Blog #2

Ik keek er echt naar uit om mijn verhaal hier neer te schrijven van deze week. Iedere dag ging de blog door mijn gedachten. Zou dit zijn omdat het allemaal nog nieuw en spannend is? Even mijn podcast afzetten want schrijven en luisteren lukt niet, (ook al ben ik een vrouw en zeggen we altijd dat we kunnen multitasken) Ik kan wel naar mijn kind luisteren en ondertussen een was insteken dat is dan wel multitasken. Misschien verdient mijn kind de volle aandacht maar door te leven in deze maatschappij waar alles vlug moet gaan, doe ik het maar even tegelijkertijd. Kan ook komen omdat L. een ‘tettergazet’ is en nooit stopt met praten 🤪. L. was vorige week super zenuwachtig want ze ging met de klas (het 4e-5e en 6e) naar Bobbejaanland. De week ervoor was ze steeds bezig over de verschillende attracties waar ze met haar vriendinnen zou ingaan. Mij niet bellen want ik ben op dat vlak echt een ‘schrikkepuit’. Ik probeerde haar nog om te praten door te zeggen: “als je in een bepaalde attractie niet wilt ingaan, hoef je dit echt niet te doen, ook al smeken je vriendinnen je”. Dan krijg je een antwoord “neen mama, ik beslis dit zelf wel” 🤦🏼‍♀️ En gelijk heeft ze. Ik mag haar mijn schrik niet opdringen.

Ik heb altijd de intentie om te bakken, er is niets zo leuk dan thuiskomen en de geur van een lekkere cake of iets anders komt je tegen. Ik blijf om deze reden alle eitjes aanvaarden waardoor mijn frigo vol zit met dozen. Jammer genoeg deze week geen cake, toch 2 spiegeleitjes gemaakt met toast. Ze waren heel lekker dus dank je wel aan de kippen van mijn schoonzus.

Ik bewonder mijn schoonmoeder. Ieder jaar gaan wij met de familie op reis. De laatste jaren is Egypte het beste land qua temperatuur en toch niet te ver vliegen. Het is immers maar voor een week. Er gaan geen mannen mee enkel opa als chaperon :-). Mijn schoonmoeder gaat elk jaar naar het reisbureau om de beste prijs te halen voor ons allemaal. Dit jaar stelde ze voor om dit samen te doen. Ik ging, met volle goesting, met haar naar een reisbureau. Mijn ‘goesting’ was direct over. Man, wat is het duur geworden 😢. We probeerde nog een ander reisbureau. Zelfde scenario… maar wel keuze uit verschillende hotels. De beslissing moest gemaakt worden of we gingen of niet. Is me dat vermoeiend om alles af te wegen en te vergelijken! Voor dat hotel moet je een half uur langer vlieger, dat ander hotel was dan weer duurder. Volgend jaar geef ik de fakkel door aan mijn schoonzus. Eindconclusie: de goesting is toch groter om te gaan dan thuis te blijven!!

PTOW werken is echt de max. Dat betekent plaats- en tijdsonafhankelijk werken. Waardoor ik kan zeggen op woensdagmiddag werk ik deze week van thuis. De meisjes komen van school, zo kunnen we ‘s middags samen eten. Toen ik om 12u30 thuis kwam, had mijn oudste dochter A. een croque-monsieur gemaakt voor haar en mij. Lief toch? Binnen twee weken is het mijn beurt om haar in de watten te leggen, de examenperiode komt eraan 😬 Is dit bij iedereen zo’n stressvolle periode? Waarom is het zo moeilijk om je tiener te motiveren om op tijd met de voorbereidingen te starten? Heeft zij die lastminute druk nodig? Misschien wel, maar zoveel leerstof op een namiddag in je kopje krijgen lukt toch niet. Dilemma dus. Tips zijn altijd welkom!

Tot volgende week…