De techniekers

Maandagochtend kwam de technieker van Proximus langs. We merkten een hele tijd dat we slechte of weinig verbinding hebben. Het blijft toch een gedoe om bij de klantendienst binnen te geraken. Druk 1 voor dat. Bel je voor dat probleem druk op 2 en het gaat zo maar verder. Het is niet, wanneer je eindelijk door het keuzemenu bent geraakt, dat je een medewerker aan de lijn krijgt. Nee hoor, je krijgt een vervelend wachtmuziekje te horen. . Tijdens het wachten, o ja hoor, dat hoort er bij, wordt je lijn zo gezegd getest. Soms kan het gebeuren dat je tut tut tut hoort en geen verbinding meer hebt. Dan moet je terugbellen en dan is het terug druk 1 voor dat, druk 2 voor dat. Na 15 minuten wachten krijg ik een medewerker van de klantendienst aan de lijn. Momentje zegt hij tegen mij. ‘Ik ga even de lijn testen’. Ik vraag mij luidop af, hebben ze dat juist niet gedaan terwijl ik op verbinding aan het wachten was 🙄. Dan zegt hij: ‘hier zie ik geen probleem aan de lijn’. Kan ik verder nog iets voor je doen? Ja hoor, je kan misschien mijn probleem van de slechte verbinding oplossen want daarvoor bel ik toch? Toen werd het stil aan de andere kant van de lijn. Terug slechte verbinding, vraag ik mij af? Nee hoor, hij wist namelijk niets meer wat hij voor mijn probleem kon doen. Ik blijf aandringen en vraag om mijn probleem op te lossen en eindelijk komt hij op het idee om een technieker langs te sturen. De technieker zegt dat het een slechte lijn is en dat het van buiten komt. Straf hé, dat zeggen wij al de hele tijd en wij behoren niet tot de klanten- of technische dienst van Proximus. Woensdag zal het graven worden.

Maandagnamiddag heb ik een afspraakje met Irene van tussenmarsenjupiter.be. Zij gaat mij verdiepende uitleg geven over de mogelijkheden van mijn website. Ik zei tegen de kinderen dat ik om 16u terug thuis zou zijn. Het was 17u30 voor ik wist. Na drie uur ondergedompeld te worden in verschillende schermen en menu’s heb ik een mooi website in de plaats gekregen. Ik ben super blij met de lay-out. Wat vind jij ervan? Beter of zag je toch liever de ‘oude’?

Op dinsdagvoormiddag heb ik een hoekje opgeruimd, die op mijn vakantielijstje staat. Het werd al een tijdje niet meer gebruikt. Jarenlang hebben we er van genoten. Het heeft in alle hoeken van onze living gestaan. Voor de verschillende fasen uit het leven van de meisjes kwam de kast goed van pas. Speelgoed, kleurpotloden, boeken en nog veel meer kregen steeds een plaatsje. In de keuken staat een grote mand vol met gezelschapspelen en puzzels. Nu is het tijd om afscheid te nemen. De periode van Dora en Elsa is immers lang voorbij. De prinsessen zijn allemaal de revue gepasseerd.

Woensdagochtend komt er ’terug’ een technieker langs van Proximus. Hij begint een heel verhaal af te steken over zelfstandig zijn. Hallo, ik weet het. Ik leef zelf met een zelfstandige. De technieker wilde een andere job, een ander land en een andere vrouw. Nou begin maar al te sparen zeg ik tegen hem en het verhaal was afgelopen 🤣. Tijd om naar de orde van de dag te gaan. Hij begint te tokkelen op zijn pc en merkt dat het een slechte lijn is. Geen verrassing daar want dat heeft de technieker maandag reeds verteld. Even herstarten en buiten aan de kast meten en de conclusie was er. De buitenlijn moet hersteld worden. Er zal moeten gegraven worden. Ik die dacht dat er vandaag zou gegraven worden. O nee hoor want hij was een extra technieker die Proximus langs stuurt. Hij beslist of de lassers langs zullen komen. Doet hij dit verkeerd dan moet hij de boete betalen. Volgende afspraak (met de lassers) 25 juli. Een half uur later telefoon. ‘Het is de technieker van Proximus. 😲 Wij moeten langskomen om te graven! Euh, onze afspraak was toch op 25/7? Wij zijn voorop op schema, we kunnen vandaag komen. Geen probleem, kom maar af’. Geen kraan mee om te graven, vond ik al verdacht. Een half uur later werd ik geroepen. Na nogmaals metingen uitgevoerd te hebben en om een lang verhaal kort te maken. Vocht in de lijn. Het zal vandaag of morgen graven worden .🤦‍♀️ We shall see.

Donderdagvoormiddag liep ik van hier naar daar. Ik kan nergens rust vinden. Ik wil iets doen. Ik vraag raad aan de meisjes. Geen goede voorstellen gekregen (ze wisten zelf niets). Een paar ideeën worden onder voorbehoud gehouden. A. wilt met een vriendin afspreken dus blijven L. en ik over.

Het begint warm te worden en L. heeft zin in een zwempartij. We reden met de fiets naar Nieuwdonk te Berlare. In mijn fietstas zit een grote zak vol met spullen (handdoeken, spelletjesboek, stylo’s, zonnebril), zonnecrème (eindelijk) kan uit de kast genomen worden. Samen hebben we een leuke tijd. In en uit het water om telkens af te koelen of op te drogen. Moe maar voldaan fietsen we naar huis. Ik heb vandaag toch een beetje een vakantiegevoel gehad.

O ja, de techniekers van Proximus die vandaag zouden terug komen om te graven. Niet gehoord of gezien, wel een sms gekregen dat de service goed is afgewerkt 😣 Dat zal opnieuw bellen worden naar de klantendienst.

De eerste week van de vakantie zit erop, althans voor mij. Blij met de activiteiten en de onvergetelijke momenten. Ik kijk ernaar uit wat de rest van mijn verlof te bieden heeft!