Napels Deel I

Deze blog bestaat uit 2 delen.

De keuzestress is voorbij. Alles is geboekt en de dag van vertrekken is aangekomen. Deze keer ben ik niets vergeten! Bij onze trip naar Valencia was het een heel ander verhaal. Om half zes pikt een vriend ons op. Onze vakantie begint (volgens K.) vanaf dat we in de trein richting de luchthaven zitten. In de trein bestel ik vlug de schoolboeken van A. voor volgend schooljaar. De deadline ligt in de vakantie en een schooljaar zonder boeken, dat gaat niet goed komen.

Op onze vorige vakantie had ik online ingecheckt en moesten we toch nog aan de balie aanschuiven. Het nut van het online inchecken begreep ik niet en daarom deed ik het deze keer niet. Nu blijkt, eens aangekomen op de luchthaven, dat we het beter wel doen. In een hoekje neem ik de tijd om ons daar ter plaatse online in te checken. Via mail krijg ik een barcode die ik moet scannen en een label voor de bagage komt uit de automaat. Opgelet 1 label voor 1 koffer zegt de mevrouw die rond de machine loopt. De koffers worden op de band gezet, nogmaals gescand en weg zijn ze!

De volgende stop is security. K. en A. lopen gemakkelijk door de poortjes met de QR-code op hun telefoon. L. en ik gaan via de ingang die voorzien is voor een gezin. Volgend jaar zal het gemakkelijker zijn als ze zelf haar telefoon heeft. Zoals A. zal ze die krijgen na haar lentefeest. Aan de band waar je elektronische toestellen in een bak moet leggen, is er opvallend weinig volk. Eén voor één wandelen we door de scanner. Bij niemand brandt het lichtje rood. Geen van ons wordt gefouilleerd. Op 5 minuten zijn we erdoor. De duty free shops lonken. L. wilt graag een flesje van Sol de Janeiro. A. krijgt 2 bandjes om aan haar rugzak te hangen. Iedereen content. Starbucks mag ook niet ontbreken. Echter, alles wat we willen bestellen hebben ze niet. Leuk is anders als je eerst 10 minuten staat aan te schuiven om dan teleurgesteld naar de tafel terug te keren waar de rest zit te wachten op hun drankje.

Op een televisiescherm zie ik dat de gate geopend is. Met een half uur vertraging vertrekken we eindelijk richting het warme Italië.

We komen wel op het voorziene uur aan. In de luchthaven van Napels gaan we op zoek naar de balie waar we de gehuurde auto kunnen oppikken. De nodige gegevens worden genoteerd. De mevrouw achter de balie zegt ons dat we buiten op een wit busje moeten wachten die ons naar de parking zal brengen. Wij hebben bij Sunny Cars een Citroën C4 gehuurd. Bij aankomst krijgen we een Opel Mokka. Deze valt ongeveer in dezelfde prijscategorie dus dat is prima voor ons . K. trekt een foto bij vertrek. Altijd handig om later eventuele discussies te vermijden. Onze drie koffers krijgen we in de koffer doordat we de hoedenplank achteraan tussen de meisjes leggen. De airco komt goed van pas met temperaturen van 34 graden. Wij hebben geen gps gehuurd omdat we altijd op Waze rijden en via CarPlay connecteren.

Bij het verlaten van de parking rijdt er een scooter tegen onze spiegel. Hij steekt zijn hand uit en rijdt verder. Later in de week begrijpen we dat dit de gewoonte is. Nu is het eventjes schrikken. Gelukkig is hij niet beschadigd of gebroken. Wat me opvalt bij het rijden naar het hotel is dat er veel vuil aanwezig is aan de zijkant van de straten. Mijn hart gaat tekeer en ben vooral bang dat we geen mooi hotel gaan hebben. Mijn angst is niet nodig want het is prachtig. Giulia Ocean Club met zijn⭐⭐⭐⭐ voldoet aan onze voorwaarden. Het is er heel proper en het personeel is vriendelijk. Grote kamers… wat eigenlijk niet hoeft voor mij maar wel leuk is. Er is een bubbelbad aanwezig in de junior suite. Het duurt wel even tegen dat het bad vol is maar dat is een luxeprobleem. De meisjes krijgen een aparte kamer en hebben een douche. Na het verkennen van het hotel blijven we aan het zwembad voor de rest van de dag. De reis (sleuren met bagage) en het vroeg opstaan hangt in onze kleren. Aan de poolbar bestellen K. en ik een Caesar Salade. De meisjes gaan voor French Fries. Het is niet een salade zoals ik hem ken. Er is veel sla, weinig kip en we krijgen er geen brood bij. De frietjes zijn niet warm. Lap, een tegenvaller. Gelukkig is het zwembad heel mooi en proper. Je kan enkel aan het zwembad zitten van 9u30 tot en met 18u. In de zomer wordt de poolbar iedere avond voor feestjes afgehuurd en dan is het privé. Dit is geen verrassing want ik herinner mij dit vanop de website.

De rust doet deugd. Er zijn niet veel mensen aanwezig. Na de verfrissende duik in het zwembad maken we ons klaar om iets in het hotel te eten. Er is enkel ontbijt in de prijs inbegrepen maar je kan wel van de menukaart eten in het restaurant of een voorgestelde menu nemen. In Italië eten ze in verschillende gangen. Ze beginnen dikwijls met een antipasti, dan een eerste gang daarna volgt de tweede om dan pas naar een hoofdgerecht over te gaan en het dessert mag je ook niet vergeten, maar zoveel gangen is niet voor ons. K. doet immers nog kuur en wij eten sowieso geen grote porties. Regelmatig kiezen wij voor een antipasti en een hoofdgerecht. K. en ik hebben vandaag wel zin in een deel van de menu en de meisjes kiezen spaghetti carbonara. Als afsluiter nemen we een bordje met fruit. Omdat het ondertussen al na 21u30 is, gaan we naar onze kamers. Nog even schermtijd en dan op naar een goede nachtrust.

Dag 2

Het eerste ontbijt. Het is niet zo’n ruime keuze maar er ligt alles wat je nodig hebt. Gekookte en gebakken eitjes, beleg: hesp, kaas en salami. Je kan uit de automaat verschillende soorten koffie selecteren. Fruit, yoghurt en pannenkoeken. Meestal zijn ze koud maar het personeel warmt dit graag voor de meisjes op. 3 soorten confituur in een fles, speciaal systeem. Je moet een klein kommetje nemen daarna kan je dit opvullen met een pomp. Heel hygiënisch, vind ik dit. Een toastmachine staat iedere dag voor je klaar. Wie zin heeft in iets zoet, kan zijn hart ophalen in meerdere taarten.

Na het ontbijt gaan we op zoek naar een strand. Lago Patria is het dichtste bij. Een parkeerplaats is niet zo moeilijk want je vindt het éne naast het andere. Het kan natuurlijk komen omdat we vroeg van de partij zijn. Wij betalen 7 euro voor een zetel per persoon + nog eens 7 euro voor een paraplu voor een hele dag. Die heb je in de zomerperiode zeker nodig. We kiezen een parkeerplaats uit waar je nog iets te eten kan kopen. Dat komt goed uit want na enkele uren in de zoute zee smaakt een kommetje met pasta en rijst heel lekker. Na verschillende uren in en uit het water houden we het voor bekeken. ’s Avonds wil ik niet vroeg op onze kamer liggen. Ik zoek naar een boulevard om te wandelen en een restaurant om te eten. Het eerste restaurant, dat ons aanspreekt, is volzet. Terwijl de hele verdieping nog leeg is. Begrijpen wie begrijpen kan. Wil je echt ergens gaan, dan reserveer je best op voorhand. We vinden een ander restaurant. 4 pizza’s worden er besteld. Het is er nog redelijk leeg en rustig. Tot er een familie Italianen binnen komen. Mijn horloge registreert luide omgeving. Mijn loop oortjes liggen jammer genoeg op de kamer. Uit pure frustratie kunnen we er enkel mee lachen. We eten vlug onze pizza op om direct te kunnen vertrekken. Dit is voor ons geen ontspannende avond. Gelukkig maken we dit goed door mooie foto’s te trekken bij de ondergaande zon.

Dag 3

Na het ontbijt vertrekken we naar Pompeii. Dat is een stad dat bedolven was met as van de vulkaan Vesuvius. Aangezien ik niet de juiste website vind of de tekst in het Italiaans is en geen goede vertaling krijg in het Nederlands, schuiven we aan in de rij om een ticket en een audiogids te kopen aan de balie. Met hele kleine kinderen is het veel te groot om te bezichtigen. Een wirwar van straatjes leid je naar de verschillende overblijfselen van huisjes. Er liggen overal grote kasseien, dus met een buggy geraak je zeker niet voorruit. Om maar te zwijgen van de vele trappen die je moet doen om van de éne opgraving naar de andere te gaan. Na meer dan 3u! rond gelopen te hebben, zie ik dat het voor de meisjes genoeg geweest is. Ook voor mij. Ik ben ervan overtuigd dat je beter met een gids rond wandelt want je mist wel veel leuke weetjes.

Voor we vertrekken eten we in een bistro dichtbij Pompeii. Ik bestel bruchetta en een panini. De panini is terug niet zoals ik hem ken. Het is eigenlijk een ciabatta tussen de grill gelegd maar wel super lekker. De meisjes smullen van alles wat op tafel staat.

Bij het buitenrijden van de parking neem ik het verkeerde ticket uit mijn handtas. Gelukkig zie ik het op tijd voor ik de mevrouw van de parking aanspreek. Op de parking Zeus (wat het dichtste ligt) betaal ik 18 euro. Op de weg ernaartoe moeten we €2.30 tol betalen. Omdat we de verkeerde afslag nemen moeten we dit vandaag 2x betalen. Stom maar kijk, in een buurt waar je nog nooit gereden hebt, kan dat eens voor vallen. We hebben nog een uur voordat het zwembad sluit. K. en L. profiteren van deze tijd om een duik in de regen te nemen. Jawel ook op onze vakantie durft het regenen. A. komt niet meer van haar kamer.

Dag 4

Een bezoek aan Salerno plannen we vandaag. We wandelen door de stad en de winkelstraten. Soms is het moeilijk om enkel iets te drinken te krijgen. Vele restaurants/bars zijn over de middag gesloten. We mogen toch in een typische Engels pub binnen zitten. Het is precies of we in Engeland zitten in plaats van Italië. Een donker bar met weinig natuurlijk licht en die volstaat met Engelse prullen.

In de buurt is een wijk Rioni Fornelle met artistieke muurschilderijen. Ben je zoals A. ook zot van tekenen en kunst dan is het zeker de moeite waard om een bezoek te brengen. Regelmatig komen we een gedicht tegen Alfonso Gatto, een dichter die daar geboren is in 1909.

Na de vele foto’s en echt iemand aan het werk te zien, bestellen we bij Gusto 17 een gelato. Dat is een ijsje in het Italiaans. K. en A. willen een grande met 4 grote bollen. L. en ik houden het bescheiden met 2 bollen. Super lekker ijs. Als je pistache kiest dan krijg je een echte notensmaak. In de late namiddag willen we een Catacomben te bezoeken maar doordat we in een smal straatje moeten rijden waar een bord stond met Zone Limitado zijn we er niet geraakt. Ik herinner mij een verhaal van een collega die ook ergens ingereden was, waar hij niet mocht, en had een boete aan zijn been. Dat risico wilde ik niet lopen. Bij het rondrijden in Napels (want je geraakt daar niet zomaar uit) komen we de Catacomben San Gerano tegen. Net op tijd voor de rondleiding met een Engelse gids. We dwalen een uur door mooie ondergrondse gangen, ideaal om met kinderen te doen. De weg terug naar de parking is pittig. Stijl naar omhoog in warme temperaturen. ’s Avonds zijn we juist te laat om een duik in het zwembad te doen. L. komt dan maar een duik in het bubbelbad nemen. Omdat het in grote lijnen hetzelfde eten in het hotel is, vraag ik een suggetie aan de receptie. Marcello! Eindelijk vinden we de mentaliteit die we al dagen missen. Vriendelijke bediening en lekker pizza’s en pasta’s. Hier komen we zeker terug.

Dag 5

We spenderen een dag aan het zwembad. Vele baantjes worden er getrokken. De meisjes spelen veel samen en maken onder water filmpjes. A. heeft zo’n speciaal zakje gekregen voor haar Nieuwjaar van haar meter. Het beschermt je gsm tegen water. Ze halen chips in aan de poolbar. Ze zijn in in hun nopjes zijn en wij ook.

We eten in het hotel deze avond. Van de kaart worden er enkel hoofdgerechten gekozen. L. heeft zo’n honger dat ze zich in de broodjes met boter en zout schiet. Zoals verwacht is haar grote honger voorbij en eet K. de rest van haar bord op na zijn steak. Mijn voorkeur gaat naar vis. Als dessert bestellen we terug een bord fruit. Na het eten krijgen de meisjes schermtijd en gaan we slapen.

Ben je klaar voor deel II? Klik op deze link.

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen