2025 * Week 45*

Deze ochtend hoor ik A. rommelen in de badkamer. Ze heeft tranende ogen. Door 3 wekkers heeft ze geslapen en zo haar afspraak met haar vriend gemist. Ik stel voor om haar in een groter station af te zetten zodanig dat ze toch kan vertrekken. Een dikke knuffel krijg ik ervoor terug. Het is een race tegen de klok om de volgende trein te halen maar het lukt.

Verschillende wasmanden staan op mij te wachten in de wasplaats. Volgens mij hebben ze een heel leger losgelaten om zoveel mogelijk was te verzamelen enkel en alleen voor mij. Per gezinslid wordt er een stapel kledij opgevouwen en op het juiste bed gelegd. Weg leggen mogen ze zelf doen. Tijdens de middag maak ik een pizza voor L. en mezelf klaar. In de namiddag eten we samen een vieruurtje. Ik vind van mezelf dat ik het verdiend heb.

K. is op tijd thuis omdat hij deze nacht slechts drie uur geslapen heeft. Na een kopje koffie heeft hij terug energie om te tekenen en facturen te maken. Voor we vertrekken naar de Ardennen moet K. een hele uiteenzetting doen over een digitale hondenband. Die persoon krijgt hem niet geconnecteerd met zijn telefoon en de GPS staat niet juist. Omdat K. bijna dezelfde heeft, is dit gelukkig vlug gefixt. Of die persoon het begrepen heeft, dat is een andere vraag.

Het is opvallend rustig op de weg en zijn dan ook vlug op onze bestemming. We kijken het laatste uur naar The Masked Singer. A. is ondertussen goed aangekomen bij haar neef. Dit weekend gaan ze samen naar de airsoft omdat het volledig in het thema van Halloween is. Nadat L. naar haar bed is, scrollen we nog een uur lang op de GSM. Ik had beter gelezen, jammer genoeg was het sterker dan mezelf.

Ook al is het een rot weer in de Ardennen, ik laat mijn weekend hier zeker niet door verknallen. Computer op de schoot en ik kan gerust mijn ei kwijt. K. tekent hier verder, wat zorgt voor de nodige achtergrondgeluiden (lees: gebrom, geklaag en gezaag). Het is een deel van zijn werk dat hij niet graag doet, toch moet het gebeuren. De honden zoeken zelf schuiling in de auto omdat het water giet. Door de felle wind vliegen de oranje gekleurde bladeren over het terras. Dit tafereel zie je enkel en alleen in de herfst. Leuke vibe.

Tijdens de middag ontdooi ik hamburgers. Ik maak ze samen met frietjes uit de airfryer klaar alsook neem ik er een slaatje bij. Zo kook ik graag. Mijn gerief uit de frigo of diepvries halen en beginnen. Niet eerst nog, andere kleren aandoen, mijn auto pakken om naar de winkel te gaan. Gewoon direct starten en als het klaar is aan tafel zitten. Binnenkort is het Kerst. Ik zal op tijd mijn voorraad moeten inslaan zodanig dat ik zelf kan genieten van de gezelligheid. Weten jullie al je menu?

In de namiddag kijk ik een korte video over Notion. Jongens toch, wat je met dat programma allemaal kunt, gaat mijn petje te boven, maar het is zo interessant dat ik er steeds naar terugga.

Op zondag is K. vroeg wakker. Wanneer ik opsta, zie ik de vuurschaal branden. De zon schijnt. Ik profiteer ervan om mijn koffie buiten op te drinken. Terwijl de honden rond snuffelen, lees ik in mijn e-reader. Tijdens de middag bak ik broodjes in de airfryer. Ten laatste om half vier willen we naar huis vertrekken. Ik begin een uur op voorhand alles bij elkaar te zetten om in te laden. Uit ervaring weet ik dat we een uur nodig hebben om te vertrekken. De vuilbakken moeten leeg gemaakt worden. De was verzamelen, de frigo leeg maken, de bedden maken. K. maakt zich klaar op zijn gemak. Die mens kun je niet opjagen. Ik zit verschillende keren op mijn horloge te kijken. Een uur is een uur. Op dat vlak ben ik autistisch. Uiteindelijk zijn we 15u10 vertrokken 🤪. Goed op tijd en het is nodig, want iedereen heeft precies hetzelfde idee. Het is superdruk op de baan. We komen veilig en wel aan. Rond negen uur komt A. thuis van de airsoft. Ze heeft er een geweldig weekend erop zitten. Eerlijk vertelt ze me dat haar vriendje is blijven slapen. Daar kan ik niet om lachen, omdat ik haar veel te jong vind voor slaappartijtjes. Ik ben wel blij dat ze eerlijk is tegen mij, dus een uitvlieger geef ik haar niet maar zeg wel dat het goed is voor 1 keer en dat ze er geen gewoonte moet van maken. ’s Avonds voel ik keelpijn opkomen. Ik ga op tijd naar bed.

’s Morgens is de keelpijn minder. Gewapend met dafalgan en een keelspray vertrek ik naar het kantoor. Tijdens de voormiddag staat het éne gesprek na het andere gepland. Tijdens de middag besef ik dat het vele babbelen geen deugd gedaan heeft. Na de werktijd ga ik bij Albert Heijn binnen. Ik koop een aantal slaatjes, pompoenstukjes voor puree te maken. De worsten staan in promotie, ik neem er 4 mee en moet er slechts 2 betalen. Tegen de tijd dat ik thuis kom, heeft L. frituursnacks gegeten en wil A. juist starten met frieten bakken. De verwijten vliegen naar mijn hoofd wanneer ik teleurgesteld reageer. Volgens A. moest Ik een berichtje gestuurd hebben naar haar. Omdat het de omgekeerde wereld is, zet ik hier de puntjes op de i. Sorry, ik moet toch geen bericht sturen naar mijn dochter om te zeggen dat ik naar de winkel ben en zal koken. Zij moet naar mij bellen om te vragen wat ze kan klaarmaken voor het eten en of ik een deftige menu op tafel zal toveren. Dat heb je dan met zelfstandige kinderen. Die trekken hun plan. Ik begrijp dat ze reuze honger hebben wanneer ze van school komen. Ik verwarm daarom snel de noodles (die ik ook gekocht had) dat ze vlug kunnen eten. Ze vinden ze niet lekker🤦‍♀️. Ze hebben liever instant noodles 🙃. Begrijpen, wie begrijpen kan! K. en ik vinden ze wel lekker. Ik eet die graag met gebakken ei en allerlei groenten erbij. Omdat de discussie zwaar op mijn maag ligt, ga ik ontspannen in bad. Van het bad naar de zetel en ik kom er niet meer uit. Enkel om af en toe een blok hout in de kachel te steken. Ik neem een dafalgan en ga om negen uur slapen.

Omdat L. mij gisteren wenste wakker te maken en ik toen al op was, blijf ik vandaag extra lang in mijn bed liggen. Haar gezicht vrolijkt op wanneer ze mij (zo gezegd) wakker maakt. Ze zegt dat ze een koffie zal maken. Misschien beseft ze dat ze gisteren verkeerd was. Een goede daad of hoe noemen ze dat? Ik ben in ieder geval blij met mijn koffie. A. is al vertrokken. We eten samen ons ontbijt en L. vertrekt ook naar school. De keelpijn is er nog steeds. Omdat ik vandaag een paar online meetings gepland staan heb, neem ik terug een dafalgan en spuit met de spray in mijn keel. Tegen de middag voel ik dat alles verdoofd is. Geen pijn aan de keel, geen problemen bij het slikken. Jammer genoeg komt het tegen de avond allemaal terug. Toch kan ik onze afspraak bij oma en opa niet missen, want er staan frietjes met balletjes in tomatensaus op het menu. Na het eten wassen we de borden af zoals in the good oldies. Ik zei tegen mijn schoonzus dat ik onze momentjes aan de afwas mis. Het was altijd het ideale moment om eens te praten over allerlei dingen. We maken plannen om binnenkort er op uit te trekken. Een restje voor K. krijg ik mee naar huis. Ik verwarm de frietjes in de airfryer en de balletjes in de microgolfoven. Na een deugddoende bad kruip ik in bed om een paar pagina’s in de e-reader te lezen.

Woensdagochtend merk ik dat ik nog steeds niet verlost ben van mijn keelpijn. Ik denk er over na om naar de dokter te gaan. Mijn gedachten verdwijnen als sneeuw voor de zon, wanneer mijn werktelefoon gaat. Ik moet veel informatie geven deze ochtend. In de namiddag ben ik verbaasd wanneer ik een werkgever niet kan bereiken. Volgens zijn medewerker zit hij in het buitenland, terwijl hij een gesprek had aangevraagd. Raar! De administratieve formaliteiten zullen voor een later moment zijn. Ik stel een mail op waar ik tevreden over ben. Als mijn baas vraagt om de mail aan haar te bezorgen dan weet ik dat er wijzigingen zullen zijn. Iedereen schrijft een mail op een andere manier. Ze maakt er iets kort en bondig van, op het botte af, vind ik. Zij is de baas, dus ik verstuur de mail zo, wel een gemengd gevoel want de mail wordt vanuit mijn naam gestuurd. Zou je dit ook doen of toch stiekem de mail aanpassen?

Ik heb nog nooit iets gewonnen. Nog nooit is misschien niet waar, toch niet dikwijls. Deze keer heb ik mijn slag thuis gehaald. Ik heb een boete betwist en krijg een reactiebrief dat ik gelijk heb en dat ik de boete niet hoef te betalen. Just is just!

Tijdens de nacht word ik wakker van de pijn. Ik heb het warm, misschien heb ik koorts? Mijn neus zit verstopt. Gelukkig heb ik mijn nachtkastje een neusspray staan. Ik had goed op het pompje gedrukt, want uren nadien voelde ik het branderig gevoel nog steeds. Een pijnstiller had ik ook nodig, toch durfde ik niet opstaan. Wanneer ik op de gang kom dan springt het licht aan. K. wordt er steeds wakker van. Eigenlijk mag ik mij niet verleggen of hij heeft het gehoord of gevoeld. Omdat hij een geruime tijd slecht slaapt, wacht ik nog even af. Na een uur en half heb ik er dik spijt van dat ik toen niet beneden om mijn medicijn gegaan ben. Het is half zes en ik voel mij nog belabberder dan gisteren. Dus moet ik toch opstaan. Ik probeer daarna nog even te slapen. Wanneer mijn wekker afloopt, voel ik me groggy. Ik stap met een slapende kop onder de douche. Straks moet ik naar een begrafenis en in de namiddag heb ik een afspraak bij een kapper (werkgerelateerd). Sowieso kan ik niet met een vettige kop dan rondlopen. Mijn koffie wordt klaargemaakt door L. wanneer ik juist uit de douche stap.

Om 8u screen ik mijn mailbox op de dringendheid. Wat ik binnen 5 minuten kan doen, voer ik uit. Ooit eens geleerd in een cursus timemanagement. Om half negen zit ik kort samen met collega’s over een event dat we samen organiseren. We bekijken de stand van zaken en spreken de laatste puntjes af. Daarna pik Linda thuis op. Samen gaan we naar een begrafenis van een collega, zijn vader. Het is een eindje rijden, toch zijn we mooi op tijd. Omdat we beide dringend naar het toilet moeten, zoeken we iets wat open is. We bestellen een koffie en daarna kunnen we met een lege blaas terug vertrekken richting de kerk. We zijn juist op tijd om nog de begroeting te doen, voor een plaatsje zijn we te laat. Tot na het offer moeten we blijven recht staan. Ik doe dat niet graag, omdat ik er steeds last van in mijn rug krijg. Ik probeer mijn evenwicht van het ene been naar het andere te verplaatsen. In mijn ooghoek zie ik een kapsel waarvan ik denk ‘zo ken ik maar één die zo’n mooie krullen heeft’. Inderdaad, het is mijn vriendin M. die aanwezig is. Ergens had ik het wel verwacht. Het was leuk om haar terug te zien. Ik bel haar later op de avond. Na het krijgen van het doodsprentje slaan mijn collega en ik een kort praatje met onze teamleider.

We kunnen niet lang blijven want we hebben afgesproken met de vrolijke bende om deze middag frietjes te eten. Ik kom als eerste aan en plaats alvast de bestelling voor ons vieren. We moeten langer wachten dan normaal. Blijkbaar was er een super grote bestelling binnen gekomen juist voor ons. Ik vertrek van daar naar mijn afspraak. Het is een goede evaluatie daarom kan ik terug vlug vertrekken. Wat moet er nog meer gezegd worden als alles goed verloopt? Bij het binnenkomen verlaat Linda de werkvloer en kan ik haar plaats/bureau innemen. Ik verwacht een afspraak om 15u. Ondertussen doorspit ik nog enkele dossier en bespreek ik de moeilijke gevallen met een collega. Mijn afspraak komt er niet door. Wanneer ik kijk in het dossier zie ik dat er een tewerkstellingslijn instaat. Goed voor de klant! Ik werk mijn afspraak geldig af. Ondertussen is het tijd om af te sluiten. Ik doe een chat naar Linda met de stappen die nog moeten gebeuren en zo kan ik mijn ‘weekend’ goed starten.

Wil je liever iets privé delen?
Dat kan!

Laat hier je berichtje achter
=> Het zal veilig in mijn inbox landen