2025 *Week 21*

Aangezien het een grijze dag is, heb ik niet veel zin om iets te doen. K. en ik doen aan bingewatchen van de welgekende serie. Op het einde van de dag zit het laatste seizoen van Prison Break erop. Na de laatste aflevering kan ik steeds aanduiden of de serie iets voor mij is, of ik ze leuk vind of ze geweldig is. Deze keer kiezen we voor ‘Deze vind ik GEWELDIG’!

Met de fiets rijd ik naar kantoor. Het is zonnig weer en prima om mijn doelen voor mei te behalen want ik moet 14 keer 209 kilocalorieën verbranden. Als ik niet lui ben zoals gisteren, zou dit gemakkelijk haalbaar moeten zijn. Meestal reserveer ik een bureau op de eerste verdieping. De afspraak is als er weinig volk is dat je je dan beneden bij de onthaalmedewerker zet voor de veiligheid. Bij het binnenkomen vroeg ik of er veel volk zou aanwezig zijn. Ze zei dat ik mocht kiezen waar ik ging zitten want dat er nog wel wat volk kwam. Omdat er nu nog weinig volk aanwezig was, bleef ik beneden. Ik ga naar mijn vaste bureau op het gelijkvloers. Bij het reserveren van mijn bureau merk dat er inderdaad wat volk zal aanwezig zijn dus ga ik toch maar naar mijn gereserveerde plaats. Een beetje later komt mijn collega aan. We overleggen werk gerelateerde dingen en gaan ’s middags een broodje halen voor haar. Ik heb mijn boterhammen mee, dat houdt mij niet tegen om een rijsttaartje in de Panos te kopen. K. vertrekt pas morgen voor zijn werk. Hij is al aan het kokkerellen wanneer ik thuis kom. De wortels worden geschild en in blokjes gesneden. De worsten worden gebakken. Aangezien onze serie afgelopen is, kijken we samen naar Chateau Planckaerts.

Normaal gezien werk ik op dinsdag op kantoor, deze week zegt de planning iets anders. Ik heb een gesprek met mijn teamleider over mijn prestaties. Ze zegt dat ik inhoudelijk goed bezig ben. We spreken af hoe ik het team kan ondersteunen, omdat ik wat extra tijd heb. Ik breng de vacatures van een collega up-to-date. Ik dispatch vacatures naar de juiste collega. Ieder van ons heeft zijn werkgeversportefeuille. ’s Avonds maak ik voor mezelf en A. een pizza klaar. L. eet het overschot van de wortels op. Tijdens het eten kijk ik naar de laatste aflevering van Chateau Planckaerts en De eerste reis met Siska Schoeters. Mooie reeks. Ik ga op tijd naar bed, daar lees ik nog een hoofdstuk uit mijn boek. Dit boek is trekken en sleuren en ik zit nog maar aan pagina 75 van 250. Het duurt een eeuwigheid precies. Is dit een teken dat ik moet stoppen? Heeft iemand dit boek al gelezen?

Woensdagmiddag maak ik wraps klaar voor L. en mij. A. moet op school blijven, ze heeft een extra oefenmoment voor haar toneel. Donderdag is voorstelling en het is een laatste repetitie. In de voormiddag doe ik wat taken voor collega’s in de namiddag werk ik mijn eigen taken af. De meisjes hebben altijd taakjes die ze moeten doen op woensdagnamiddag. Het is om vooral L. bezig te houden. Deze keer mag ze het plonsbad leeg laten en schoonmaken. Als beloning volgt er een snoepje en aardbeien want het is er het seizoen voor. De honden laat ik ’s middags en ’s avonds buiten lopen. Ze zijn flink. Gelukkig 😅. Dat doet mij eraan denken dat mijn bestelling van hondeneten nog in de winkel ligt. Ik bel even om te checken. Morgen ben ik in de buurt, dan zal ik ze oppikken.

O jee, ik ben een nieuwe serie gestart: House – goed voor 8 seizoenen jippee. Een ziekenhuisserie is nooit slecht. Je moet natuurlijk tegen het bloed 😂 en de ingrepen kunnen. Ik heb er al verschillende gezien zoals The Resident, Grey’s Anatomy, nog niet volledig (denk ik) op de duur weet ik het niet meer waar ik allemaal naar kijk, zelf vroeger als kind keek ik er graag naar. The Flying doctors, oké, het is van een ander niveau, maar toch konden ze de spanning erin brengen. Spoed vond ik minder geslaagd, misschien omdat het Vlaams was.

Donderdag is een drukke dag. Na het werk gaan we naar een toneelstuk van A. kijken. Ze heeft dit met klas in elkaar gestoken. Vanaf de geboorte naar puberteit naar volwassenheid. Het zit goed in elkaar. Na de voorstelling gaan we in de klassen kijken wat de infosessies voor volgend jaar te zeggen hebben. Veel wijzer worden we niet enkel dat ze morgen een meevolgles hebben, hopelijk brengt dat meer duidelijkheid. Na het infomoment is er een receptie voorzien. Dat is de eerste keer. Dat is goed nieuws, want het was de eerste keer dat K. meeging. Misschien wil hij hierdoor in de toekomst nogmaals mee. Op de receptie zijn er ook hapjes voorzien, mmm lekker. Omdat een kennis van ons zijn dochter naar dezelfde school gaat, komen we een gezamenlijke vriend tegen. In plaats van na een drankje direct naar huis te gaan, blijven we gezellig aan de babbel. De meisjes vonden het niet erg. A. haar vriendje kwam kijken naar het toneel en haar zus is er ook bij. Samen trek ze met haar vriendinnen door de school. Ik zie verschillende groepjes van meisjes en jongens rondlopen. Ik herinner mij dat er geen betere tijd was. Ik drink 1 glas witte wijn dat ik mij waarschijnlijk morgen zal beklagen. Uiteindelijk is het rond 21u30 tegen dat we naar huis rijden. Gelukkig was L. haar huiswerk gedaan en kan ze direct in haar bed kruipen. A. haar vriendje wordt bij ons thuis opgepikt door zijn moeder. Ze heeft een cadeautje mee voor A. vanop haar vakantie in Portugal. Het is een onderlegger met steentjes en kurk, een spiegel en een boeklegger. Ik plaag A. er mee. Ik vraag of ze dat kent of ze weet hoe ze dat moet gebruiken, want boeken lezen is precies een gevaarlijke ziekte.

’s Morgens geraak ik niet uit mijn bed. Gelukkig is het vrijdag en moet ik niet opstaan tenzij voor de meisjes. K. is thuis en vangt dat stukje van mij op. Gelukkig hebben de meisjes er geen last van en zijn ze op tijd vertrokken. Zoals ik al dacht, speelt dat 1 glas wijn mij parten. Mijn collega zei dat het misschien geen goede kwaliteit was. Misschien moet ik zoals Evi Hanssen een jaar zonder alcohol. Niet dat ik een verslaving heb. Ik drink enkel bij een gelegenheid en 1 glas maximaal 2 glazen omdat het dan al goed tipsy ben, maar misschien heb ik dan minder hoofdpijn. Ik zal haar boek eens lezen: ‘Sinds ik niet meer drink’. Heeft er iemand dit boek al gelezen?

Ik vul de vaatwasser en stofzuig de benedenverdieping. De maandelijkse bestelling van hondeneten is in de winkel aangekomen. Ik pik het op in de winkel en rij daarna door naar de Action. Ik dacht door te rijden naar mijn vertrouwde winkel, onderweg besef ik dat er een winkel dichter is. Positief is dat het Kruidvat er naast is waar ik ook nog moet zijn. In de Action koop ik allerlei kantoormateriaal. Een schriftje om mij TO DO in te schrijven, gommen, plakband, een zwart ladebakje, 2 bakjes om kabels in op te bergen, die in een wirwar liggen in een lade in de ardennen. Hopelijk krijg ik wat orde hierin. Hatelijk die dingen, je trekt aan één kabel en je hebt er tien in de hand. Mocht er iemand nog andere voorstellen hebben om oplaadkabels te sorteren? Ik ben all ears. Om verder te gaan over mijn aankoop en waarvoor ik eigenlijk naar de Action moest gaan. Ik ben heel tevreden over hun producten voor de keuken. Ik koop direct 2 spuitjes. In Kruidvat ben ik op zoek naar ossegalzeep in een fles. Ze hebben enkel de spuitversie. De verkoopster vertelt mij dat ze niet alles hebben, omdat ze een kleinere winkel zijn. Omdat ik dicht in de buurt ben van een collega krijg ik een uitnodiging om iets samen te drinken met haar. Ik spring even binnen en na een gezellige babbel vertrek ik terug.

Onderweg bel ik naar de meter van L. Ik hoor in haar stem dat ze niet is zoals ze anders is. Ik vraag of het beter is dat ik eens langskom. Ze is heel blij met de vraag. Ik blijf de hele namiddag bij haar en we wachten samen op haar nieuwe meubels. Haar huis ziet er prachtig uit. Haar keuken, living en trap hebben een nieuwe kleur gekregen. Het lijkt wel een huis van in zo’n woonmagazine. Ik blijf het zeggen dat het ze haar roeping gemist heeft: binnenhuisarchitect. De meubels laten op zich wachten. In plaats van 14u komen ze om 17u30. Ondertussen heb ik L. thuis opgepikt want A. heeft laten weten dat ze met haar vriendinnen na school nog iets wilde doen. De meubels worden in dozen geleverd en de oude meubels worden meegenomen. Die mannen zijn dat gewoon, hup karretje op en ze zijn ermee weg. Daar staan we dan tussen de dozen. Alles moet in elkaar gezet worden. Gelukkig is L. erbij want zij heeft een technisch inzicht. Het begint goed. Bij de eerste doos die we openen, zijn er geen gaten voorzien om de moeren vast te maken. Op dat moment bellen ze van de meubelwinkel om te vragen of alles goed verlopen is. Ik vraag om een video door te sturen hoe we de stoelen in elkaar moeten zetten. Nooit gekregen! L. zegt om een andere doos te openen en gelukkig zijn daar de voorziene gaten te zien. Tegen het einde van de avond, hebben we 4 stoelen, een eettafel, salontafel en zetel in elkaar gezet. We zijn allemaal doodop. In het naar huis rijden, stop ik in de frituur. L. heeft zin in een kaaskroket en dat heeft ze verdiend. Voor mij kies ik een Bicky Burger en samen eten we een minifriet op. A. is ondertussen thuis en heeft veel hapjes gegeten op de tentoonstelling van haar vriendin en noodles gegeten. Leuk hé als je zo’n zelfstandige dochter hebt. Ze trekt haar plan. Ze zal mij niet onnodig bellen. Ze vindt het helemaal niet erg dat ik zo laat thuis ben.

Mijn wekker loopt af om 7u30 op een zaterdag! Ik zou het vreselijk vinden, mocht het niet voor iets leuk zijn. Samen met mijn schoonzus mag ik vandaag naar een headspa gaan. Zoveel zin in! Ik pik haar thuis nadat ik A. aan het station afzet, want ze gaat een dagje bij haar vriendje vertoeven. Het begint al goed, want ik zat in Gent in plaats van Lovendegem. Wist ik veel dat dezelfde straat ook in Gent bestaat? We wisten direct aan de staat van het huis dat we verkeerd waren. Gelukkig ligt de andere straat niet ver uit elkaar en zijn we maar 5 minuten te laat op onze afspraak. Ik mag eerst. De schoonheidsspecialiste doet eerst een analyse van mijn haar en kijkt er met een camera naar. Ze ziet enkele schilfers en rode kanalen die veroorzaakt worden door stress. Goed, tijd voor ontspanning dus!

Met zachte muziek op de achtergrond leg ik mij op het bed neer. De massage begint en de ontspanning doet zijn intrede. Dit voel ik aan de tintelingen eerst in mijn ene been dan in mijn andere. Ondertussen krijgt mijn schoonzus een thee. Ik krijg een masker op, voelt koud aan en als ik mijn ogen opendoe, zie ik een raster met gaten in. Is ideaal voor mensen die last hebben van claustrofobie. Daarna krijg ik een gezichtsmasker op alsook een handmassage en een stoombad voor mijn haar. Na deze unieke ervaring voel ik mij heel rustig en ontspannen. Het doel werd bereikt. Mijn schoonzus krijgt dezelfde behandeling. Mijn beurt om in de zetel plaats te nemen. Ik neem mijn e-reader en kijk af en toe welke stappen dat de specialiste doet. Nu weet ik het ook want als je met je ogen dicht ligt, weet je van niets. Tijdens de behandeling wordt er niet gesproken, zo kan je lekker genieten. Neem zeker eens een kijkje op haar website: Relax Point Massage.

Zou je dit ook eens willen doen of niet?