2025 *Week 38*

OMG, ik ben bezig met mijn blog te typen en voor ik het weet, heb ik drie blogs klaar en zijn er enkele uren voorbij. Het is pas bij het bericht van K. om pizza’s te bestellen voor zijn werkvolk dat ik besef hoe laat het is. In mijn hoofd maak ik een lijstje met prioriteiten. Wat wil ik vandaag nog doen? Het beddengoed veranderen ✅. Ik haal het ‘oude’ eraf en leg er een versgewassen laken terug op. Nadien merk ik dat ik een beetje groggy ben. Madame Migraine ligt nog steeds op de loer. Omdat ik enkele weken geen me-time genomen heb, beslis ik om vandaag niet veel uit te steken behalve naar mijn lichaam te luisteren en rusten zodanig dat Madame Migraine niet terugkomt.

’s Avonds maak ik wraps klaar met gehakt. Deze keer bestel ik geen frieten van de frituur omdat we vorige woensdag ons niet meer konden inhouden. De meisjes eten chips en ik kijk met L. naar de nieuwste afleveringen van de Code van Coppens. Daarna probeer ik de slaap te vatten in mijn frisruikend bedje, toch val ik niet gemakkelijk in slaap. Er staan me grote veranderingen te wachten op het werk en ik merk dat ik er onrustig van loop.

Na het ontbijt worden de ramen van de achterbouw onder handen genomen. Ik was nog aan het twijfelen, omdat ze de komende dagen veel regen geven. In ieder geval kan ik dan op de druppels op mijn venster kijken in plaats van het stof. Terwijl ik toch bezig ben, neem ik de binnenkant ook mee. Ondertussen maken de meisjes hun huiswerk. Om 11 u gaan L. en ik naar de winkel met een scanner. Eigenlijk mogen we maximaal 15 producten met de scanner nemen, maar ik ben nog nooit tegengehouden met een volle kar. Ik vind het superhandig en je verliest hierdoor weinig tijd. De controle die af en toe genomen wordt of we niets vergeten scannen zijn, neem ik er graag bij. Nadat de boodschappen op hun plaats staan, maak ik spirelli’s klaar als middagmaal. Na mijn powernap neem ik een douche. Ik hoop dat ik me hierdoor beter voel. K. vertrekt naar de Ardennen achter zijn materiaal voor zijn reis. Ik neem mijn tijd om mijn haren te drogen en mij extra te verzorgen. Ik doe mooie kleren aan. De oorbellen liggen klaar om in te steken. Op het einde van de dag liggen ze nog steeds op dezelfde plaats. Mijn voornemen om buiten te komen is veranderd naar blijven liggen in mijn zetel en tv kijken. Ik voel mij niet in mijn sas. Het liefst van al zou ik in een klein hoekje willen kruipen. Het is niet verwonderlijk dat er tranen over mijn gezicht lopen bij iets wat op tv gebeurd.

Omdat ik heel moeilijk in slaap geraak, blijf ik laat op. Ik hoop dan zo moe te zijn dat ik dan onmiddellijk in slaap kan vallen. En dat is zo, ik word maar 1 keer tijdens de nacht wakker. Onder de ochtend hoor ik A. vertrekken naar haar vriendje. Ik blijf nog even liggen in de hoop, nog even in slaap te vallen, jammer genoeg gebeurt het niet. K. komt in de voormiddag thuis van de Ardennen. Hij zei dat hij zag dat ik hem nodig heb. Superlief en zo attent om hiermee rekening te houden. We kijken samen tv. Midden in de film zegt hij dat hij graag nieuwe loopschoenen wenst. Aangezien we The Mummy Returns al verschillende keren gezien hebben, vertrekken we naar AS adventure. Daar zijn niet de schoenen te vinden die hij wenst, wel een nieuw horloge. Wie mij al langer volgt, heeft het verhaal gelezen waar hij op reis deze zomer een horloge op de grond zag liggen. Hij is er zo tevreden van dat hij het nieuwe model wil bekijken. K. is nogal nieuw gezind. De nieuwe wordt gedragen op reis om zo het hoogteverschil te kunnen bekijken en de oude om te werken. In Torfs vindt hij zijn schoenen. L. neemt van de gelegenheid gebruik om ook een paar schoenen mee te nemen naar huis.

Op maandag bel ik een aantal collega’s op om hun mening over de toekomst te vragen. Ik verdiep me in de cijfers en de visuele kaart. Toch kan ik hierop nog geen definitieve keuze maken. Ik probeer me op andere dingen te concentreren. In de namiddag doe ik een aantal telefoons en beantwoord ik mijn mails. Mijn to-dolijstje wordt vandaag niet afgewerkt. Het is geen productieve dag vandaag. Met de overrijpe tomaten, die ik van onze buurvrouw gekregen heb, probeer ik soep te maken. Ik slaag er in om te veel water te nemen volgens de groenten die ik erbij doe. Hierdoor is mijn soep waterachtig. K. probeert ze nog te redden door er knolselder en extra prei bij te doen. We proeven er later op de avond van. Ze smaakt fel door. Het zal een soep worden enkel voor K. Ik zet als troost een aflevering van My life with the Walter boys op. Daarna nemen K. en ik een bad en ga nadien direct naar bed.

Op dinsdag kom ik om 9 u aan op de andere vestiging. Ik heb later in de voormiddag een afspraak. In hetzelfde lokaal zit een andere collega te werken van uit mijn team. We hebben het over de toekomstplannen en ik merk dat zij het even moeilijk ermee heeft dan ik. We beslissen om een mail te sturen naar alle collega’s om er donderdag samen over te babbelen, ventileren, noem het zoals je zelf wil. Mijn teamleider raadde het mij af omdat we geen nieuwe antwoorden gaan hebben. Dat is waar, toch het is belangrijk om te bespreken wat er leeft in de groep, in ons team. We kunnen misschien dingen horen waar we zelf niet aan gedacht hebben, of het bekijken vanuit een ander standpunt.

Uiteindelijk komt mijn afspraak niet opdagen. Gelukkig heb ik de afspraak gecombineerd, want in de namiddag gaat er een opendeurdag door. Ik ben gevraagd als steward en om alles in goede banen te leiden. Ik ben verrast door het aantal mensen die komen opdagen. Voordat de opleiding start, sta ik te praten met collega’s uit een ander team. Een collega uit mijn team loopt er voorbij en kijkt niet op. Ik denk oké, hij zal me misschien niet gezien hebben. Dan komt hij terug. Heel raar dat hij me 2 keer niet gezien heeft. Het leek wel of ik een geest was. Na de opendeurdag krijg ik een melding van mijn horloge dat ik 4 km gewandeld heb. Flink hè! ’s Avonds doe ik een extra wandeling en zo heb ik mijn uitdaging verdubbeld vandaag. Spijtig genoeg ben ik een foto vergeten trekken tijdens mijn wandeling. Ik was zo aandacht aan het luisteren naar de podcast ‘gekoppeld’.

In het naar huis rijden, krijg ik een berichtje van oma dat het restaurant vandaag gesloten is. Opa voelde zich niet goed en moest naar het ziekenhuis. Ik zoek een alternatief voor avondeten. Ik stop in de winkel en neem pizza, lasagne en brood mee. Zo kunnen de meisjes kiezen. Uiteindelijk was de pizza niet de juiste pizza en heb ik hem alleen opgegeten. Ik ben zo moe dat ik om 21.30 u. in mijn bed lig. Ik ontvang een berichtje van een collega dat ze gewonnen is. Ik had niet anders verwacht, haar kennende zal ze een perfect toneelstukje opgevoerd hebben. Een andere collega stuurt een filmpje dat ze een lift gevonden heeft en ze wilde hem even voorstellen. En ik, de saaie trien ligt in haar bed.

Volgens mijn horloge heb ik goed geslapen. Hier ben ik blij om, want het is lang geleden. Ik heb altijd schrik dat ik ziek ga worden. Dat is meestal een gevolg door de vermoeidheid en ik wil niet ziek worden. Ik werk een volledige dag op kantoor. Irene is er en dat is zo leuk! Om nog maar eens een voorbeeld te geven waar uit een goed team bestaat: een knuffel krijgen als ik het nodig heb, een collega die tijd vrijmaakt om met mij een babbel te doen, aan Gemini (hetzelfde als ChatGPT) vragen hoe hij een droevige collega kan opbeuren en dan horen dat hij alles al gedaan heeft. Voor hij vertrekt naar huis, nog eens checken of ik OK ben, of hij nog iets kan doen. Het zijn de kleine dingen die het hem doen. Er gewoon zijn als je ze nodig hebt en luisteren. Tijdens de dag stuur ik een berichtje naar de meisjes. Volgens L. heeft ze flink haar huiswerk afgewerkt. A. is nog bezig wanneer ik thuis kom. Ik kocht balletjes in tomatensaus en bak er frietjes bij. Zo hebben we heel vlug eten. A. is lastig omdat ze de vaatwasser moet leggen want volgens haar heeft ze hem de vorige keer gevuld. Door een bord of twee extra in te steken, geraakt ze niet van onder haar beurt en dat vindt ze niet leuk. K. is onderweg naar huis. We gaan samen in bad en vertellen hoe onze dag geweest is.

Vandaag belooft een spannende dag te worden. Deze ochtend hebben Linda en ik ons ingeschreven voor een kijksessie. Deze gaat door op de nieuwe locatie naar waar we verhuizen met het werk op 1 oktober. Ik kom aan het kantoor en bij het parkeren zie ik geen enkele auto staan. Ik begin ineens te twijfelen welke dag we vandaag zijn, want op donderdag staan de auto’s meestal in twee rijen geparkeerd. Blijkbaar komt iedereen later en is het gewoon werkendag. We stappen in groep naar de nieuwe locatie. Onze teamleider probeert met haar uitleg zo goed mogelijk alles voor te stellen. Zo hebben we gesloten lokalen voor delicate gesprekken en open gespreksplaatsen. Er zijn 14 backofficeplaatsen dat we kunnen reserveren om te werken. Er zijn 2 lokalen apart, 1 voor als je veel moet bellen, er is geen raam in voorzien én je zit met je rug naar de deur. Daar zal je me nooit vinden. Ik vind dit een beetje eng. 3 afgesloten toiletten, zalig. Een grote cafetaria en 2 grote ruimten die ook zowel als vergader- als leslokalen kunnen gebruikt worden. Eerste indruk: het is tof en modern, jammer dat de banken in de cafetaria in het bruin zijn, er is weinig kleur aanwezig. Er is weinig natuurlijk licht omdat de achterkant volledig tussen de gebouwen ingesloten is. Jammer dat we niet in het groen kunnen buiten eten. We zitten wel in het centrum, een wandeling in de stad kan een mooi alternatief zijn. Over de backofficeplaatsen is er een beetje paniek dat er niet genoeg plaatsen zullen zijn. We gaan het moeten uitproberen. Daarna wandelen we via een zijdeur naar de garage. Vanaf dat we buitenkomen via de zijdeur komen we in een andere ruimte die nog verhuurd kan worden. Lijkt mij een beetje raar omdat dit nu gemeenschappelijk is, maar goed, met valse muren maak je vlug een nieuwe indeling. We stappen naar -2 waar er een afgesloten ruimte voorzien is voor onze fietsen. Iedere keer moeten we de lift hiervoor nemen samen met de fiets. Volgens mij kan er 1 fiets tegelijk in de lift.

Er staan slechts 2 gesprekken gepland in de voormiddag waarvan 1 van de 2 komt opdagen. Tijdens de middag heb ik afgesproken met de collega’s om samen te ventileren over de toekomst. We nemen een aantal bezorgdheden en vragen mee naar de teamvergadering die in In de namiddag plaats vindt. Er staat massa’s informatie op de agenda. Tegen het einde van de namiddag weet ik niet meer waar mijn hoofd staat. Zo vlug kan een dag om zijn.

Voor het avondeten eet iedereen een restje uit de frigo op. Ik eet de rest van mijn soep van deze middag op. Ik had me een beetje overschat. Ik dacht het ineens te kunnen opeten, maar het lukte me niet dus had ik nog een portie over. A. lust de balletjes in tomatensaus met aardappelnootjes. L. eet een boterham. Daarna gaat K. een rondje lopen en ik probeer even alle informatie in mijn hoofd te ordenen en rust uit in de zetel. L. wil graag een presentatie maken, eigenlijk een stamboom voor school. Dit moet in het Frans. Ze schrijft het uit en oefent staand voor me. Ze wil graag het extra punt halen.

Ik ben blij dat deze week erop zit. Hoe was jou week?