 dagen. Morgenvroeg vertrekken we en komen maandag op mijn verjaardag terug. Ik kijk er echt naar uit!

Lachen geblazen

Dit weekend kwam een vriend logeren in de Ardennen. ’s Avonds komt hij binnen of ik in zijn kijker eens kan kijken. Zie jij ook verschillende stipjes? Hij begint een heel verhaal te vertellen dat hij binnenkort een operatie moet hebben aan zijn ogen en dat het misschien wel van dat kan zijn. Hij blijft zichzelf overtuigen dat zijn ogen niet meer goed zijn. Het is dat of de kijker is kapot zegt hij. K. kijkt door de kijker en zegt dat hij gewoon moet bij geregeld worden🤦‍♀️. Er mankeerde dus niets aan zijn ogen. De paniek kan gaan liggen!

Tijdens een ritje naar huis belt K. mij op. Hij zegt dat hij aan mij dacht want dat hij voorbij de meisjes van plezier rijdt en dat er iemand met een latexpakje zat en een zweepje. Ik doe hem stoppen met praten want ik zit niet alleen in de auto en mijn bluetooth staat op. Mijn collega kan alles horen. Om mij een beetje te redden zeg ik dat ik het latexpakje niet zie zitten maar wel het zweepje. Weet ik niet waarom, hij zal wel weten waarom 😂. Grapje hoor!

Vind je deze een leuke blog maar heb je geen zin om een reactie achter te laten. Klik dan hieronder op het hartje. Dat doet me veel plezier.