2025 *Week 49*

Ok, wat heb ik vandaag (vrijdag) allemaal gedaan? Even denken 💭. Zoals iedere vrijdag begin ik aan de was. Schuldig! Er stond nog een gevulde wasmand in de living, klaar om weg te leggen. Ineens komt het in mij op dat ze in de weg staat. Daarna heb ik het kleine beetje was die gestreken moest worden, gestreken en onmiddellijk op het juiste bed gelegd.

De auto staat sinds woensdag in de garage voor onderhoud. Die was gisteren al klaar, door omstandigheden ben ik niet in de garage geraakt om hem af te halen. Vandaag zet K. me aan de garage af voor hij vertrekt naar het werk. Ik stop in de apotheker omdat K. volstaat met koortsblazen. Hij gebruikt Compeed om de blaasjes te verminderen en die is op. Daarna twijfel ik of ik nog een bezoek zou brengen aan een tante. Toch rijd ik na de apotheker terug naar huis. Hierdoor kan ik een aantal machines was wegwerken. Tot de middag blijf ik rondlopen, omdat ik alles aan het opruimen of wegleggen ben. Tijdens de middag drink ik soep en neem daarna een powernap. Eén van 20 minuten is voldoende om er terug tegen te kunnen. Aangezien er nog hout ligt, wil ik de kachel doen branden, maar het zijn lange stukken en die moeten eerst in twee gezaagd worden.

Om het machine te bedienen moet ik eerst naar mijn hulplijn bellen. Ik weet dat er een hendel aan is om het machine open te krijgen, toch vond ik het niet. Ze zijn in twee, of het in twee gelijke stukken is, laat ik in het midden. Heb je hem (in het midden)? Daarna blijf ik lui en in de zetel liggen. Ik begin een nieuwe serie op Netflix te kijken. Voor ik het weet, hoor ik K. op de oprit rijden en ik had beloofd om zeker nog naar de winkel te rijden om dit weekend te overbruggen. Ik vertrek morgen met mijn schoonmoeder en -zus en haar schoondochters naar Hasselt. Daarom wil ik graag dat er genoeg eten in huis is. Nadat ik gegeten heb, maak ik vlug een weekendtas klaar om morgenvroeg op tijd te kunnen vertrekken. ’s Avonds kijken L. en ik samen naar de Masked Singer. Na een tijdje komt ze bij mij onder het dekentje liggen. Ik merk dat ze moe wordt. Na de derde keer reclame vraagt ze om naar bed te gaan. Voor mij is dat helemaal prima want K. was ook al naar boven vertrokken.

Om negen uur ’s morgens hebben we afgesproken bij oma en opa. Eerst pikken we A. op om daarna te stoppen bij P. De bende is compleet en we rijden richting Hasselt. We hebben een goedkope parking gevonden (Blauwe Boulevard) bijna midden in de stad. Het is 5 minuten stappen vooraleer we in het centrum zijn. Eerst is het tijd voor een koffiepauze met zicht op het water en de boten. De dag zetten we goed in op deze manier. Het is super leuk om in deze tijd te winkelen. Alles is mooi versierd in Kerstthema.

We zijn nog maar tien minuten ver of het eerste cadeautje is gekocht. Iedereen heeft zijn lijstje in zijn gedachten bij of doet voorstellen wat de andere graag zou hebben. Op deze manier ben ik zeker dat het een gepast cadeau is. Voor Kerst hebben we namen getrokken onder ons gezin, voor Nieuwjaar is het voor de hele bende. Dan spreek ik wel over een man of 15. Is dat bij jou ook voor zoveel personen?

’s Middags gaan we op de hoek van de winkelstraten iets eten. Sommige kiezen iets warm, iemand anders kiest een salade. Ik ga voor garnaalkroketten omdat het iets is wat ik thuis bijna nooit zelf klaar maak. Het is een bordje met bloemkoolrijst en granaatappels. De rijst moet ik wel gaan zoeken tussen mijn sla maar het is wel lekker.

De eerste dag wandelen we winkel in en winkel uit. Ik heb nog niet voor iedereen een cadeau gevonden. Sommige op mijn lijstje zijn niet gemakkelijk om iets voor te kiezen. Wanneer er toch iets gevonden is dan is oma er als eerste bij. Het is soms ‘vechten’ lol om zelf een cadeau te houden. Ik begrijp het. Het is voor mij zelfs al niet meer simpel om een geschikt geschenk te vinden, ook omdat Marie Kondo steeds in mijn achterhoofd aanwezig is. Gaat ze het leuk vinden? Kan ze er iets mee doen? Is het nodig? Onbewust ben ik steeds bewust aan het shoppen en daar hou ik van, daarom is het soms niet gemakkelijk om prullen te kopen, zelf al weet ik dat L. er heel blij mee zou zijn. Maar voor hoe lang? Want het blijven prullen. Dus nee, dank je. Ik koop bewust. Het wordt donker en dan komen de lichtjes in de straten nog beter uit. Vind je ook niet?

Ik ga niet naar het hotel voor ik een Tanghulu gegeten heb. Dat is een stokje gevuld met druiven dat in een heerlijke rode siroopsuiker gedompeld is. Vroeger als kind was ik zot van de appels omdat de druiven toen nog niet bestonden. Ik at enkel de suiker ervan en de appel mocht iemand anders opeten want hiervoor werden niet de beste appels genomen. Daarom ben ik blij dat het nu in druiven bestaat. Het is klein en dat kan ik wel gerust alleen opeten. Na het vele shoppen keren we terug naar de parking om de bagage op te pikken. We kunnen te voet naar het hotel stappen. We checken in en gaan daarna iets warm eten in hetzelfde restaurant als tijdens de middag. Het is er proper en lekker. Ik kies stoofvlees met frietjes. Omdat het redelijk laat is, krijg ik mijn bord niet meer leeg. We kiezen onze kamers. Eén kamer is voor drie personen en de andere voor twee. Omdat oma bang is dat ze uit haar hoog bed zou vallen, beslist ze om naar de kamer van drie te verhuizen en ik naar de kamer van twee. Ik ben gewoon van bij mijn schoonzus te slapen dus dat is geen probleem. We nemen elk een douche en komen er gelijk terug door. We kijken nog even naar Furious 7 maar na de derde reclame houden we het voor bekeken. Ik steek mijn loop-oortjes in tegen het snurken en het lawaai buiten en heb hierdoor een goede nacht.

’s Morgens ontbijten we in het hotel. Het is altijd leuker als je niet meer hoeft te zoeken naar een plaats om te ontbijten. Het is redelijk uitgebreid, ik kan alles vinden wat ik wil. Er zijn koffiekoeken, pannenkoeken, eieren, fruit en yoghurt. Meer moet ik niet hebben. Ik trek als onschuldige hand de namen voor het kerstfeest bij mijn schoonzus. Iedereen weet nu voor wie hij een cadeautje moet vinden. Ik dacht eerst dat we naar Maasmechelen Village zouden gaan. Omdat ik gezegd heb dat het niets voor mij is want ik koop heel weinig merkkledij vertrekken we ze naar Maastricht. Dat is een aangename verrassing. En een geluk want daar vind ik nog verschillende geschenken en ik ben hierdoor heel tevreden met mijn cadeaus.

’s Avonds vertrekken we nog naar huis. We doen de stops in de omgekeerde volgorde dan bij het vertrek. Moe maar voldaan kom ik thuis. Daar kom ik een nieuwsgierig L. tegen die wil weten welke geschenkjes ik allemaal gevonden heb. Ik vertel haar de andere cadeautjes en daar is ze enthousiast over. Ze is ook blij met de handschoenen die ik op de valreep voor haar gevonden heb. Een mooie t-shirt voor A. (dat vind ik, maar A. minder, hij kriebelt en je ziet er door, terwijl ze dikwijls met haar buik bloot loopt, begrijpen wie begrijpen kan) en speciale gedroogde worsten voor K. van hert en fazant. Mijn favoriet is die met hertenvlees.

Maandag is het terug werkendag. De laatste tijd moet ik op maandag dikwijls naar het kantoor omdat er geen plaats is op de andere dagen. Ik voel mij nog moe van het weekend en ik kan mij niet goed concentreren. Van het werkoverleg met Linda komt niets van in huis. In het kantoor komen we er minder aan toe om te overleggen. We spreken elkaar aan op het moment dat we eraan denken, maar dat is minder gestructureerd. Terwijl we beiden wel hiervan houden. Misschien moeten we ons in de toekomst gewoon onze laptop oppakken en ons in een andere ruimte zetten. Het is de laatste tijd heel druk waardoor er minder tijd is om te overleggen. Ik krijg een stopzetting binnen van een contract die slecht 1 week bezig is. Hiervoor moet ik deze week terug naar het verre Stekene om het verslag te laten tekenen. Na de werktijd spring ik vlug de Albert Heijn binnen. Aan de kassa krijg ik de melding dat ik een product meegenomen heb waarvan de vervaldatum voorbij is. Daarom ben ik gerust gesteld dat de andere producten wel goed zullen zijn. Terwijl ik later in de week besef dat ik toch vis moet meegenomen hebben die ook reeds overtijd was. Dat vind ik wel een dure kost want zo’n 1 bakje kost 7 euro. Ik hoop dat ik nu op de vervaldatum zal letten. Meestal doe ik dat wel maar zo zie je als de vermoeidheid in het lijf hangt, is de aandacht weg.

Linda pikt me dinsdagochtend op omdat we een event organseren op verplaatsing. Het is de laatste keer want die regio gaat door de herstructurering naar een ander kantoor. Zo hebben we toch een actie gedaan en kunnen we verder met het uitdoofscenario. Tijdens de middag moeten we ons haasten want om 13u staat er een online opleiding op het programma. Heel interessant maar toch vermoeiend om zo’n hele namiddag te moeten luisteren. ’s Avonds mag ik mijn voeten onder tafel schuiven want het is oma en opa dag. Het zijn kippengyro’s met rijst. Ik rekenen de laatste schulden van het weekend af voor ik naar huis vertrek.

Woensdag werk ik een dag van thuis. Ik bel de klanten af voor een collega die ziek is. Ik maak een afspraak in de namiddag om het stopzettingsverslag te laten ondertekenen. In de late namiddag vertrek ik hiervoor. Ik ben langer onderweg dan dat ik binnen ben geweest. L. rijdt mee zodat we daarna in de Action kunnen stoppen die op de terugweg ligt. Ze wil graag eens roze ballen in de kerstboom. Nadat ik thuis kom, klim ik op de zolder. Niet alleen de kerstboom wordt van zolder gehaald maar ook oude foto’s. Samen met K. bekijken we de twee dozen en halen we zo mooie herinneringen op. Het is confronterend hoe de ouderdom ons heeft ingehaald. Dat is het leven zeker? En vooral iets waar ik niets aan kan veranderen.

Met de kerstmuts op haar hoofd, zet het elfje de boom klaar. Hij is prachtig geworden. Ze kan heel goed decoreren dus ik laat haar doen. Vanaf dat we opstaan tot we gaan slapen brandt deze mooie kerstboom. De andere accessoires worden zorgvuldig ergens geplaatst. Gelukkig zijn er sommige batterijen plat en moet ik niet hele dagen 🎶Jingle Bells 🎶 horen. Toch staat het mooi op de vensterbank naast de canva waarop een kerstboom is geprint en de ballen licht geven.

Op donderdag is het ’terug’ een drukke dag. Ik moet ’s ochtends de klanten verwittigen dat de collega nog steeds afwezig is. Ik was dit gisteren vergeten dus daar maak ik werk van tijdens het eerste half uur. Daarna volgt een belangrijke meeting. De eerste lijnen van de toekomst worden gepresenteerd. Op maandag ga ik hier nog meer van te weten komen want dan is het de eerste kennismaking met het nieuwe team en -leider. Vervolgens zijn er in mijn agenda gesprekken gepland om de 45 minuten. Sommige komen opdagen andere niet. Ook deze moeten administratief afgewerkt worden en eventueel aangetekend uitgenodigd worden. Mijn hoofd staat tegen de late namiddag op ontploffen. Het kan er allemaal niet meer bij en ik voel mij moe. Ik beslis om op tijd af te sluiten maar niet voor ik de nodige afspraken gemaakt heb voor de uitstuif van een collega op zaterdag.

Heb jij alle cadeautjes al?

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen