Week 1

26.12.25 – 01.01.26

Vrijdag ☘️

Tweede Kerstdag! Na het ontbijt maken oma en opa hun bagage klaar om te vertrekken. K. voert hen naar huis en haalt ondertussen thuis een machine op die hij vergeten is. Het is half namiddag wanneer hij terug is. Hij staat op uur, want hij heeft met een vriend afgesproken. Omdat ik redelijk laat ontbeten heb, wacht ik om samen met hem te eten. Het restje stoofvlees wordt opnieuw gewarmd en de frietjes zijn goudbruin gebakken in de airfryer. De tweede dag is het altijd lekkerder en dat merk ik want de borden en de kom zijn leeg gegeten. K. neemt zijn gerief en vertrekt terug. De meisjes en ik blijven in ons huisje. Ik verhuis alles naar de juiste kamer. Wij sliepen op A. haar kamer. De meisjes op L haar kamer en oma en opa op onze kamer. Vanaf vandaag kan iedereen op zijn eigen kamer slapen. Ondertussen liggen de honden mooi in het zonnetje te genieten.

In de namiddag kijk ik via de tv naar tiny houses. Ik ben zot van de opbergsystemen die ze uitvinden op plaatsen waar je het niet zou verwachten. Omdat ik gisteren naar Fire Country gekeken heb, dacht ik eraan dat ik de serie wel zou kunnen opvragen via de tv. Zo kon ik tenminste bingewatchen van de ene aflevering naar de andere. Jammer genoeg komt er steeds een stop van 2 minuten reclame tussen. Daarom kijk ik zo graag naar Netflix, daar heb je dat niet. Ondertussen vouw ik mijn was op. Twee vliegen in één klap.

Zaterdag ☘️

Aangezien onze diepvries bomvol zit, is het hoog tijd om er dingen klaar uit te maken, zodanig dat er nieuw gerief in kan voor Nieuwjaar. Vandaag maak ik rode kool met biefstukken. Vandaag is zo de eerste dag dat ik het gevoel heb dat ik tot rust kom. Wetend dat ik nog een volledige week in de Ardennen ben, heeft mij hoop dat ik goed zal hersteld zijn tegen dat de werkweek terug start. Zo zie je maar dat een mens af en toe een langere periode nodig heeft om te herstellen. Er is niet voor niets het spreekwoord ‘De boog kan niet altijd gespannen staan’. Vroeger op school haatte ik de opdracht om de spreekwoorden van buiten te leren en nu merk ik dat ik ze regelmatig gebruik. Toch iets wat ik kan meedragen van wat ik op school geleerd heb. Ligt het aan mij of zijn er zo maar weinig dingen? Ik ben zoveel dingen vergeten. Ik merk dit als ik het huiswerk van de meisjes bekijk. Gelukkig komt het snel terug, maar evengoed verdwijnt het even snel.

Zondag ☘️

L. moet haar schade van slaap tekort inhalen, want om 11u is ze nog niet wakker. In de vakantie laat ik hen meestal vanzelf opstaan. Ik denk altijd dat ze het nodig hebben. Dat doet me terugdenken aan mijn kindertijd, want ik kon ook de klok rondslapen, zelf tot de middag. Ik verschiet er niet van omdat hun hersenen tijdens het schooljaar zoveel moeten verwerken. Om half twaalf maak ik L. toch wakker. De spaghetti staat te pruttelen op het vuur. Heb ik al gezegd dat het zalig koken is op een inductie vuur? Al is het nog een beetje zoeken op welk nummer ik het best zet. Soms is het te hevig, maar als ik het dan lager zet, wordt het precies niet meer warm.

A. is vroeg vertrokken met de trein naar haar vriendje. Ze komt pas vanavond laat terug. In de namiddag maken we met ons drieën een uitstap naar de Kerstmarkt in Durbuy. Ik hoop opnieuw een set oorbellen te scoren.

Jammer genoeg was het van mijlenver aanschuiven. Laat ons nu zeggen dat we beide geen personen zijn om in de massa te gaan lopen. Er werd vlug een ommekeer gemaakt richting de Passerelle. Dat is een hotel-restaurant. Aangezien het half namiddag is, kan er een dessert altijd bij. Tijdens ons gesprek met L. maken we afspraken (regels, het is hoe je het bekijkt) rond gsm-gebruik. L. is een verslaafd aan schermen, daarom is het belangrijk om goede afspraken te maken. L. haar iPad is heel oud. We beslissen om mijn iPad te resetten naar fabrieksinstellingen en zo kan ze hem helemaal naar haar zin instellen. Sinds mijn blog gebruik ik meer mijn computer. Het instellen is niet eenvoudig. Ze moet een Apple-ID hebben. Dan kan enkel het gezinshoofd aanmaken en dat is K., die niet thuis is en er eigenlijk niets van kent. Wat een idee om hem hoofd te maken van digitale schermen 🤦‍♀️. Vroeger, heel lang geleden was hij de eerste die een telefoon of iPad aangeschaft heeft en zo is dat ontstaan.

’s Avonds pik A. op aan het station. Haar vriendje neemt een paar minuten later de trein terug naar huis. Lief hè, dat hij haar gezelschap houdt en dan alleen terugrijdt. A. heeft nog een ‘hongerke’. Dat is toevallig dat we een Quick passeren. We zijn hier ondertussen het 6e jaar Kerst aan het vieren en de Quick zijn we nog nooit binnen gestapt, altijd naar de MacDo. Ze wist dus niet wat ze direct kon kiezen. Uiteindelijk is zo voor Chicken Wings gegaan met een frietjes bedekt met Passendale en bacon. Dit zou veel te zwaar zijn voor mij zo laat op de avond. Voor haar ook want ze krijgt het niet op. Papa moet zich terug opofferen als we thuis zijn. De Passendale smaakt heel fel door en ik ben vooral zot van zachte smaken.

Maandag ☘️

Enkele dagen geleden kreeg ik keelpijn. Ook vandaag voel ik steeds als ik slik dat ze nog niet weg is 😢. Ik heb een dafalgan geprobeerd, dat helpt niet. Vandaag maakt K. een lindethee met honing. Dit is meestal mijn wondermiddel gecombineerd met een keelspray. Die heb ik spijtig genoeg niet mee. Misschien moet ik hier naar de apotheek om een fles Colludol gaan. Van aan de ontbijttafel zien we de vogels heen en weer vliegen tussen het vogelhuisje en het netje met noten. Ik denk dat ze dankbaar zijn dat er zoveel eten te vinden nu het lekker koud is (-5 graden).

Het plan is om vandaag naar de Kerstmarkt te gaan rond 11u. Omdat het gisteren zo druk was, beslissen we om morgen nogmaals te proberen omdat de meisjes nog slapen. We willen er tegen openingstijd zijn. Een bestelling van Amazon wordt aan de deur geleverd. Dat doet er me aan denken dat ik dringend eens nummers moet voorzien aan onze gevel. L. had haar droomkleedje op het internet gezien. Het zit vacuüm verpakt. L. zegt dat het op een stuk vlees lijkt omdat het rood is 😄.

Bij dat stuk vlees denk ik eraan om worsten uit de diepvries te nemen. Ik maak er spinaziepuree bij. Allé dat dacht ik tenminste. Bij het bekijken van de diepvriesdoos zag ik dat er brocolli opstaat 😂. Dat is ook lekker. ’s Avonds gaat K. naar de jacht en ik speel een spel met oma, online dan.

Dinsdag ☘️

De voorbije dagen is het ons niet gelukt om tot op de kerstmarkt te geraken, omdat het aanschuiven was van 3 km voor Durbuy met een overvolle parkeerplaats als gevolg. Vandaag zijn we op tijd vertrokken. Om half elf zijn we ter plaatse en kunnen we zelf in het stadje parkeren. Omdat de kerststallen pas om elf uur opengaan, nemen we de tijd om een latte karamel te drinken met ons twee. We wandelen straatje in, straatje uit, op zoek naar de winkels waar ik zeker wil binnen gaan. Ik ga op zoek naar een specifiek kerstkraam op de kerstmarkt. Van K. krijg ik ieder jaar een paar (of twee) oorbellen. Ze zijn exclusief, want er bestaan geen twee dezelfde. Na een tijdje krijg ik een kleine paniekaanval omdat het kraam niet staat waar het vorige jaar stond. Gelukkig keken we in de verkeerde gang. Mijn geluk kan niet op wanneer ik het kraam zie staan. Nu komt de moeilijkste opdracht – een keuze maken 😅. Ik dacht voor bordeaux te gaan, maar ik vind mijn goesting niet. Dus ga ik voor beige met zwart en van K. krijg ik er een volledige zwarte met Swarovski steentjes bij. ME HAPPY!

Rond één uur zijn we terug thuis. K. eet de laatste oesters op. Omdat ik nog maar pas een stokje Tangulu gegeten heb, is mijn honger ver te zoeken. In de namiddag spelen K. en ik een spel Rummikub en daarna Sequence. We maken er een gezellige namiddag van door hapjes en een glas wijn op tafel te zetten.

Woensdag ☘️

De goede voornemens waren er om deze ochtend te gaan wandelen én mijn laatste medaille binnen te halen voor 2025. Eerst maken we een tussenstop om een pakje te gaan afhalen die niet door PostNL geleverd kon worden (terwijl er wel iemand thuis was en volgens hen, heeft de chauffeur zelfs niet aangebeld). De dame van de kruidenierswinkel zegt dat het pakje nog steeds onderweg is en nog niet geleverd is. Ze stelt voor om in de late namiddag terug te komen.

We rijden naar het startpunt van de komootwandeling. Onderweg moeten we tanken. Geen van ons twee heeft z’n portefeuille mee, daarom wordt de rit onderbroken en moeten we terug naar huis. K. begint het vlees te bakken over de vuurschaal. Ik ga ondertussen tanken en de laatste boodschappen doen voor de komende dagen. Het gewenste dessert wil ik vandaag in de winkel kopen voor de meisjes, namelijk Mochi’s.

Wanneer ik weer thuis kom, maken eerst de meisjes zich klaar en dan ik. De mooie kleren worden aangedaan en de make-up mag niet ontbreken. Heel natuurlijk breng ik een laagje bij mij op, want ik hou niet van overdreven veel make-up. Drie verschillende toastjes maak ik klaar met elk een andere garniture. Omdat we redelijk vol zitten van de hapjes gaan we direct over naar het hoofdgerecht. Het is half namiddag, maar ten huize C. wachten we niet tot ’s avonds. Na het eten spelen we een quiz voor de cadeautjes. De winnaars van de verschillende spelletjes gaat als volgt: A – ik – papa – L (krijgt de troostprijs). Wanneer de woorden: ‘origineel’ en ‘cool’ vallen dan weet ik dat ze heel tevreden zijn met hun cadeautjes. Samen kijken we naar de film Bad boys for life. L. zit ondertussen op haar iPad te kijken.

Tijdens de film maak ik het voorgerecht van deze middag klaar 😂. Voor de meisjes kaaskroketten en voor mij enkel garnaalkroketten. K. wenst een duo eigenlijk een trio want het zijn 2 garnaalkroketten en één kaaskroket geworden. Na de film is het nog eens tijd voor een rondje uitdelen. Ik koop meerdere geschenken, dat breekt de avond. Er staan nog twee pakjes voor K. terwijl ik eerst dacht dat het voor zijn verjaardag was (de 11e) maar dan valt het me te binnen dat ik nog een origineel cadeau heb 🤦‍♀️. Daarom deel ik deze 2 laatste ook maar uit. Echt de twee laatste zijn het niet, want L. verjaart op 2 januari en daarom liggen er nog 2 ingepakte cadeautjes klaar. Kun je tellen, hoeveel pakjes ik gekocht heb 🤪? ’s Avonds kijken we naar een documentaire van The Queen of pop: Madonna. Er waren veel dingen die ik nog niet wist. Om half elf houd ik het voor bekeken. Ik ga slapen en neem mijn oordopjes mee. Na twaalf uur verwacht ik wat vuurwerk en ik wil niet uit mijn eerste slaap gehaald worden. De meisjes maken zich ook klaar om te gaan slapen. L. stormt ineens onze kamer binnen omdat ze haar nieuwjaarsbrief is vergeten opzeggen. We kunnen haar gerust stellen dat het morgen op 1 januari gedaan wordt. Bij de eerste knal van het vuurwerk staan de meisjes te kijken door hun vensterraam. Ik hoor ze van boven naar beneden lopen, toch kan ik heel vlug terug in slaap vallen omdat de geluiden zo hard niet binnen komt.

Donderdag ☘️

Gelukkig Nieuwjaar aan iedereen die dit zal lezen!

Ik voel het aan mijn kleine teen. Vandaag zal het een rustige dag worden. K. en ik staan als eerste op. De kachel wordt uitgekuist en gestofzuigd. De meisjes horen er niets van. Daarna gaan we samen aan de ontbijttafel zitten. Het is een zalig gevoel om in alle stilte wakker te worden. De nodige nieuwsjaarswensen worden digitaal verstuurd. Vorige jaren hadden we afgesproken om te facetimen. Voor dit jaar heb ik er niet aan gedacht. Dus bellen we zelf naar oma en opa om hen een gelukkig nieuwjaar te wensen! Voor de rest van de dag hangen we in de zetel.

Ook voor jou een Gelukkig Nieuwjaar 🎇

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen