2025 *week 8*

Deze blog is online gekomen zonder dat de versie af was. Dat komt omdat ik mijn blogs op voorhand inplan. Als er zich iets onverwachts voordoet zoals een ziekte, ja dan haal ik de deadline niet. In ieder geval is hij nu volledig en kan je mijn verslagje lezen van vorige week. Ik ben in ieder geval blij dat ze voorbij is 😅.

Het weekend start heel rustig. De was wordt opgevouwen die ik uit de droogkast haal en steek alvast de volgende lading in, idem voor het wasmachine. Omdat ik vorige dagen ziek was en het nu mij nog altijd veel moeite kost om mij aan te kleden, probeer ik K. een beetje te helpen door hout te halen voor de volgende dagen. Na 2 keer rijden is het genoeg geweest voor mij. Met een uitgeput lichaam kruip ik terug op mijn vertrouwde plaats in de zetel. Een teken dat ik nog niet helemaal ok ben. De zware verkoudheid die ik erbij gekregen heb, is hiervan de oorzaak. Ik lees verder in mijn boek ‘How blogs work’. Ok, ik moet toegeven dat ik niet alle hoofdstukken gelezen heb. Diegene over een business opstarten, webshop, … heb ik niet in detail gelezen omdat dit niet de bedoeling is van mijn blog. Voorlopig is het een dagboek, een plaats waar ik kan schrijven wat ik wil. Ik zie wel wat de toekomst brengt. Een brainstormsessie met Irene wil ik zeker nog doen. Ik zal proberen om mij te focussen op hetgeen wat we afgesproken hebben, beloofd Irene! 😁 Stap voor stap komt er meer structuur in mijn blog. De wekelijkse overzichtjes zullen blijven, ondertussen is er een maandoverzicht bij gekomen maar ook een maandelijkse blog dat niets te maken heeft met de voorgenoemde dingen. Het is te zeggen, het zal een blog zijn waar ik iets meer in detail zal beschrijven zoals deze van januari over mijn rare gewoonten en februari staat ondertussen ook online.

Op zondag staat vooral ‘niets doen’ op het programma. Ik ben helemaal uitgeput van 2 wasmanden te legen. Hopend dat een warme douche mij er helemaal bovenop helpt, mislukt. Integendeel, mijn zetel roept. Behalve af en toe in mijn boek lezen en rusten, valt er niets te vertellen. Mijn nieuwsgierigheid kan ik niet bedwingen en daarom begin ik in mijn derde boek ‘Zo word je een Canva Pro’. Al een tijdje pruts ik met Canva, de eerste pagina’s zijn dan ook niet vreemd voor mij. Een tekst toevoegen, afbeeldingen uploaden en met elementen werken, lukt al een tijdje. Stiekem ben ik fier dat ik op 2 weken tijd 3 boeken heb verslonden. K. kijkt ’s avonds naar Yellowstone en af en toe kijk ik eens mee. Ik blijf het toch een harde serie vinden. Er komt veel geweld in, het lijkt een beetje op The Peaky Blinders maar dan in een andere tijd en continent. Omdat ik vandaag een hele dag gerust heb, denk ik morgen aan het werk te gaan. Voor mijn keelpijn spuit ik met de keelspray voor het slapen gaan en pak nog een dafalgan. Op deze manier moet het lukken 🤞.

Ik sta op tijd op. L. heeft terug haar wekker afgeduwd maar ze is wel wakker als ik haar kamer binnen kom. Ze ligt nog wat te ‘snoozen’ Ik plets wat water in mijn gezicht om wakker te worden. Tegen de tijd dat ik beneden kom, staat A. op vertrekken. Met goede moed zet ik mijn computer aan en lees ik een berichtje dat een collega ook ziek is. In mijn hoofd had ik gedacht om rustig te starten en een gevoel van zwakte overvalt me. Ik zou kunnen wenen omdat ik de signalen herken dat ik nog niet ok ben. De signalen wil ik niet negeren en sleur mij naar de dokter. Hij onderzoekt mij (opnieuw) en zegt dat ik moet rusten. Na even tegensprekend dat ik een heel weekend goed gerust heb, zegt hij dat het voor iedere persoon anders is. In mijn auto zit ik een beetje verslagen en probeer mezelf moed in te spreken door tegen mezelf te zeggen: ‘als ik nu goed rust, kan ik waarschijnlijk donderdag aan het werk’ ook al schrijft de dokter mij een hele week thuis. Nadat ik mijn teamleider op de hoogte heb gebracht, verleng ik mij out of office, mijn voicemail voor een week. Ik mail dat ik ziek ben naar de juiste dienst. Toch een hele administratie en dit terwijl je je niet goed voelt. De kachel doe ik branden met het restje hout dat in de mand ligt en ga dan even liggen.

Na 1,5u vul ik de mand op met nieuw hout. Gelukkig ligt dit aan de achterdeur en hoef ik mij hiervoor niet ver te verplaatsen.

De tiener drukt verschillende pagina’s af en mijn nieuwsgierigheid kan ik niet meer bedwingen maar ik krijg enkel ‘ik ben met iets bezig’. Ja dat heb ik ook door. Wanneer ik ’s avonds naar boven ga, zie ik direct waar ze mee bezig was. Als je zo’n deur zit dan weet je dat je een tiener in huis hebt. Kijk vooral naar de linkeronderkant van de foto!

Een vuilzakje dat er al enkele dagen ligt. Ze doet het wel weg maar ze vergeet het telkens wanneer ze naar beneden komt 😮. Nee echt waar, ze doet het wel maar ik moet een beetje geduld hebben en vooral niet zelf doen want dan kan ik het iedere keer doen.

Ondertussen is het woensdag en had ik gehoopt dat ik mijn ziekenzetel in plaats van bed zou kunnen inruilen maar niets is minder waar. Ik lig nog altijd gekluisterd. Veel is er hierdoor niet gebeurd behalve dat ik af en toe opsta om mijn kachel in brand te houden. Mijn waterfles bijvul om toch genoeg gehydrateerd te zijn. In de living heb ik mijn stof afgedaan om daarna uitgeteld in de zetel te ploffen. Echt ziek, ziek ben ik niet meer maar heel vlug moe en spierpijn in de onderrug. A. voelde zich gisteren ook niet goed en bleef een dagje thuis. Ik steek het op het maandelijkse bezoek van tante Flo. Met een dafalgan op zak is ze vandaag naar school vertrokken, gelukkig voor haar is het een halve dag.

Ik ben al enkele dagen bezig om het boekhoudprogramma in orde te krijgen. Op onverklaarbare wijze beslist het programma om geen facturen door te sturen of te ontvangen. Ik ben superblij als ik een groen vinkje krijg bij actief. Om de helpdesk te contacteren moet je een ticket aanmaken. Wat verschrikkelijk is aan een ticketsysteem is dat het geen chatbox is. Zij zetten een boodschap erin en dan kan het terug uren duren vooraleer je een vervolg krijgt. Ik vind het echt geen service. Na een week is mijn probleem nog niet opgelost. Zo tussendoor (lees op betere momenten tijdens mijn ziekte) zoek ik de foutmelding op wat er op het scherm verschijnt en probeer van alles uit. Iedere keer zegt het boekhoudprogramma dat de facturen verzonden zijn om dan tegen de avond de foutmelding opnieuw te zien verschijnen. Echt niet leuk, als je weet dat het over geld gaat. Ik boek een afspraak in om mij te ondersteunen. ’s Avonds komt Linda langs om de opgeblazen Happy Birthday af te halen want haar zoon is morgen jarig. Ik kan er niets meer mee doen want de volgende die jarig is dat ben ik in september. Tegen die tijd dan gaan de letters slap worden. Het doet deugd om haar nog eens te zien. De spaghetti wordt ondertussen op tafel gezet. Ik lees de laatste hoofdstukken in mijn boek ‘Zo word je een Canva Pro’. Het zal vooral nu oefenen zijn in het programma zelf.

Ik zit klaar achter de computer op het afgesproken uur, zelf 10 minuten vroeger. Iemand van de IT helpdesk van het boekhoudprogramma zal mij telefonisch contacteren. Ik heb 10 minuten de tijd om mijn probleem uit te leggen volgens mijn afspraak. Ik zie de klok verder tikken en heb geen telefoongesprek ontvangen (ook niet gemist) a nee, want ik zat klaar. Ik bel naar het algemeen nummer maar daar gingen ze het doorgeven, nee, ik wil niet doorgegeven worden, ik wil geholpen worden, is dat zo raar? Tijdens mijn gesprek komt er een telefoon binnen, eindelijk de IT helpdesk belt. Hij verontschuldigt zich niet omdat hij te laat op de afspraak is! Niet echt respectvol vind ik. Maar goed, ik ga nog niet van mijn oren maken. Ik wil niet, nu ik eindelijk, na een week, iemand aan de lijn heb dat mijn probleem nog steeds niet opgelost is na mijn gesprek, dus ik blijf kalm. Hij neemt mijn scherm over en kijkt in een aantal vensters, maakt een nieuw gecompliceerd wachtwoord aan en voilà het probleem is opgelost. Mocht het nog niet werken, mag ik hem mailen. Einde gesprek! Ik heb er geen probleem mee dat hij mij later contacteert maar laat het tenminste weten aan je volgende klant. Ik kan je vertellen dat e-mailadres ga ik goed bewaren voor in de toekomst. Langs het ticketsysteem wil ik niet meer passeren. Het trekt op niets en vooral geen service.

Ondertussen ruim ik de bureau op. De computer van L. wordt verplaatst want K. zegt dat hij te weinig plaats heeft. Het is allemaal anders gelopen dan voorzien. Normaal gezien heeft hij drie tafels. Inmiddels heb ik een job gevonden waar we van thuis mogen werken dus ik vroeg voor een stukje van zijn bureau. L. krijg een tweedehandse pc en die kreeg ook een plaats op de bureau. Zonder een herinnering dat ze moet afsluiten, stopt ze niet met schermtijd daarom komt de computer nog niet op de kamer. Volgend jaar krijgt haar kamer een make-over omdat ze van de lagere school naar het middelbaar gaat en dan krijgt ze een bureau. Pas dan zal de pc verhuizen naar boven, voorlopig gaan we het nog even zo moeten stellen. Ik zet hem voor mijn plaats, op deze manier heeft K. toch iets meer ruimte om zijn dossiers te leggen.

Vrijdagochtend mag ik uitslapen want ik hoor dat K. thuis is. Hij moet eerst langs de bank om een aantal documenten te ondertekenen. A. schreeuwt vanuit de badkamer dat het toiletpapier op is. Zij was gisteren die het laatste velletje genomen heeft. Normaal gezien zorg ik steeds voor een tweede rol in de schuif maar ik heb al dikwijls het bruine rolletje zien staan naast het toilet en ik was het beu. Stout he van mij maar ik hoop dat ze het op deze manier leert dat het helemaal niet tof is dat er geen reserve staat. Ik hoor K. mompelen 🤣, sorry maar ik moet hier zo hard om lachen. Soms hebben ze geen besef wat een mama allemaal doet. Het is niet normaal dat alles altijd voor handen is. Nee dat komt omdat iemand dat voor hen doet. Deze keer niet en dan ontstaat er soms chaos.

Na mijn tas koffie rij ik naar de Action want ik zie in de voorraadkast dat de reserve toiletrollen op zijn. Geen zorgen, ze heeft nog toiletpapier gekregen hoor, als je 3 toiletten in huis hebt, staat er wel ergens nog een rol. Ik breng wierookstokjes mee omdat ik vind dat je dat meer ruikt dan een geurkaars. Het is wel de eerste keer dat ik ze vandaar meebreng, hopelijk ruiken ze even lekker. Een vergiet voor in de Ardennen omdat de oude afschilfert dus die gaat weg (Marie Kondo), tafelzeil voor in de Ardennen, aanmaakblokjes voor de toekomst want nu is het 15 graden, lijmpistool en vullingen (A. vroeg hier onlangs naar), lamineerfolie A4 want die van ons zijn mysterieus verdwenen, muismat omdat het altijd een gevecht tussen L. en K. is , oogpotloden omdat er goud bijzit en L. gaat vanavond naar een fluoparty maar ook voor A, ze gebruikt nu zwart maar ik vind dat het veel te hard staat op haar gezicht dus ik hoop dat ze eens een ander kleur hierdoor zal gebruiken. herbruikbare make-updoekjes omdat L. steeds alles opgebruikt dus deze ga ik verstoppen, mascara, lipbalsem omdat L. veel last heeft van de wind en gebarsten lippen krijgt. Het verslagje van de fluorparty zal je volgende week in geuren en kleuren kunnen lezen in mijn volgende blog.

Hopelijk had jij wel een leuke week?