2025 *Week 46*

Na de ochtendspits – wat wil zeggen dat de meisjes vertrokken zijn naar school – maak ik tijd om een kopje koffie en 2 toasten naar binnen te brengen. Het is het ideale moment om pakjes te maken. Zondag verjaart A en dinsdag is het hier Sint-Maarten. Voor L. is er keuze genoeg want ze heeft verschillende lijstjes voor Sint-Maarten, Kerst, Nieuwjaar en haar verjaardag (2 jan). Dat is nodig want het is allemaal dicht op elkaar. Terwijl A. 1 lijstje heeft waar 3 onnozele dingen opstaan. Met onnozele bedoel ik echt stomme. Ik geef een voorbeeld. Zo staat er op haar lijst een verdeeldoos voor 10 stekkers 🤷‍♀️. Na het inpakken word ik zelf niet blij van mijn geschenken. Ik ga op zoek naar een extra cadeau voor A. haar verjaardag. Eerst maak ik een stop bij de meter van L. We bespreken de laatste afspraken voor het volgende weekend. We gaan met z’n allen naar de Ardennen. Na mijn bezoek stop ik in een klerenwinkel. Ik probeer de juiste broek voor A. te vinden. Dat is iets wat ze altijd kan gebruiken. Een zwarte T-shirt en zilveren armband gaan ook de zak in. Met een zwarte kan ik nooit kwaad doen. Aangezien Delhaize rechtover de kledingwinkel is, doe ik er gelijk mijn boodschappen. A. is zot van sushi en zo’n Japans drankje. Als dessert neem ik een reusachtige macaron mee.

Omdat A. haar verjaardag met haar vriendje wil vieren, beslis ik om er een verjaardagsweekend van te maken. L. komt thuis en helpt me met de voorbereidingen. A. haar kamer wordt versierd met ballonnen en slingers. We schrijven een smoesje op een papier (dat we gaan wandelen zijn) en verstoppen ons in A. haar kamer. We krijgen een sms dat we voorzichtig moeten zijn. Lief hé! Bij het naar boven komen, hoor ik haar zeggen ‘Wat is dit aan mijn deur?’ Wanneer ze binnenkomt, roepen we luid SURPRISE en wordt het liedje Happy Birthday afgespeeld. Als de glimlach automatisch op het gezicht van je dochter komt, dan weet je dat je geslaagd bent in je opzet.

De avond valt. De meisjes hebben honger. A. eet heel graag sushi en daarom was ik op het idee gekomen om hun gepersonaliseerde eetstokjes te laten maken. Vind je dat een leuk idee voor Kerst? Wel, via deze website kun je ze bestellen. Ik heb er dan ineens voor K. ook één besteld. Na het uitgebreid testen, kan ik zeggen dat ze goedgekeurd zijn. Gemakkelijk in onderhoud en gemakkelijk weg te steken in het bijgeleverd zakje.

Bij het open van de e-reader merk ik dat mijn boek verlopen is. Terug een signaal dat het boek niet helemaal mijn ding is. Omdat het nu (na 200 pagina’s) begint spannend te worden, denk ik eraan om hem te verlengen in de bibliotheek. Ik surf naar de website van de bib en daar staat dat hij beschikbaar is over een maand. Is dat balen of toch een signaal dat ik het beter zo laat? Ik ga op zoek naar een ander boek. Eerst kijk ik tussen de schrijvers waar ik al iets van gelezen heb. Een nieuw deel uit de serie van Madame le commissaire staat beschikbaar.

Dag ✌️van het feestweekend gaat van start. Het is in petit comité omdat K. aan het werk is. Vandaag worden er pannenkoeken boven gehaald. Omdat tieners graag hun T-shirts oversized dragen, neemt A. steeds een large. Enkel diegene die ik koop in groot formaat moet geruild worden in een medium. Ik doe dit vandaag omdat de volgende dagen de winkels gesloten zijn met de brugdag voor 11 november. Daarna stap ik nogmaals de Delhaize binnen. Omdat ik inspiratieloos ben, bel ik eerst naar K. Hij brengt mij op ideeën en koop mijn mandje vol met lekkers. De meisjes hebben noodles gemaakt. Zo kunnen ze nogmaals hun eetstokjes gebruiken. Als dessert heb ik muchi. Heb ik al gezegd dat de meisjes zot zijn van alles met Japan te maken heeft? Ik heb een Japans drankje gekocht. De ene zou moeten naar litchi smaken en de andere druiven. Van beiden heb ik geproefd, door mijn verkoudheid smaak ik enkel bruis. Zij vinden het lekker en dat is het belangrijkste.

Het feestvarken wordt wakker gemaakt met een valse serenade van Happy Birthday door mezelf. Daarna krijgt ze de nodige knuffels van haar vriendje. Hij had op voorhand gevraagd of hij mocht langskomen. Wanneer de lovebirds naar beneden komen, is de tafel voor de derde keer dit weekend versierd. Haar geboorteboek staat op tafel samen met lekkere pannenkoeken. Ondertussen maken L. en ik ons klaar om naar de Ardennen te vertrekken. De dekbedovertrekken moeten gewassen worden zodat de tantes in een proper bed kunnen slapen. L. wil vooral meegaan om op Animal Crossing te kunnen spellen. Dat is een spel op de Nintendo Switch.

A. en haar vriendje zet ik onderweg af want ze gaan eerst in de MacDo iets eten. Daarna gaan ze in Jumpsky springen. Tijdens onze rit naar de Ardennen stoppen we in Burger King voor een menu met kippenbouten en mozzarellasticks. L. vindt het cosy om dit in de auto op te eten. De rit is nog nooit zo vlot verlopen. Toch zijn we beiden doodop en komen we onze zetel niet meer uit. Na een paar uur besef ik ineens waarom ik in ons huisje ben, toch wil ik pas morgen beginnen met de dekbedovertrekken. ’s Avonds maak ik een kleine snack uit de diepvries voor ons klaar. Bij gebrek aan nieuwe titels zet ik Chesapeake Shores op Netflix op. Zalig om het verstand op nul te zetten. Ondertussen kan ik dingen doen, zoals bijvoorbeeld aan mijn blog schrijven, zonder de vrees dat ik iets gemist zou hebben, want ik heb de 6 seizoenen reeds gezien. Ik zit zo op mijn gemak dat ik bijna vergeet om A. van het station af te halen. Ze is samen met haar vriendje naar de Ardennen gekomen. Hij neemt de volgende trein terug. De liefde hé!

L. is eerst op. Ik hoor haar roefelen in de lades. Met haar koptelefoon hoort ze zelf niet hoe luid ze bezig is. Ik blijf nog even liggen in mijn bed om te scrollen om mijn telefoon. Even wordt vlug een uur. Ik kijk er iedere week naar uit om tijdens mijn ontbijt een blog te lezen. In mijn mailbox zie ik een berichtje dat Irene haar blog online staat. Vol enthousiasme installeer ik me met mijn koffie en boterham aan de ontbijttafel. Mijn brilletje op, beginnen met lezen en koffie slurpen. Daarna is het tijd om mijn focus aan L. te geven. Ze moet een taak maken voor school en heeft daar mijn hulp bij nodig, ook al zijn vraagstukken niet mijn favoriet. A. komt tot de conclusie dat ze haar portefeuille bij haar vriendje heeft laten liggen. Een ideaal moment om de trein opnieuw te nemen. We voeren haar weg op het afgesproken uur. Terwijl we in de buurt van een Action zijn, springen we even binnen. L. heeft een aantal attributen nodig om het huisje gezellig in te richten voor de feestdagen. Daarna gaan we een kijkje nemen in H&M omdat de feestcollectie al een deel binnen is. Na twee uren passen van verschillende kledij, zowel kleedjes, broeken, bloezen, gaan we buiten met 1 trainingsbroek voor L. en twee T-shirts voor me en niets van de feestcollectie. We troosten onszelf dat we nog tijd hebben. ’s Avonds pik ik A. terug op. Samen maken we de bedden op.

Ik kan je met hand op het hart eerlijk zeggen dat dit het eerste jaar is dat de kerstversiering zo vroeg staat. L. heeft hiervoor gezorgd. Het kriebelde zo hard en ze bleef maar zagen dat ik toegegeven heb. Ik hoop dat ik er tegen de feestdagen niet beu op gekeken ben.

Dinsdagochtend maak ik na het ontbijt tijd om het huisje te poetsen. Ik begrijp het niet goed, want het lijkt alsof het vorige week niet gekuist geweest is, terwijl dit wel het geval was. Bij aankomst was een vriend van de jacht aanwezig. Daardoor stond de vaatwas op het aanrecht en leek het erop of heel het bos mee binnen gebracht was. Hij vroeg wel of hij de vaat nog moest doen of stofzuigen, maar ik had zo iets van… we zijn hier zelf voor een paar dagen, laat maar, ik zal het wel doen. Op het moment dat ik het dan moet doen dan denk ik O nee, nu kan ik niet anders dan het doen. Ken je het? In ieder geval wil ik na de opkuis niet meer in ons huisje verblijven. Terwijl de vloer aan het drogen is, voer ik de lege flessen naar de glascontainer. Daarna vertrekken met z’n allen naar de frituur. We gaan ter plaatse een frietje prikken.

In de late namiddag worden we bij oma en opa verwacht. Opa heeft wafels gebakken voor Sint-Maarten. In plaats van 1 kg hebben ze 2 kg gebakken en krijgen we een deel mee naar huis. Ik kan niet wachten tot het morgenvroeg is om mijn wafel in de toaster te steken en er krokant weer uitkomt. Wanneer alles opgeruimd is, zet ik me in de zetel. Ik heb het gevoel dat het vandaag zondag is. Dat komt omdat ik 2 dagen naar de Ardennen geweest ben, wat ik normaal in een gewoon weekend ook ‘meestal’ doe.

Voor L. is het een extra dag verlof op woensdag. A. moet maar 2u naar school en ik werk van thuis uit. Tijdens de middag maak ik pizza uit de airfryer klaar. Na de werktijd ga ik met L. naar de winkel. Ik wil een voorraad inslaan. Niet alleen voor K. en de meisjes, maar extra dingen voor mijn weekend alleen weg. De verschillende benodigdheden voor de menu’s van vrijdag, zaterdag en zondag worden zorgvuldig gekozen. We komen thuis en K. vraagt om hem even te helpen bij oma en opa. Alles wat in de frigo moet, staat in de frigo. De rest laten we staan tot we terug zijn. De werkhandschoenen worden mee genomen. Vele handen maken het werk lichter en dat is nu ook zo. We lossen het hout in een mum van tijd. Daarna rijden de meisjes en ik onmiddellijk naar huis. Zo kan ik eten maken tegen de tijd dat K. thuis komt.

Donderdag mijn laatste werkdag (alweer) gaat door op het kantoor. Voor mijn gesprekken heb ik een online vergadering. Omdat we met drie collega’s op de werkvloer aanwezig zijn, nemen we plaats rond één computer in de cafetaria. Er komen enkele gesprekken niet opdagen, zo heb ik tijd om mijn administratie te verwerken. Terwijl ik twee gesprekken gedaan, zie ik nog steeds dezelfde klant bij mijn collega zitten. Ik vraag mij af wat ze altijd blijft vertellen. Misschien vertel ik te weinig of vraag ik niet genoeg door? We moeten er steeds om lachen. In de late namiddag moet ik voor het werk naar Stekene. Ik vind het altijd vervelend als je aankomt en je merkt dat er werken voor de deur zijn. Soms is de plaats waar je moet zijn heel moeilijk bereikbaar. Waarom zeggen ze me dat niet wanneer ik ze aan de lijn heb? Dan kan ik er rekening mee houden, eventueel door vroeger te vertrekken of af te spreken waar ik me best kan parkeren. In ieder geval is het deze keer een vervelende verrassing. De contracten worden ondertekend na mijn uitleg. Het begint al goed donker te worden wanneer ik terug naar huis rijd. Normaal gezien zou ik met een vriendin afspreken, jammer genoeg heeft ze een vergadering nadat ik klaar ben, dus afspreken zal voor een andere keer zijn. Onderweg bel ik naar de meisjes om te vragen wat ze willen eten. Ze willen noodles eten. K. en ik eten iets anders. Hij maakt het eten klaar tegen dat ik thuis kom. We ruimen samen af want Irene en Linda komen langs voor een blogavond.

Een drankje erbij en een kommetje met nootjes, zo gaat onze avond van start. Zoveel gelachen toch zo weinig geschreven. Een aantal tips worden er wel uitgewisseld. Ik dacht mijn weekoverzicht klaar te hebben, jammer genoeg is het me niet gelukt en daarom komt hij vandaag online.

Veel leesplezier…

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen