2025 *Week 50*

Nog 2 weken en het jaar is voorbij! Het is cliché om te zeggen, maar hoe ouder ik word hoe vlugger de tijd gaat. Langs de andere kant zal ik blij zijn dat het nieuwe jaar begint want dan zijn de examens achter de rug. Ik dacht de examenperiode goed te kunnen starten op een rustige manier in een kalme sfeer. Niets is minder waar! Thuis hangt er een gespannen sfeertje dat je bijna een helm en een veiligheidsbril moet dragen. Elk moment kan er een emotionele landmijn ‘boem’ doen. We lopen rond als fitloze zombies met een kort lontje… en het lontje is bijna op. Het is belangrijk om tijdens de examens zo weinig te zeggen of je bent je neus kwijt door tienerblikwapens. Niets zeggen over de rommel die je ziet op de kamer, niets zeggen over het feit dat ze het bad niet uitspoelt. Sssstttttt! Zwijgen is goud.

A. houdt van belegde broodjes. In plaats van een vieruurtje dat sommige voor hun tieners maken, breng ik een belegd broodje mee. Alleen zijn de broodjes die ik meebreng culinair misdadig. Want ze komen niet van de Panos. Ze zijn niet lekker, te veel wortelen, ze is geen knabbeldier, hoor… Kan iemand me een handleiding bezorgen of moet ik gewoon wachten tot de puberteit zichzelf update?

Deze ochtend rijd ik naar de bibiliotheek. Daar kan ik een cadeaubon kopen van de lokale handelaars van de gemeente. Dit is een ideaal cadeau voor de uitstuif van morgen. Daarna rij ik door naar de MaxiZoo om het hondeneten op te pikken. Volgens de mevrouw aan de telefoon werkt de bancontact niet zoals het zou moeten. Ze raadt aan om cash geld mee te brengen. Daarvoor moet ik eerst een cashpunt vinden. Aan het kantoor bevindt zich een bankautomaat. Nadat ik het hondeneten opgepikt heb, (waar de bancontact mirakuleus hersteld was) stop ik in een aantal winkels voor nieuwjaarscadeautjes. In de namiddag pak ik alle geschenken in voor de Kerst- en nieuwjaarsperiode. Ik ben fier op mezelf dat ik zoveel cadeaus heb en het is nog maar begin december. Dit jaar ben ik er op tijd bij en het komt allemaal in orde. Het heeft me zelfs rust. Ik moet dit voor volgend jaar onthouden 💡.

Na de wekelijkse bestelling in onze favoriete frituur rijden we richting de stad. Deze is helemaal versierd in warme schitterende lampjes en er lopen mysterieuze figuren rond. Het is leuk om er te vertoeven, toch mis ik sfeer. Wanneer de figuren voorbij zijn, speelt er geen muziek meer en dat is jammer voor deze tijd van het jaar. Er is best veel volk aanwezig omdat het koud en droog weer is. Ik moet eerlijk zeggen als het regent, is er geen haar op mijn hoofd, die denkt om er rond te wandelen.

Ik hoor L. naar beneden trappelen dus ik sta op. We eten samen een ontbijt en ik neem daarna een douche. Wanneer ik mijn tandenpoets, stapt L. onder de douche. Terwijl mijn haren halfdroog geblazen zijn, denk ik eraan dat ik een wasmachine kan aanzetten. Met half natte kop verzamel ik de was en sorteer ik alles per kleur. Daarna wrijf ik mijn gezicht in met dagcrème. Hoe ouder ik word, hoe meer tijd ik nodig heb om mij klaar te maken. Ik zal het maar zelf zeggen. De leeftijd zeker? Ik blaas mijn haren verder droog. Mijn brein springt van de hak op de tak, want dan besef ik dat ik naar de winkel moet.

Het is zaterdag, geen goede dag om naar de winkel te gaan. 🎶Een plaatsje op de parking vinden, dat zie je van hier! 🎶 L. en ik rijden door naar een andere winkel waar het ook behoorlijk druk is, gelukkig kan ik daar, met mijn kar, deftig door de gangen rijden. Tijdens de middag eten we allen een pizza. Hij smaakt meer naar wortelen dan naar tomatensaus. Deze zal in de toekomst niet meer meegenomen worden, dat kan ik je nu al vertellen. Omdat het miezerig weer is, installeer ik me in de zetel en bingewatch ik tot ik mijn aperitiefhapjes moet klaarmaken. Een collega vertrekt uit haar appartement en ze geeft hiervoor een klein feestje. Een uitstuif zoals ze dat hier bij ons noemen. Ik maak verschillende soorten wraps. Met geitenkaas en zalm, geitenkaas met gemende sla en honing. Een vegetarische wrap met gemende sla en dressing. Daarna is het tijd om mezelf klaar te maken. Ik moet naar niemand kijken dus ik kan op tijd vertrekken. Bij aankomst kom ik een andere collega tegen. We stappen samen naar het appartement, aangezien ik een eindje verder geparkeerd stond. Het is een leuke avond, want ik zie zowel collega’s als ex-collega’s terug. De vrolijke bende is deze avond compleet. Onze vierde musketier had het te druk om op de foto te staan.

Op zondag maakt K. eitjes klaar als ontbijt. Daarna begint mijn marathon om de gewassen kledij op te vouwen en ze op de juiste kamer te leggen. Tijdens de middag maak ik zoete aardappelfrietjes in de airfryer met kip en als groenten snijd ik er rauw witlof bij. In de namiddag installeer ik me terug in de zetel en ga ik terug gekluisterd aan mijn TV-scherm zitten. Seizoen 2 is begonnen van Absentia. Als tussendoortje kan ik van een kopje koffie met een chocolade muisje zo genieten dat ik het even op beeld moet vastleggen.

Mijn horloge zegt me dat ik heel slecht geslapen. Ik krijg een mindere score dan dat ik gewoon ben. Doordat de wind zo hard blies, lag ik steeds op het geluid te luisteren. Toch moet ik onbewust met mijn dag van vandaag bezig geweest zijn. Vandaag moet ik naar een andere vestiging waar ik mijn nieuwe teamleden als ook -leider ga ontmoeten. Best spannend! Linda en ik spreken af om samen te rijden. Normaal gezien spreken we steeds bij haar af en nu is het eens omgekeerd. We spreken om 8u af, tot ik een bericht krijg dat ze pas om 8u thuis vertrokken is. Drie kwartier later arriveert ze op mijn oprit. Ruim de tijd om ervoor eerst een douche te nemen en uitgebreid mijn kleren te kiezen. Een eerste indruk kun je maar één keer maken. Om naar die andere vestiging te gaan moet ik steeds een dagvergunning aanvragen. Twee weken geleden heb ik deze aangevraagd, toch heb ik geen goedkeuring gekregen. Het is op eigen risico als je die zone binnenrijdt zonder vergunning. Omdat ik mijn mails niet meer gecheckt heb, zetten we ons op de betalende parking die zich een eindje verderop bevindt. Bij aankomst zegt de administratieve dat we toch een vergunning gekregen hebben. Aangezien het eerste uur gratis parkeren is, beslissen we om de auto te verplaatsen naar de parking van het werk. Zo moeten we de procedure niet volgen om parkeertickets terug te vorderen. Ik vind dat altijd een gedoe.

Tijdens de middag willen Linda en ik een hapje eten. Het eerste restaurant is gesloten omdat het maandag is. Bij de tweede is er enkel buiten op het terras nog plaats maar wel tussen de rokers. Daar passen we liever voor. In het derde restaurant hebben we geluk en mogen we boven een plaats voor twee personen uitkiezen. Als amuse krijgen we een soepje. Altijd lekker bij zo’n slecht weer. Ik kies een spaghetti. We krijgen een snelle bediening en zijn zo op tijd terug voor de eerste vergadering met onze nieuwe teamleden. Na een korte kennismakingsronde (die wel een uur duurt) krijgen we via een powerpoint te zien wat er van ons verwacht wordt. Ik ga wel met een tevreden gevoel naar huis. Ik kreeg een goed gevoel van de teamleider. Tegen volgende week moeten we beslissen wie van ons welke taken wilt opnemen in het team.

’s Avonds na het eten reorganiseer ik mijn werkplek. Ik vind dat ik te weinig plaats heb op het stukje bureau die ik van K. gekregen heb. Daarom ruim ik mijn naaitafel op en maak plaats om mijn werkcomputer te zetten. Van K. krijg ik een extra groot scherm om te gebruiken. Mijn bureaustoel wil niet meer omhoog waardoor ik voorlopig op een gewone stoel moet zitten. Ik bekijk later hoe ik dit toch een beetje ergonomisch kan maken.

Het gebeurt niet dikwijls dat ik op een dinsdag van thuis kan werken. Dinsdag is een drukke dag op het kantoor, zo druk dat er vandaag geen plaats is. Ik word nerveus wanneer ik de klok zie verder tikken, terwijl A. vindt dat ze nog tijd heeft om naar haar licht van haar fiets te zoeken. Ik kan het niet meer aan en stel voor om haar aan het treinstation af te zetten met de auto. Zo ben ik ervan overtuigd dat ze op tijd op haar examen zal geraken. Haar fietslicht zat in haar jas 🤦‍♀️. In de voormiddag bekijk ik mijn dashbord en maak de nodige afspraken, zelf al voor januari 2026. In de namiddag schrijf ik mijn zelfevaluatie van 2025, mijn laatste onder deze teamleider. Voor de brugdagen die we maken in december en januari moet ik digitale opdrachten maken. De ene kan ik vlugger afwerken dan de andere. Ik ben blij dat ik ze allemaal afgewerkt heb want dan kan ik 2025 mooi afsluiten. Nu hopen dat mijn to-do lijstjes ook zo vlot kunnen weg gewerkt worden. Normaal gezien is het vandaag oma en opadag. A. wilt graag thuis blijven om extra te studeren voor de examens. Daarom maak ik zelf eten. Spaghetti gaat er altijd in.

Vandaag staan er een hele voormiddag gesprekken gepland op het kantoor. De tijd gaat snel, want voor ik het weet, mag ik terug mijn computer ontkoppelen en alles wat er naast ligt inpakken. Kabels, draadloze muis, draadloos toetsenbord, notitieboekje en noem maar op. Ondertussen ben ik van handtas veranderd naar een rugzak. Het is veel gemakkelijk om naar de parking te stappen die een eindje verderop ligt. Tijdens de middag ga ik vlug in de Albert Heijn binnen. Met vlug bedoel ik vlug. Zo vlug zelf dat ik een komkommer scan aan de kassa en hem naast mijn mandje leg in plaats van in 🤦‍♀️. Hierdoor moet ik L. teleurstellen die hard naar een komkommer uitkeek. Voor mij was het ook balen omdat ik hem natuurlijk betaald heb. In de namiddag kan ik terug plaats nemen aan mijn vernieuwde werkplek. Het is zalig om op zo’n groot scherm te werken. Ik heb zelfs mijn bril niet meer nodig, lol.

Vandaag maak ik spinaziepuree met hamburgers klaar. Ik dacht dat ik genoeg aardappels geschild had, tot wanneer ik de hamburger voor K. wil bakken dan zie ik dat er slechts 1 schep over is. Duidelijk te weinig voor K. daarom schil ik voor hem nog extra aardappelen. Het eerste plan was met spruitjes, jammer genoeg waren deze beschimmeld, dus is het broccoli geworden. Voor ik in bad kan, mag ik mijn oude dochter helpen voor haar examen van Electrotechnieken. Ik, terwijl ik daar niets van weet, moet formules controleren. Om één of andere reden komt ze bij mij aankloppen ipv bij K. Hij kent alles over stroom en … de enige stroom die ik ken, is de koffie die doorloopt.

Vandaag heb ik eerst intervisie en dan een interessante opleiding rond Gemini. Het is de naam van de Google familie van grote AI modellen. De opleiding van vandaag ging specifiek rond gems maken. Hoe je met een goede prompt je werkwereld kan vergemakkelijken heeft mijn ogen geopend. De hele voormiddag gingen we aan de slag met concrete voorbeelden en toch was de tijd veel te vlug om. Gelukkig krijgen we volgende week een extra uur om te oefenen met echte dossiers. Zo ga ik een goed zicht hebben op de mogelijkheden. Een opleiding bij ons gaat niet van start zonder eten. Een collega heeft voor de lekkere taart gezorgd en de teamleider bracht koeken mee. Veel zoetigheid dus…

Tijdens de middag rij ik naar huis om mijn student te ondersteunen voor haar laatste examen. Ik hoef niets te doen voor haar, enkel aanwezig te zijn. In de namiddag staat er een afspraak buitenshuis op de agenda. Het gesprek verloopt prima. Onderweg stop ik in de winkel en koop ik voorraad voor dit weekend en vanavond. Ik maak rijst met groenten en scampi’s voor K. en mezelf. Rijst en loempia’s voor de meisjes. Ze genieten met volle teugen.

De laatste weken van het jaar naderen. Kijk jij ook uit naar de feestdagen?

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen